Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk10/05/2017

Mieke (51) en Filip (57) zijn 30 jaar gehuwd en hebben twee volwassen dochters. Filip is pijnpatiënt en dat zorgt ook voor seksuele problemen die de hele relatie verzieken.

Mieke
Ik leerde Filip kennen in de sportclub. Wij turnden allebei in competitie, trainden veel en leidden een heel gedisciplineerd leven. We vonden elkaar daarin, werden een koppel. Ook binnen ons huwelijk heeft sport altijd een belangrijke rol gespeeld. Filip werd trainer in dezelfde turnclub, we bleven allebei heel intensief bezig met lopen en fietsen. Heel ons leven stond in het teken van een gezonde levensstijl. Door die gedeelde hobby's brachten we heel wat tijd samen door en voor Filip is dat altijd voldoende geweest. Hij had geen behoefte aan een sociaal leven buiten de sport, iets wat voor mij wel belangrijk was en is. Over het algemeen ben ik altijd gelukkig geweest met mijn huwelijk. Ik ervoer Filip vaak als dominant, ook in bed, maar we vonden daar altijd een weg in. Een paar jaar geleden veranderde ons leven volledig. Filip had een zwaar auto-ongeval met een rugletsel als gevolg. Sporten kan zo goed als niet meer en al helemaal niet meer zoals vroeger en bovendien is Filip sindsdien pijnpatiënt. Hij neemt daarvoor medicatie die toch behoorlijk wat bijwerkingen heeft. Zo is hij bijna niet meer in staat om te ejaculeren als hij een orgasme heeft, maar weigert hij dat als dusdanig te aanvaarden. Ook al zegt de dokter dat de medicatie de oorzaak is, toch moet en zal hij een orgasme hebben zoals hij dat vroeger had. Hij eist dan ook van mij dat ik allerlei dingen doe om hem op te winden, maar ook om hem tot een ejaculatie te laten komen. Dat duurt echter zo lang, dat ik dat gewoon niet volhoud, wat hij me dan weer verwijt. Daardoor ben ik seks gaan vermijden en wijs ik hem vaak af, pijnlijk, dat besef ik. Maar ik kan zijn dwingende eisen om almaar meer gewoon niet meer aan. Toch is daarmee de kous niet af. Sinds vrijen niet meer kan of lukt, legt hij op allerlei andere manieren enorm veel beslag op mij. Hij werkt niet meer en leeft ook voornamelijk 's avonds laat of zelfs 's nachts. Hij maakt me dan constant wakker omdat hij me iets wil vertellen of iets nodig heeft. Zo maakte hij me vorige week om drie 's nachts wakker omdat het boek dat hij aan het lezen was, zoek was geraakt. Ik geraak zo volledig uitgeput, want moet de dag erna wel uit mijn bed om te gaan werken. Als ik het hierover met hem heb, wil hij van geen wijken weten. Hij snapt niet dat ik klaag, gezien alles wat hij de laatste tijd heeft moeten doorstaan. Op de een of andere manier herken ik hem niet meer en zijn we ook niet meer in staat om echt met elkaar te praten. Zo kan het niet meer verder. Ik opperde al eens om apart te slapen, maar dat veroorzaakte een echte rel. Hij verweet me zelfs dat ik een ander had, wat helemaal niet het geval is. Ik zou zo graag mijn man van vroeger terug zien.


Filip
Na 30 jaar huwelijk denk je dat je je vrouw door en door kent, maar de laatste maanden twijfel ik daar almaar vaker aan. Zo warm en gemoedelijk als Mieke vroeger was, zo koel en afwijzend is ze nu. Toen ik Mieke leerde kennen, was ik er echt van overtuigd dat zij de vrouw van mijn leven was. Niet op de romantische manier, maar wel omdat wij zoveel gemeenschappelijk hebben, weinig compromissen moesten sluiten, het merendeel van de tijd konden bezig zijn met dingen die we ook echt zelf wilden. Ook seksueel klikte het wel tussen ons. Ik heb altijd een groter verlangen gehad dan zij, maar zij ging wel mee in dat verlangen en ik had niet de indruk dat dit tegen haar zin was. Toen we 25 jaar gehuwd waren, gaven we een groot feest en ik weet nog dat later op de avond de gesprekken gingen over seks en hoeveel van onze vrienden te kennen gaven dat het bij hen niet veel meer voorstelde of er zelfs helemaal niets meer gebeurde. Ik prees me gelukkig met de manier waarop wij dat nog zo goed als dagelijks mochten beleven. Vandaag is niets nog zoals toen en daar heeft het ongeval waarvan ik slachtoffer was, alles mee te maken. Volgens de dokters heb ik veel geluk gehad, maar ik word bitter als ik dat hoor. Ik heb niets geluk gehad, want alles wat voor mij belangrijk was, alles waarvoor ik leefde en waarvan ik genoot kon plots niet meer. Ik droom nog heel vaak over vroeger, ik loop of fiets dan heel intens, alsof het echt is, en als ik dan wakker word ben ik nog ongelukkiger omdat ik weet dat het een droom is en voor altijd zal blijven. Door het ongeval sta ik nu op invaliditeit en kan ik mijn beroep als sportleraar niet meer uitoefenen. Ik ben nu veel bezig met muziek en probeer een sporthandboek uit te werken. Sommige dagen lukt me dat, andere geraak ik mijn bed niet uit. Dat komt ook door de constante pijn, die me soms gek maakt. Ik ben dan ook niet te genieten, dat besef ik. Mieke gaat daar niet goed mee om. Ze loopt er van weg, is almaar meer gaan werken en spreekt ook vaker af met vriendinnen, terwijl ik er net veel behoefte aan heb dat ze thuis is. Ook seksueel hebben we veel problemen. Ik was vroeger erg potent, fier op mijn bedprestaties, maar vandaag niet meer. Het lukt me heel moeilijk om tot een zaadlozing te komen, wat voor mij heel belangrijk is. Alleen dan voel ik me een echte man. Ik ben er wel zeker van mocht Mieke wat meer haar best doen, het vaker zou lukken, maar de laatste maanden weigert ze elke omgang. Daarover hebben we heel vaak ruzie. Ze gaf al eens aan dat ze de logeerkamer wil inrichten als haar slaapkamer, maar dat lijkt mij de doodsteek van ons huwelijk, wat ik niet wil.

Hoe het verder ging
Het contact tussen Filip en Mieke verloopt erg stroef bij aanvang. Als ik peil naar hun verwachtingen, zeggen ze dat ze alles willen zoals het vroeger was, maar weten dat het niet kan. Ik geef aan dat het immense verlies aan levensinhouden inderdaad blijvend is, maar dat het gevoel van toen terughalen, wel mogelijk is. Dat gelooft Filip niet. ‘Hoe zou dat kunnen? Als halve man kan ik toch geen enkele vrouw gelukkig maken?' Ik bevestig hoe pijnlijk ik zijn woorden vind, ik veel kwetsbaarheid voel, onzekerheid ook. ‘Dat kan ook moeilijk anders. Ze ziet me op geen enkele manier nog staan, wil niet meer met mij vrijen of bij mij slapen.' Daarop reageert Mieke heftig, dat ze zijn slachtofferschap hatelijk vindt. ‘Weet je, ook ik ben slachtoffer, maar dat schijn jij altijd te vergeten. Ook mijn leven van voorheen is weg!' ‘Ja, dat je mij daarvan de schuld geeft, heb ik goed genoeg door. Je negeert me compleet.' Als we doorgaan op wat seks voor hem betekent, heeft hij het opnieuw over zich man voelen. ‘Maar het is veel meer: als we vrijen voel ik me dicht bij Mieke, veel dichter dan op om het even welk moment. Dat maakte me vroeger zo rustig en voldaan. Nu lukt het niet meer en wil ze niet meer en dat is zo frustrerend.' ‘Ik wil dat wel nog,' zegt Mieke zacht, ‘maar niet meer zoals de laatste keren, dat vond ik zo vernederend.' We gaan door op die laatste vrijpartij, hoe ze dat ervaren hebben. Filip vertelt dat die dag niets ging en het ook in bed zo was en hij al die frustraties en boosheid op Mieke uitwerkte. Mieke heeft het over zijn dwingende manier van zijn, bij het vrijen, maar ook als hij haar 's nachts wakker maakt. ‘Ik ben dan zo opgedraaid dat ik met mezelf geen blijf weet, wat me wanhopig maakt. Ik verlies me daar dan in, want het is sterker dan mezelf.' Ik merk dat Mieke ontdooit bij deze uitleg. Heel spontaan vraagt ze: ‘wat kan ik doen om het makkelijker te maken, want zo gaat het toch niet?', waarop ze hem een knuffel geeft en hij begint te huilen. De daarop volgende keer is de sfeer tussen hen veel meer ontspannen. Op mijn advies is Filip ook individueel in begeleiding gegaan voor zijn moeizaam verlopend rouwproces en zijn dwanggedachten en de intensieve begeleiding doet hem deugd. Hij geeft aan zich vooral beter begrepen te voelen, wat zijn boosheid mildert. In de daarop volgende gesprekken zoeken we uit hoe ze zich seksueel opnieuw veilig en geaccepteerd kunnen voelen bij elkaar. Mieke wil dat er affectie kan zijn zonder seks of dwang. Filip vindt het een goed idee dat zij bij die eerste stappen het initiatief neemt en het tempo bepaalt, ook om al dan niet te vrijen. Dat schijnt te werken en ze beslissen om het opnieuw een kans te geven.



→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu