Menu
example

Open relaties14/03/2018


Het spreekt tot de verbeelding: een open relatie. En het is misschien wel all fun and games, tot blijkt dat het dat toch niet is. Want wat voor de ene werkt, werkt niet per se voor de andere.

Sophie (32) heeft een open relatie met Bart
‘Dit is Bart, mijn vriend." Het was een vrijdagavond, we zaten op café en een vriendin kwam even gedag zeggen. Het was ook de eerste keer dat ik Bart zo voorstelde aan iemand, met die titel, om het dan zo te noemen. We waren al enkele weken aan het daten en het voelde goed. Ik wou een relatie met hem. Hij moest lachen toen ik het zei en zodra die vriendin weer weg was volgde er een gesprek. Vanaf dat moment hadden we officieel een relatie. Ik besliste daar en toen dat het een serieuze relatie is, een exclusieve relatie.

Tot voor Bart had ik wel vaker relaties gehad, maar die liepen altijd fout. Als tiener ging ik al van het ene vriendje naar het andere, gewoon omdat ik zo genoot van de aandacht. Als twintiger hield ik dat patroon eigenlijk aan. Het is altijd al zo geweest. En ik wist dat het niet normaal was, dat veronderstelde ik althans, afgaande op de relaties die ik rondom me zag. Vaste relaties, één op één. Tot de ene de andere bedroog...

Met Bart moest het anders zijn en dat was het ook. We hadden een bevredigende fysieke relatie, maar ook een emotionele relatie. En dat was nieuw voor me. Ik genoot van ons, van wat we hadden. Maar na anderhalf jaar begon het te knagen. Ik voelde me plots aangetrokken tot een collega op het werk en begon me flirterig te gedragen. Een enorm schuldgevoel bekroop me, dit mocht ik Bart niet aandoen. Tegelijk vroeg ik me ook af waarom ik voelde wat ik voelde. Ik was toch gelukkig? Ik besloot eerlijk te zijn en mijn gevoelens op de biechten aan Bart. Hij reageerde zoals alleen hij kan reageren, wat betekent dat hij begrip toonde. Hij kende me, hij wist wie ik was voordat ik hem leerde kennen en hij wist wie ik was in onze relatie. Uiteindelijk kwamen we tot een conclusie: het lag niet aan hem, niet aan onze relatie. Het lag aan mij.

Er was ièts dat me aantrok buiten onze relatie. Aandacht, een impuls, avontuur, het onbekende. De term ‘open relatie" kwam ter spraken. Bart vroeg me of het me gelukkig zou maken om een soort wild card te krijgen die ik kon gebruiken als ik wou. Daar kon ik alleen op ingaan als ook hij die wild card zou gebruiken. We wilden het proberen. Een enorme last viel van mijn schouders. Ik voelde me zo sterk verbonden met Bart, maar tegelijk ook heel erg vrij. Onze open relatie zou niet draaien om puur seks. Ik, noch Bart hebben een overdreven groot libido. Het zou om ons geluk gaan. En dat is zoveel meer waard.

Ik belandde met die collega in bed en vertelde het tegen Bart. Het startschot was gegeven, maar toch bleef dat schuldgevoel knagen. Ik had dan wel seks met iemand anders, maar hij niet. Opnieuw praatten we. Bart kon me geruststellen door te zeggen dat hij niet op zoek wou gaan naar iemand anders, het zou hem wel een keer overvallen. Toch besloot ik mijn collega op een afstand te houden tot ook Bart zijn deel van de deal zou gebruiken.

En dat gebeurde, ongeveer twee maanden later. Hij was op een feestje iemand tegengekomen tot wie hij zich fysiek heel erg aangetrokken voelde. En in plaats van dat te onderdrukken, besloot hij het te laten gebeuren. Toen hij die avond thuis kwam, vroeg hij toestemming aan mij. Dat ontroerde me zo: hij wilde nog steeds mijn goedkeuring. Ondanks onze afspraak. Net daarom gaf het me geen akelig gevoel, ik voelde zelfs geen jaloezie. Die andere vrouw kon hem krijgen, maar hij nam haar niet zonder mij erbij te betrekken. Dat maakte het allesbehalve bedrog. Integendeel, dat maakte het oprechter dan ooit en gaf ons een nog stevigere basis. Een week later spraken ze af en hadden ze seks. Ik deed hetzelfde met mijn collega. En ik ga niet liegen: ik moest Bart en die andere vrouw toen wel uit mijn hoofd zetten. Maar ik gunde het hem, net zoals hij me mijn plezier gunde. De opluchting toen we elkaar daarna terugzagen was enorm. Net zoals de liefde de we voelden voor elkaar.

Sindsdien gaat het steeds zo, al twee jaar lang. We weten van elkaar dat we seks hebben met andere mensen, waarbij we enkele regels in het achterhoofd houden. We daten niet, we hebben seks. We overnachten nergens anders. We doen het niet met mensen die we beiden kennen. We blijven praten en zitten slechts vol goede bedoelingen. We maken elkaar niet bewust jaloers of onzeker, want natuurlijk heeft ons van ons twee wel daar ook wel eens last van. Ik durf me wel eens zorgen maken over die andere vrouwen. Zijn ze knapper dan ik? Beter in bed? Al zijn dat details. Het grootste gevaar binnen onze open relatie is dat Bart of ik ons emotioneel aangetrokken zouden voelen tot iemand anders, dat we verliefd zouden worden. En dat is een probleem dat monogame koppels ook kunnen hebben. Zodra iemand die emotionele verbintenis zou voelen met iemand anders, lopen we vast. Toch durf ik zeggen dat ik Bart helemaal vertrouw, net zoals hij mij mag vertrouwen. Sterker nog: ons vertrouwen is door onze open relatie alleen maar groter geworden. We vertrouwen er namelijk op dat we van elkaar houden, maar elkaar niet bezitten of opeisen. En tòch komen we steeds weer bij elkaar thuis.

Karen (28) had een open relatie met Thomas
Thomas en ik zijn ooit begonnen als een one-night stand. Meer moest het niet zijn. Maar op die ene nacht volgde er nog een nacht en voor we het wisten sliepen we elke nacht samen. Het werd intiemer, in alle opzichten. Op een ochtend wilde Thomas met me praten. Hij klonk serieus, dus ik dacht dat er een kink in de kabel was. Hij vertelde me dat hij heel erg graag verder wou met mij, dat hij het officieel wilde maken. Ik was door het dolle heen. Tot hij vertelde dat hij in het verleden altijd open relaties had gehad, en dat hij dat met mij ook wou. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik kende dat niet eens, een open relatie. Was dat niet gewoon een excuus om vreemd te gaan? Thomas gaf me tijd en uitleg. Hij vertelde wat zo"n open relatie betekende. Dat het niet ging om vreemdgaan, maar om een andere visie over relaties. Hij wilde onafhankelijk zijn, maar dan wel samen met mij. En vreemd genoeg geloofde ik hem. Meer zelfs, ik begreep hem. Ik begreep vanwaar het kwam, hoe het werkte. Maar ik had wel tijd nodig om uit te zoeken of ik daar zelf ook zin in had. Dagenlang heb ik met een knoop in mijn maag rondgelopen. Ik had het gevoel dat ik moest kiezen: een open relatie of helemaal geen relatie. Ook al was dat Thomas zijn bedoeling misschien niet. Ik besloot voor dat eerste gaan. Bovendien leek het me ook wel spannend. Ik kwam uit een heel saaie relatie en de nieuwe versie van mezelf mocht wel wat avontuurlijker zijn. Het werd dus een open relatie, maar wel op één voorwaarde: ik zou als eerste met iemand anders vrijen. Als hij het daarna niet moeilijk zou hebben, wist ik dat hij het meende.

Na een reünie met oud-klasgenoten belandde ik in bed met een van hen, daar had ik op aangestuurd. Het was vreemd, maar ik was dronken en eigenlijk genoot ik er wel van. Ik was zelfs fier op mezelf: kijk mij eens aan! De volgende dag zag ik Thomas en vertelde ik het hem, met knikkende knieën. Nuchter voelde ik me slecht, schuldig. Een verrader. Vies en vuil. Maar Thomas weerlegde dat allemaal. Ik nam een nieuw besluit: we zouden een open relatie hebben, maar ik zou niet meer actief op zoek gaan naar avontuurtjes. En hij mocht doen wat hij wou. Ik wou het gewoon niet weten. Ik ging in een soort van negeer-modus.

Toen ik hem op een dag vroeg of hij al seks had gehad met iemand anders, zei hij dat hij het nog niet had gedaan omdat ik er volgens hem niet klaar voor was. Mijn hart brak, ten goede. Ik vond dat zo"n lief gebaar. Hij gunde mij mijn geluk, dus ik moest hem ook het zijne gunnen. Ik slikte mijn onzekerheden weg en zei hem dat hij mocht. Het was oké. Een maand later stelde ik hem opnieuw de vraag en bleek dat hij twee keer seks had gehad, met twee verschillende vrouwen. Ik probeerde me niet van mijn stuk te laten brengen, ik had gezegd dat het oké was voor mij. Maar diep vanbinnen had ik het er heel moeilijk mee.

Ik sprak er met niemand over, want ik ging ervan uit dat iedereen ons zou veroordelen. Het is ook niet zoiets wat je zomaar tussen de soep en de patatten op tafel gooit, daar is het te complex voor. Mensen zouden het toch niet begrijpen, dat deed ik vroeger ook niet.

Als ik er nu op terugkijk denk ik dat ik die redenen echter als excuusjes gebruikte om er niet over te moeten praten. Ik schaamde me ervoor. Wat als mensen zouden denken dat ik mijn partner niet kon geven wat hij wou, dat ik niet genoeg was... Dat kon mijn zelfvertrouwen niet aan, wat ik mezelf ook wijs maakte. Het is ook mijn zelfvertrouwen dat alles heeft doen ontploffen. Een half jaar zijn we verder gegaan met onze open relatie. Ik heb zelfs zelf nog drie keer seks gehad, telkens met dezelfde man. Maar ik werd er niet gelukkiger van, integendeel. Thomas zag me stilaan verschrompelen en heeft de moed gehad om ons laatste gesprek aan te gaan. Hij maakte me duidelijk dat ik waarschijnlijk de foute keuze gemaakt had. Ik had hem nodig om te beseffen wat ik wel en niet verwacht van een relatie...

We zijn uit elkaar gegaan, zonder wrok tegenover elkaar, uiteindelijk. Ik ben in het begin heel boos op hem geweest, gefrustreerd en verdrietig. Maar nu kan ik weer helder nadenken. Ik ben samen met hem in een relatie gestapt, wetende dat daar voorwaarden aan vast hingen. Voorwaarden waaraan ik niet kon voldoen. Voor mij werkte het niet en zou het nooit werken. Ik kan het mezelf niet kwalijk nemen dat ik het toch probeerde, ik kan het ook niemand kwalijk nemen dat het niet lukte. Binnen onze relatie wilden we beiden andere dingen en zo"n relatie is gedoemd om te mislukken als een van de twee zich uit een soort noodzaak of angst plooit naar de andere.

Thomas en ik hebben geen contact meer, omdat het ons beiden teveel pijn zou doen. Nog steeds zie ik hem graag, en hij mij. Het had mooi kunnen zijn. Maar daarvoor had ik hem ook moeten veranderen, en dat zou niet oké zijn. Net zoals hij mij niet kon of wou veranderen. En dat moeten we respecteren. Ik weet dat hij me nooit heeft willen kwetsen. Ik zie hem ook niet als een bedrieger, want hij was altijd eerlijk. Hij wou gewoon iets anders dan ik. En dat moeten we beiden aanvaarden.

De valkuilen van een open relatie
Deskundige Rika Ponnet: "Vandaag kunnen relaties veel vormen hebben en dat maakt het er niet makkelijker op. We zijn als maatschappij veranderd: vroeger moesten we vooral zien om te gaan met de beperkingen van het leven, waaronder ook de beperkingen die bij een monogame relatie horen. Tegenwoordig proberen we om te gaan met de totale vrijheid die we hebben. Er zijn zoveel keuzes, zoveel prikkels, maar ook zoveel vrijheden binnen relaties. Een open relatie kan voor sommigen perfect werken, meestal voor mensen die seks en gevoel makkelijk van elkaar kunnen scheiden en van nature niet angstig zijn. Sommige mensen zijn dus meer geschikt voor het hebben van een open relatie dan anderen."

Hoe werkt het?
• Zet je partner op de eerste plaats door trouw te zijn aan hem en de gemaakte afspraken na te komen.

• Maak duidelijke afspraken. Voorbeelden: geen seks met vrienden, niet overnachten bij iemand anders, geen dates enkel seks, wat vertellen we wel en wat niet... Er zijn verschillende vormen van open relaties, dus onderhandelen blijft de basis. Zoals dat in elke relatie is.

• Blijf communiceren en wees altijd eerlijk in je communicatie. Geef aan wat je wel of niet wilt weten van de avonturen van je partner.

• Maak zelf de keuze om in een open relatie te stappen in plaats van je te laten overtuigen. Als je het moeilijk hebt met het aangeven van en opkomen voor bepaalde grenzen is een open relatie geen goede keuze.

• Zorg dat het geen eenzijdige open relatie wordt. Misschien lijkt het de beste keuze om je aan te passen en alles te aanvaarden, maar je moet vooral voor jezelf de meest leefbare weg kiezen, mét verwachtingen en afspraken.

• Leer omgaan met jaloersheid als emotie. Het is normaal dat er af en toe jaloezie zal zijn, accepteer dat. Het is de keerzijde van het verlangen naar avontuur. Stap er niet in als je het moeilijk hebt met die keerzijde.


→ Terug naar overzicht

Rika Ponnet op Facebook

like

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu