Menu
example

‘Na twintig jaar samen met elkaar trouwen? Waarom niet’28/11/2017


Waarom beslissen ongetrouwde koppels, die al meer dan tien jaar lief en leed delen, om plots dan toch in het huwelijksbootje te stappen? ‘Een feest met de kinderen erbij verhoogt alleen maar de feestvreugde."
 
Wachten op het juiste moment. Annelien Coorevits en Anderlechtvoetballer Olivier Deschacht deden het ruim tien jaar, om elkaar dan twee weken geleden het jawoord te geven in intieme kring. Het nieuws van hun huwelijk lekte vandaag uit.
 
Eerst voor langere periode samenleven, en dan pas de grote, formele stap zetten: vele anderen deden dat het bekende koppel voor: Willy Sommers en zijn Cindy, Rode Duivel Dries Mertens en zijn eeuwige jeugdliefde Katrin Kerkhofs, of ex-K3 Karen Damen met haar Antony Van der Wee.
 
Of neem radiomaker Jan Hautekiet, die pas na 26 jaar relatie met zijn vrouw voor de kerk trouwde. ‘Een gek ideetje", noemt hij dat, achteraf gezien. ‘Zonder grote visie of strategie achter. Het idee ontsproot bij een ander huwelijk dat ik bijwoonde. Ik vond het kerkje zo mooi, dat het me inspireerde om hetzelfde te doen, op dezelfde plek. En zo geschiedde. Voor alle duidelijkheid: ik was wel al voor de wet getrouwd, na twee jaar verkering."
 
Hautekiet: ‘Na de viering en na het feest met de kinderen en kleinkinderen en met de familie en vrienden, deed het me wel nadenken over het afgelegde pad: vanwaar kwamen we, mijn vrouw en ik, welke richting gaan we uit? Wat bracht het leven allemaal? Maar toegegeven, wezenlijk veranderde het niet de aard van onze relatie."
 
Doorleefde keuze voor de ander
Relatie-experte Rika Ponnet spreekt over een modern fenomeen, dat ze almaar vaker rond haar ziet gebeuren, maar waarover voorlopig nog geen statistieken bestaan. ‘Ik vind het een mooi en teder gebaar, dat op veel persoonlijke en maatschappelijke waardering kan rekenen. Het gaat doorgaans niet om een bevlieging, maar om een bewuste en doorleefde keuze voor de andere. Wat het authentiek maakt."
 
Die visie verschilt volgens haar met de klassieke opvatting van het huwelijk, die hopeloos verouderd lijkt in het huidige maatschappelijke tijdperk, met een grote achting voor individuele keuzes. ‘Vroeger kwam het huwelijk aan het begin van de rit: twee mensen leerden elkaar kennen, trouwden en vatten vandaar het avontuur aan. De verbintenis vormde de basis. En het was dan zien of het lukte. Maar dat model behoort grotendeels tot het verleden, omdat vrouwen niet langer van mannen financieel afhankelijk zijn; en mannen kunnen intussen zelf ook wel een hemd strijken. Door het wegvallen van de praktische kant kreeg het emotionele een belangrijke rol in de keuze van partner, en in het vieren ervan."
 
Ook het wegwerken van allerhande fiscale discriminaties (in het voordeel van koppels die wettelijk samenwonen) stelt de directe noodzaak van het jawoord uit. ‘Al kom ik ook koppels tegen die het net om die redenen plots wel doen", vertelt Sophie Bracke (Open VLD), schepen in Gent en bevoegd voor Burgerzaken en Protocol. ‘Als een van de partners bijvoorbeeld een zaak begint. En het blijft een van de meest beschermde wettelijke kaders."
 
Kinderen maken het alleen maar plezanter
Bracke zelf verbindt per jaar ongeveer duizend koppels in de echt - 1.130 in 2017 om exact te zijn, met in het hoogseizoen soms dagen van twintig vieringen na elkaar. Ook de schepen ziet voor haar neus steeds vaker koppels opduiken met al een carrière, kinderen en een huis. ‘Pas wanneer het leven in een zekere plooi valt, komt de mentale en financiële ruimte vrij om de trouwen. De maatschappelijke druk om een bepaald vast stramien te volgen, kalft af."
 
Ponnet wijst specifiek op de rol van kinderen. ‘Door te wachten tot die groot zijn, maken die het gebeuren bewust mee", zegt de relatietherapeute. ‘En dat straalt positief op hen af. Omdat het op dat moment eigenlijk niet draait om het paar dat trouwt, maar om het gezin. Een laattijdig huwelijk benadrukt de waarde van het geheel. De ouders zeggen op dat moment tegen hun kinderen: jullie horen hier, jullie maken het geheel af, dit is een veilig en stabiel nest. Een soort bevestiging waar jongeren altijd naar hunkeren."
 
Bracke vindt een feest met kinderen simpelweg ook gewoon fijn om te doen. ‘Ik vraag dan altijd hun goedkeuring: mogen hun ouders trouwen? Ze mogen van mij ook de ringen aan de ouders geven, en ik laat ze nadien altijd even mijn sjerp dragen."
 
Vanina Beeckman, zaakvoerster van Best Weddings, dat koppels bijstaat bij de praktische organisatie van het feest, zegt dat het klassieke patroon van huwenden (jonge mensen, kinderloos) niet langer de regel meer is, zoals in vroegere tijden, maar de uitzondering. ‘In het merendeel gaat het inderdaad over koppels die elkaar al langer kennen. Of om samengestelde gezinnen. Vaak duurt het even dat beide families elkaar vinden in een nieuw evenwicht, vandaar dat huwelijken pas later komen."
 

→ Terug naar overzicht

Rika Ponnet op Facebook

like

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu