Facemate08/12/2011

Het principe van Facemate gaat terug op het uitgangspunt dat goede koppels in hun voorkomen vaak gelijkenissen vertonen. Daarvan zijn ettelijke voorbeelden aan te halen, van Victoria en David Beckham tot Brad Pitt en Angelina Jolie. Facemate heeft een technologie ontwikkeld die het mogelijk maakt op basis van twee foto's een inschatting te maken van de kans dat mensen op elkaar zullen vallen. Ze willen deze technologie verfijnen door zoveel mogelijk mensen hun foto te laten uploaden en alzo een immense databank aan te leggen waaruit kan geput worden om die ene ideale facemate te vinden. Je kan ook testen of bestaande koppels op basis van deze theorie bij elkaar passen.
Dat laatste aspect vind ik ronduit het meest interessante, bij het uitgangspunt heb ik heel wat meer vragen. Zo geloof ik niet in de theorie dat twee mensen bij elkaar passen omwille van enkel fysieke gelijkenissen of dat er zelfs op basis daarvan sprake kan zijn van aantrekking. Ook liefde op het eerste gezicht zit veel complexer in elkaar dan dat. In 2004 verscheen een boek van Suzi Malin met de toepasselijke titel ‘Liefde op het eerste gezicht' waarin ze aan de hand van veel fotomateriaal duidelijk maakt wat er allemaal kan spelen bij het tot stand komen van die eerste, sterke aantrekking. Ze onderscheidt drie visuele liefdescategorieën: harmonisme (de gezichten zijn erg gelijkend, zoals bij het Beckhamkoppel), echoïsme (de vormgelijkenis van het gezicht is duidelijk, zoals bij Steffi Graf en Andre Agassi)) en prima copulisme (het gezicht van je partner lijkt op dat van de eerste zorgfiguur, zoals bij Prins Willem-Alexander en Maxima (die veel weg geeft van de jonge Beatrix) ). Maar: er is ook een non-visuele categorie. Sommige mensen groeien langzaam in de liefde en aantrekkingskracht op een visueel niveau is voor hen van geen of weinig betekenis.
De basis van de test van Facemate zit voornamelijk op het gelijkende domein, het harmonisme en echoïsme dus, maar zou kunnen verfijnd worden richting prima copulisme. Voor de non-visuelen op de relatiemarkt, biedt de site gaan perspectieven.
Wat vind ik nu zo interessant aan dit initiatief? Pas deze technologie toe op een immense database die bijvoorbeeld Facebook is (en waar het taggen van verschillende foto's van iemand mogelijk is), en je hebt volgens mij een bron aan informatie die een geweldige hulp kan zijn bij selecties op een datingsite, maar ook voor een relatiekantoor als het onze. Probeer vooral bestaande koppels te motiveren deel uit te maken van zo een database en je kan relationeel onderzoek doen op een schaalgrootte die voorheen ondenkbaar was. Misschien slagen we er op deze manier zelfs in om de sleutel van de liefde gedeeltelijk te vinden.
Een kanttekening is hier evenwel op zijn plaats. Een duurzame relatie heeft uiteraard ook een andere basis dan alleen die fysieke aantrekking. Facemate maakt zich sterk dat het eindeloos invullen van vragenlijsten met hun systeem verleden tijd zal zijn. Ik geloof het niet. De eerste aantrekking is belangrijk als start, maar de inhoudelijke aantrekking zal toch op termijn bepalen of een relatie er komt en of ze duurzaam zal zijn. Toch lijkt het mij een ongemeen boeiend onderzoek om te kijken wie fysiek op wie valt/gevallen is en of daar van enige wetmatigheden sprake is.
 
http://www.findyourfacemate.com/
 
 

Dit artikel gaat over: facemate, koppels, foto, fysieke gelijkenissen, liefde, Suzi Malin, visuele liefde, Facebook, aantrekking, .

---

→ Terug naar overzicht