Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk05/10/2011

Marijke Ik leerde Filip kennen toen ik 17 was, in het jeugdhuis waar ik regelmatig kwam. Hij was mijn eerste lief en ik voelde me vooral aangetrokken door zijn ernst en zorgzaamheid. Ik heb een niet zo evidente jeugd gehad. Mijn vader vertrok naar het buitenland toen ik 6 was en hij is nooit terug gekomen. Mijn moeder heeft mijn zus en mij zo goed als mogelijk opgevoed, maar ik besef nu dat we veel gemist hebben. Ik heb nu opnieuw contact met mijn vader, maar beschouw hem meer als een sympathieke oom die me af en toe iets toestopt. Filip is even oud als ik, maar in het begin was hij wel degelijk een soort van vaderfiguur voor mij. Hij was mijn wereldwijze steun en toeverlaat, ik was een dromer en zat vooral met mijn neus in de boeken. Filip werd boekhouder en maakte snel carrière door zijn commercieel talent. Na de geboorte van Babs ben ik thuis gebleven. Filip verdiende immers voldoende, maar was er bijna nooit en ik wou mijn kind niet de hele tijd in de opvang zetten. Ik ben de afgelopen jaren heel veel alleen geweest. Ik zorgde voor Babs, Filip werkte en ging trainen, gepassioneerd als hij is door marathons lopen. Was hij thuis dan was hij moe en afstandelijk, maar nooit agressief. We waren al 10 jaar gehuwd toen ik ontdekte dat Filip al heel lang pillen nam, om te slapen en tegen depressiviteit. Dat is de eerste echte ruzie in onze relatie geweest. Hoe had hij dit al die jaren voor mij verborgen kunnen houden? Bleek dat hij op jonge leeftijd al eens een zelfmoordpoging had gedaan en daarvoor toen in behandeling was gegaan en sindsdien nog op heel regelmatige basis langs ging bij een psychiater. Hij wou mij niet belasten met die dingen, dat was zijn uitleg. Mijn vertrouwen in Filip als rots in de branding heeft toen een ernstige deuk gekregen. Ik begreep nu ook voor het eerst een aantal dingen: zijn moeheid, zijn lange afwezigheden, de lege en passieve weekends die ik weet aan overwerkt zijn. We zijn nu vijf jaar verder en ik besef ten volle wat het probleem is. Periodes waarin hij goed is, wisselen af met periodes dat hij er echt niet is. Hij blijft in die periodes de laatste tijd ook al eens een nacht weg, momenten waarop ik doodsangsten uitsta. Hij zegt dan nadien dat hij gewoon in zijn wagen geslapen heeft, wou nadenken, terwijl ik me dan zorgen maak dat hij domme dingen zou doen. Ik denk niet aan scheiden, want zie hem daarvoor veel te graag, maar ik voel ook dat mijn draagkracht erg op de proef wordt gesteld. Op deze manier hou ik het geen jaren meer vol, dat weet ik en ik maak me ook zorgen over Babs, al gaat die daar schijnbaar allemaal heel goed mee om. Filip geeft aan dat ik hem toch in de steek zal laten, dat hij mij niet waard is, dat ik beter verdien. Ik vind het verschrikkelijk dit te moeten aanhoren en ontken dat allemaal, maar soms is het me ook genoeg, weet ik echt niet meer wat ik moet zeggen of doen om goed te doen.
 
Filip
Toen ik Marijke leerde kennen zat ik niet goed in mijn vel, maar zij veranderde dat. Ik was 18, dubbelde mijn laatste jaar in een technische richting en voelde me een mislukking. Ik kreeg dat ook vaak te horen van mijn vader die een briljant student was en een prachtige carrière in de zakenwereld en de politiek uitbouwde. Ik voelde me thuis bovendien het zwart schaap, stond volledig in de schaduw van mijn zus die als geneesheer in wording alle aandacht en bevestiging kreeg. Marijke bezorgde me vanaf het begin een goed gevoel. Bij haar was ik de man die ik graag wou zijn, sterk en zorgzaam. Ze keek naar me op, vond alles fantastisch aan mij, won voor alles mijn advies in. Het was voor mij ook de stimulans om binnen mijn mogelijkheden verder te studeren en met ambitie te beginnen werken. Ik heb altijd goed verdiend en heb het materieel minstens zo ver geschopt als mijn zus. We hebben een villa, Marijke hoeft niet te werken en Babs krijgt alle kansen. Ik kan iets en heb dat bewezen. Toch zijn al die jaren ook mijn stemmingswisselingen niet over gegaan. De periodes dat ik me goed voelde en energie had, ging alles prima. De periodes dat ik down was, sleepte ik me door de weken heen. Ik ben altijd blijven medicatie nemen, omdat ik zeker mijn job niet wou verliezen. Twee keer heb ik zelfs een opname voor Marijke verborgen gehouden. Ik nam verlof op het werk en vertelde haar dat ik op zakenreis was. Nu Marijke wel weet hoe de vork aan de steel zit, is onze relatie helemaal anders geworden. Ze zorgt enorm voor mij, we praten veel over de dingen, waardoor we dichter dan ooit bij elkaar staan, maar ik voel me vaak erg schuldig ook. Het feit dat ik voor haar niet langer echt man ben, haar beeld van mij ook veranderd is, heeft me geen goed gedaan. Eigenlijk verdient Marijke een ander en beter leven, een betere man ook en ook voor Babs ben ik geen ideale vader. Ik zal die rol ook nooit kunnen waarmaken. Ik vind het verschrikkelijk dat ze door mij zoveel zorgen heeft. Ik besef ook wat ik haar allemaal aandoe, maar hoe hard ik ook mijn best doe, ik kan niets veranderen aan wat er in mijn hoofd gebeurt. Zij zou met ons verhaal ook graag naar buiten komen, het vertellen aan anderen, maar ik wil dat echt niet. Ik weet dat we moeten leren leven met mijn ziekte, dat die niet te genezen valt, maar dat betekent niet dat ik aan de hele buitenwereld onze problemen moet kenbaar maken. De periodes dat ik me goed voel, geef ik alles op het werk en dat begrijpt Marijke ook niet zo goed. Ze wil dat ik wat evenwichtiger leef, terwijl ik vooral probeer om tenminste onze financiële situatie stabiel te houden. Over die dingen zijn er de laatste tijd al spanningen geweest. Ik voel dat ik haar belast en tekort doe, maar weet echt niet hoe we het anders kunnen aanpakken.

Hoe het verder ging
Marijke en Filip zijn opgegroeid met een afwezige vaderfiguur, wat vaak erger is dan een vader die er niet meer is. De moeder van Marijke werd na het vertrek van haar man een verbitterde vrouw. Marijke gaat nog vaak bij haar te rade en krijgt dan altijd te horen dat je als vrouw alleen niets voorstelt, dat er in elk huwelijk moeilijke dingen zijn... Marijke is opgegroeid tot een meester in het afstemmen op de noden van anderen. Ze leeft naar de gezinsmythe waarbij een vader kostwinner is en een vrouw echtgenote en moeder. Filip zit eveneens vast in zo'n mythe. Hij slaagt er niet in het voorbeeld van zijn vader naast zich neer te leggen, blijft proberen diens goedkeuring te verwerven. Scheiden is voor beiden ondenkbaar.
Al is Marijke de dragende kracht, toch wordt me snel duidelijk dat Filip de macht in handen heeft. Marijke heeft heel haar leven rond hem georganiseerd. Doordat hij vaak praat over ‘je zal me wel in de steek laten', haar met schuldgevoel belaadt, doet ze er alles aan om het tegendeel te bewijzen. Ze plant niets meer voor zichzelf, want heeft geleerd dat Filip zijn problemen toch meestal haar plannen doorkruisen. Marijke herkent daardoor zichzelf niet meer. Filip voelt dat niet aan, zo bezig als hij is met zijn eigen noden en schuldgevoelens. Ik besef dat de draagkracht van Marijke ondersteunen essentieel zal zijn. Het lijkt me ideaal voor haar om deeltijds te gaan werken, maar suggesties in die richting lokken bij Filip sterke reacties uit, waardoor ik die denkpiste verlaat. Hij begrijpt wel dat Marijke iets voor zichzelf wil, maar wil er zelf geen moeite voor doen. Om te achterhalen wat Marijke ‘goed' kan doen, vraag ik haar waarvan ze als kind gedroomd heeft, wat haar een goed gevoel gaf. Dat valt niet te achterhalen, want ‘voelen' is een domein dat Marijke niet graag betreedt. Ik probeer op een veiliger afstand toch bij hun beider gevoel te komen en doe dat door uit mijn praktijk een aantal verhalen te vertellen: een moeder die door een ongeval haar man verliest en achterblijft met 5 jonge kinderen, een man die een beloftevol muzikant was maar door een ongeval twee vingers mankeert. Ik vraag hen wat ze denken dat de verschillende personages voelen en dat benoemen schijnt wel te lukken. Een aantal weken later geeft Marijke aan dat ze als kind graag knutselde. Door in dat gevoel te gaan staan, kan ze ook makkelijker aangeven wat ze wil. De suggestie om zich in te schrijven voor een creatieve lessenreeks lokt bij Filip een positieve reactie uit. Ik adviseer hen eveneens om contact op te nemen met een organisatie die hen als gezin kan ondersteunen. Marijke ziet dat zitten, Filip is terughoudend. Op dat moment maakt hij opnieuw een moeilijke periode door en hij haakt af. Ik blijf Marijke stimuleren in de dingen die ze onderneemt, maar na een paar sessies stopt ze eveneens. Een jaar later zie ik haar bij toeval terug. Ze spreekt me aan en vertelt me dat het beter met haar gaat. Ze heeft nu een goede vriendin in een praatgroep en start een cursus meubelrestauratie. Met Filip zijn ups en downs kan ze beter om.
 
Heb je als partner of familie van een persoon met psychische problemen nood aan ondersteuning, een luisterend oor, informatie? Neem contact op met Similes.
www.similes.be
 
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu