Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk02/10/2017

Remi (29) en Elisa (27) zijn twee jaar samen, waarvan aan jaar samenwonend. Hun relatie is intens, maar ook conflictueus en dat uitte zich vooral tijdens hun afgelopen vakantie, die ze allebei als heel slecht hebben ervaren.

Elisa
Ik leerde Remi kennen via Facebook. Hij is de buurjongen van een vriendin. We volgden elkaar wat online en spraken ook af. Ik zag het als iets vriendschappelijks, voelde me niet direct aangetrokken, maar dat veranderde. Remi was heel lief, deed alles voor mij, waardoor ik meer op hem gesteld geraakte, al liet ik dat niet snel blijken. Als je als vrouw te snel laat blijken dat je de andere waardeert, zwakt het snel af en is het zo voorbij met de aandacht. Remi maakte snel plannen om te gaan samen wonen, had het vaak over een gezin, dingen waarin ik nog niet meeging. Toen we een eerste keer samen op weekend gingen naar Parijs, kon ik er niet van genieten. We hadden een mooie tijd samen, maar soms kan hij me van het ene moment op het andere zo tegenstaan. Dat heeft met bepaalde fysieke afknappers te maken, de manier waarop hij soms lacht, de vorm van zijn oor, hoe hij gekleed gaat. Ik word dan nukkig, zonder dat daar aanleiding voor is, wat hij dan natuurlijk niet zo goed begrijpt. Na dat weekend nam hij een paar dagen geen contact met me op. Ik panikeerde een beetje, voelde toen voor het eerst dat, mocht hij er niet zijn, ik hem zou missen. Hij vertelde me dat het weekend Parijs voor hem een afknapper was geweest en hij zo niet verder wou. Alles kwam in een stroomversnelling. Ik gaf toe dat ik nukkig kon zijn, maar het goed bedoelde. Een maand later woonden we samen. Dat liep vrij goed, al bleven bij mij die gevoelens van weerstand bestaan en kan ik snel geïrriteerd zijn, waardoor er dan conflicten zijn. Dat gaat telkens over banale dingen die dan toch helemaal escaleren. Op vakantie is het helemaal de verkeerde richting uit gegaan. We hadden een all-in geboekt in Spanje en dat viel enorm tegen. De andere gasten waren verschrikkelijk, er was veel lawaai van kinderen, het buffeteten was slecht en ik kan zo nog even doorgaan. Remi begon dan maar plannen te maken buiten ons hotel, uitstapjes waar ik geen zin in had. Ik zei hem dat ik hem niet tegenhield, maar dat ik toch ging genieten van mijn all-in en aan het zwembad bleef liggen. Na zijn eerste tripje hadden we al een megaruzie. Ik vond dat hij veel te gewoon gekleed naar het avondeten ging, op zijn slippers, hij vond dat ik humeurig was en dat op hem uitwerkte en nooit eens iets goed kon zeggen. De toon was gezet en zo is het een week lang geweest. Verschrikkelijk gewoon. Ik begreep hem ook niet meer. Vakantie is voor hem samen dingen doen, terwijl ik vind dat elk recht heeft op me-time en als je die anders wil invullen dat toch moet kunnen zeker. Ik heb de dagen afgeteld en op het vliegtuig werd er niet gepraat. Het was Remi die dan nadien aangaf dat het zo niet meer verder kon, vandaar deze stap.

Remi
Ik volgde Elisa al een tijdje via Facebook en al had ik haar nog nooit gezien, ik fantaseerde veel over haar, over een mogelijk ‘ons". Ik vond haar aantrekkelijk, uitdagend en hield van haar heel directe, zelfs wat franke kant. Zelf ben ik niet zo uitgesproken in mijn standpunten. Ik zoek meer het compromis en vind dat soms zelfs een beetje laf. Zij zegt wat ze denkt en gaat ervoor. Je zou bijna kunnen zeggen dat ik emotioneel meer de vrouwelijke en zij de mannelijke kant in onze relatie vertegenwoordigt. Ik heb in het begin heel hard mijn best gedaan om van deze relatie iets te maken. Ik wil heel graag een gezin, kinderen, iets opbouwen in mijn leven en met Elisa zag ik dat helemaal zitten. Elisa was aanvankelijk erg op haar hoede, ze kwam niet makkelijk over de brug, gaf me vaak het gevoel veel minder zeker te zijn van haar gevoelens, wat mij dan weer onzekerder maakte. Ik heb dan de neiging nog meer mijn best te gaan doen. Geleidelijk aan voelde ik dat Elisa ontdooide, vooral na het weekend in Parijs ging alles plots ineens de goede richting uit. Dat was ook een beetje vreemd, want net na dat weekend had ik aangegeven dat ik het een beetje moe werd, altijd voor alles de kar moeten trekken zonder zeker te weten dat zij het met mij zag zitten. Ineens kon het dan wel allemaal: samenwonen, plannen maken voor later....Alleen seksueel liep het van bij aanvang niet zo schitterend en zo is het altijd gebleven. Het is alsof ze niet echt graag wil dat ik haar aanraak, maar als ik er haar iets over zeg, heeft ze altijd een uitleg klaar. Ze maakt soms ook opmerkingen over mijn kleding of geluiden die ik volgens haar maak tijdens het eten, waarvan ik me niet bewust ben, ook tijdens het slapen. In een vorige relatie werd daar nooit wat van gezegd, waardoor ik het soms allemaal niet zo goed meer weet. Ik keek bij aanvang heel erg naar haar op en dat gaf me een goed gevoel. Nu vole ik me vooral klein en dat voelt helemaal niet zo goed aan. De vakantie die we doorbrachten was de meest ongelukkige week van mijn leven. Elisa stond nergens voor open, wou niets delen en had op alles en iedereen, ook op mij, constant commentaar. Mijn slechte hotelsuggestie, die ze wel mee koos, was de schuld van alles. Ik wou er nog iets van maken, maar dat weigerde ze resoluut. Ik mocht mijn zin doen, zij zou dat ook doen. Komaan, dat doe je toch niet als koppel. Eenzaam dat ik me gevoeld heb! Terug van vakantie was ik op en gaf ik aan tijd alleen nodig te hebben. Daarop schoot ze opnieuw in actie, begon ze zich te verontschuldigen. Ze had zich niet goed gevoeld, zou het goed maken. Voor mij gaat dat niet zomaar. Ik kan dit ook niet zomaar vergeten en vind dat als we samen een toekomst willen hebben, we fundamenteler aan onze problemen moeten sleutelen.

Hoe het verder ging
Elisa en Remi zitten al van bij de aanvang in een relatiedynamiek waarin onduidelijkheid en emotionele onveiligheid de boventoon voeren. Elisa kan Remi niet echt toelaten en heeft veel moeite met intimiteit en het uiten van affectie. Ze bekritiseert hem vaak, waardoor ze hem klein en op een afstand houdt. Ze legt de reden van alles evenwel volledig bij Remi, die daar in meegaat. Hij doet namelijk hard zijn best, probeert haar te pleasen in de hoop zo haar erkenning en liefde te winnen. Als ik dit met hen opneem, weigert Elisa te volgen. ‘Dat wil dan zeggen dat achter kritiek een emotionele strategie zit. Maar als ik nu echt vind dat veel bij Remi voor verbetering vatbaar is?" Ik voel door dat antwoord dat het voor Elisa heel moeilijk is om zichzelf in vraag te stellen. ‘Ik ben altijd veeleisend geweest voor mezelf, zo ben ik gewoon, en ik ben dat ook voor anderen." We praten over studies, hun dagelijks leven, familie. Elisa zegt de beste ouders te hebben gehad die alles deden voor hun kinderen, hen stimuleerden en volgden bij al hun activiteiten en dat nog altijd doen. Als ik aangeef dat ik dat aanvoel als een vorm van druk, daaronder toch ook verwachtingen spelen, spreekt ze dat heel snel tegen. ‘Ja, ik moest niet met een zes naar huis komen, maar ik wou dat ook niet, het ligt niet in mijn karakter." Remi vertelt alleen te zijn opgevoed door een lieve moeder voor wie het leven als alleenstaande te zwaar was. ‘Praktisch was ze er zeker voor mij, maar emotioneel kon ik niet bij haar terecht. Daarom dat ik het nu zo moeilijk heb. Elisa laat me niet toe, hoe hard ik ook mijn best doe." De daaropvolgende sessie verloopt heel emotioneel. Remi geeft aan het niet meer te trekken, opnieuw alleen te willen gaan wonen. Ik zie dat Elisa hier hard van schrikt en grijp dit aan om het over haar gevoelens te hebben. ‘Ja, dat doet me natuurlijk wel wat. Als we nu allebei wat meer ons best doen, moet het toch lukken? Ik kan hem natuurlijk niet dwingen." Ik antwoord daarop: ‘Ik hoor dat je het nog graag een kans wil geven, je bang bent om hem te verliezen, maar je het moeilijk vindt om dat met de juiste woorden te brengen. Wat zit er in de weg? Is er iets wat kan helpen om die woorden te vinden?" Ze antwoordt: ‘Ik voel me niet graag zwak en zo voel ik me bij jouw woorden, die wel kloppen hoor." ‘Vind je Remi zwak als hij toont jou nodig te hebben? Roept dat dingen op bij jou?" voeg ik er nog aan toe. Waarop ze aangeeft dat hij haar kan irriteren, maar ze dat ook met anderen heeft en ze voelt dat ze vooral zelf in de weg zit. Nu hij dreigt met weg te gaan, is er enkel nog paniek. Daarop begint ze te wenen en zie ik dat Remi zich opnieuw openstelt voor haar. Ze beseffen dat het maar een eerste stap is richting een betere connectie. Ze willen het zelf proberen maar ook maandelijks nog op gesprek komen.





→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu