Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk (column Libelle)16/05/2012


Lies
Ik leerde Mike vorig jaar kennen via een datingsite. Ik was toen een jaar gescheiden van mijn ex. Ik had ontdekt dat hij al een hele tijd een relatie had met een collega en ook financieel hadden wij zorgen. Ik vertrouwde in die periode niemand meer en heb eerst een hele tijd alleen maar mailcontact gehad met Mike. Maar hij scheen een blijver te zijn, was van zijn woord en een eerste afspraakje bevestigde mijn positief gevoel. Mike verstond heel goed wat ik doorgemaakt had. Ook zijn vrouw bleek al een hele tijd een minnaar te hebben toen hij er op uit kwam. Ze hadden een goeddraaiende slagerij die hij van de hand moest doen. Kortom, hij had zijn deel gehad. Maarten heeft erg geleden onder de scheiding en ziet ook af van de week-weekverhuis. Als hij bij mij is, mist hij zijn pa en als hij daar is, wil hij bij mij zijn. We hebben altijd een goed contact gehad, maar nu heb ik soms het gevoel dat ik niet meer tot bij hem geraak, dat hij zich afsluit. Als ik hem vraag wat er scheelt, snauwt hij me af. Hij negeert ook mijn vragen, weigert kleine taken op te nemen en behandelt ons vaak als lucht. Mike probeert dat te corrigeren en stelt duidelijke grenzen, maar van hem aanvaardt Maarten niets. Wij krijgen dan telkens ook zelf ruzie. Volgens Mike ben ik niet streng genoeg, laat ik Maarten teveel betijen, is hij rotverwend. Ik weet dat ik het jaar na de scheiding vaak veel heb toegegeven, omdat ik me slecht voelde en omdat ik zag hoe moeilijk hij het had. Ik probeerde de weken dat hij bij mij was, aangenaam te laten verlopen. Hij mocht alles bepalen: de activiteiten, TV, wat we aten. Ik wou hem opnieuw gelukkig zien. Sinds Mike er is, kan dat natuurlijk niet meer, wat voor veel problemen zorgt. Zo zijn de maaltijden samen echt problematisch geworden. Maarten weigert te eten, vooral als Mike gekookt heeft, wat meestal het geval is. Ik werk als verzorgende in ploegen en Mike heeft vaste uren, dus dat is logisch. Hij kookt ook lekker, maar niet volgens Maarten. Hij gebruikt dan ook kwetsende woorden, zegt dat het niet te vreten is, wat Mike dan weer kwaad maakt. In het begin stond ik al eens toe dat hij dan boterhammen at, maar de laatste tijd eet hij nooit meer mee en dat vindt Mike echt niet kunnen. Zeker als ook Sara, zijn dochter, er is. Hij wil immers niet dat ze dezelfde weg opgaat. Maarten snoept bovendien te veel en koopt ook regelmatig fastfood met het zakgeld dat hij van zijn vader krijgt. Ik heb daar geen controle over, want die dingen gebeuren over de middag of op het moment dat de school net uit is. Mike praat nu al een tijde op Maarten in, probeert hem te stimuleren om gezond te eten, samen met ons en stelt hem ook voor om samen te gaan sporten. Maar dat zijn allemaal woorden in de wind. Ik probeer dit soms ook zelf bij Maarten aan te kaarten, maar voel dat als ik de dingen zou doordrukken, ik hem volledig verlies.
 
Mike
Toen ik Lies leerde kennen, was ik al twee jaar alleen. Het overspel van mijn vrouw, het verlies van onze zaak en ook het verlies van mijn dochter, die ik plots veel minder zag, had me enorm gekwetst. Ik probeerde toen zo goed en zo kwaad als het ging mijn leven terug op het spoor te krijgen. Ik vond gelukkig snel een goede job als slager in een grootwarenhuis. Ik geniet nu eigenlijk van mijn vast uurrooster en het feit dat ik tijd heb voor mijn privéleven, een fout die ik zeker in mijn huwelijk heb gemaakt en die ik nu niet wil herhalen. Lies viel me op de datingsite direct op door haar originele foto en haar directe, grappige manier van communiceren. Toen ik haar ontmoette in het echt, was ik direct verkocht. We gingen snel samenwonen, misschien te snel, want ik denk dat het vooral dat is waarmee Maarten het nu zo moeilijk heeft. Ik wist dat Lies een zoon van 12 had en ik maakte daar geen probleem van. Ik denk dat ik goed omkan met kinderen en ook veel kan verdragen, al ben ik er wel van overtuigd dat regels belangrijk zijn. Lies ziet dat anders. Ze vindt mijn opvoedingsstijl te koud en te hard. Ze wil haar zoon volledig anders opvoeden dan wat zij als kind gekend heeft. Ze haat een autoritaire aanpak, wil vooral op een vriendschappelijke manier met Maarten omgaan, omdat hij daar volgens haar nu toch de leeftijd voor heeft. Ik voel dat helemaal anders aan. Maarten mag dan wel verstandig zijn voor zijn leeftijd, op veel domeinen is hij nog echt een kind en betoont hij totaal geen zin voor verantwoordelijkheid. Zo zijn we nu al maanden ruzie aan het maken over wat we eten, wie wat hoort te eten, wie kookt, of Maarten iets anders mag eten als het gekookt eten hem niet zint, over wat hij allemaal eet als wij het niet zien...Lies pakt het volgens mij veel te zacht aan en heeft de situatie volledig laten escaleren door Maarten altijd zijn zin te geven. Ik vind het ook vernederend en van weinig respect getuigen als hij het eten dat ik klaargemaakt heb als vies omschrijft. Lies probeert de zaak dan onder controle te houden, door Maarten van tafel te laten gaan. Hij eet dan boterhammen met choco en gaat boven TV kijken. Dan kunnen wij tenminste rustig eten, zegt ze dan, maar volgens mij is dat een heel foute strategie. Ik besef natuurlijk maar al te goed dat ik niet de vader van Maarten ben, maar op deze manier de dingen laten betijen, kan toch niet. Ik denk trouwens dat het van kwaad naar erger zal gaan en ben dan ook voorstander van een strenge aanpak. Ik suggereerde al eens de overstap naar een internaat, maar dat ziet Lies helemaal niet zitten. De laatste tijd maken we zelf ook veel ruzie, telkens over Maarten. Ik denk echter niet dat het probleem tussen ons zit, maar wel dat de relatie met hem problematisch is en dus aangepakt moet worden.
 
Hoe het verder ging
Aanslepende conflicten met kinderen in nieuw samengestelde gezinnen zijn geen lachertje en ondermijnen vaak de nieuwe relatie. Toch denk ik dat in dit gezin veel ten goede kan veranderen. We bekijken samen eerst de talrijke conflicten, met telkens Lies en Maarten in de hoofdrol. Ik leg uit dat aanhoudende conflicten met een kind betekent dat er sprake is van een strijd tussen gelijken. Lies staat in deze strijd dus niet sterker dan Maarten, waardoor de strijd niet beslecht wordt. Mike willen tegemoet komen, verzwakt die positie verder. Ik suggereer om Maarten mee te brengen. Die ziet dat zitten, maar zonder Mike, en zo gebeurt. We praten eerst over de scheiding. Daaruit blijkt dat Maarten het erg moeilijk heeft gehad met de onduidelijkheid: zijn vader die zonder enige uitleg een andere vrouw bleek te hebben, zijn moeder die verdrietig was, maar er vooral niet over sprak, Mike die plots kwam inwonen. Maarten heeft het gevoel niet echt meer mee te tellen. Veel dingen van vroeger, kunnen nu niet meer. Zo mist hij hun moment samen aan tafel, omdat zijn mama er dan was voor hem alleen. Nu al deze frustraties voor het eerst uitgesproken worden, zie ik ook hoe de relatie tussen Maarten en Lies verloopt. Lies wil graag Maarten als vriend, wat zeker zo was na de scheiding. Maarten nam dat machtsvacuüm in en wil dat nu niet meer afstaan. Zij gaat conflicten stelselmatig uit de weg, waardoor hij zich nog slechter gaat gedragen. Ik leg dit uit aan hen. Lies beseft dat het anders moet, maar weet niet hoe. Ik vraag haar bij te houden wanneer Maarten zich misdraagt en op het einde van de dag die situaties te evalueren. Aan Maarten vraag ik om zich vooral op dezelfde manier te blijven gedragen. Zo kan zijn mama immers het best leren hoe in de toekomst met hun problemen om te gaan. Hij vindt dit duidelijk een gek advies en kijkt wat vreemd. De daaropvolgende week schijnt alles rustig te zijn verlopen. Maarten heeft eens mee aan tafel gegeten en is ook gehoorzamer geweest, wat inging tegen de opdracht. Ook voor de daaropvolgende week handhaaf ik het advies, maar als blijkt dat hij verder positief evolueert, trekken we deze opdracht in. Ondertussen bespreken we nieuwe doelstellingen. Het belangrijkste punt voor Lies zijn de gezamenlijke maaltijden. We spreken af dat elk om beurt bepaalt wat er gegeten wordt en de anderen respectvol mee-eten. Maarten ruimt af. Zo worden een aantal gedragsregels opgelijst, waarbij ‘goed' gedrag een + krijgt en negatief gedrag een -. Op het einde van de week wordt een evaluatie gemaakt. Een goede week betekent een beloning, een slechte een sanctie. Ook over de beloning en de straf wordt onderhandeld en Maarten komt zelf met erg creatieve voorstellen voor de straf. Het lijkt wel alsof hij zichzelf wil motiveren het zeker goed te doen. In de verdere sessies werk ik nog enige tijd met Lies. Ik probeer haar aan te leren hoe ze beter kan communiceren over regels, zonder autoritair te moeten zijn. We oefenen dit met een rollenspel waarbij ik de moeder ben. Ondertussen blijkt ook dat de relatie met Mike standhoudt, maar ze wel beslist hebben opnieuw apart te gaan wonen. Dit verbetert ook de verstandhouding met Maarten aanzienlijk.

Dit artikel gaat over: relationele spanning, nieuw samengesteld gezin, datingsite, scheiding, opvoedingsstijl, autoritair, gedragsregels, .
→ Terug naar overzicht

Rika Ponnet op Facebook

like

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu