Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk29/08/2017

Lynn (27) en Gianni (33) wonen drie jaar samen. Een paar maanden geleden had Lynn een heel kortstondige affaire met iemand op het werk die ze zelf opbiechtte aan Gianni. Hij wil de relatie verder een kans geven, maar zij geraakt niet over het gegeven heen.

Lynn
Ik leerde Gianni kennen op mijn eerste werk, op de kinderpsychiatrie van het UZ. Gianni is er al 14 jaar klusjesman. Voor mij was de start daar stresserend. De dienst was onderbemand, waardoor ik te snel veel verantwoordelijkheden kreeg. Gianni was er bezig met schilderwerken, we maakten vaak een praatje, hij was grappig en straalde iets heel rustgevends uit. Het ondenkbare gebeurde: ik die altijd zoveel belang had gehecht aan diploma"s en carrière werd hals over kop verliefd op een eenvoudige arbeider. De eerste keer dat we uitgingen, startte ook onze relatie, heel passioneel en spannend. Al snel voelde ik dat het meer was dan een bevlieging. Hij stelde zich daar heel weinig vragen bij, ik des te meer. Ik kom uit een milieu waar studeren, geld, de juiste contacten heel belangrijk zijn. Mijn ouders zijn arts, mijn broers ingenieurs, mijn schoonzussen juriste en handelsingenieur, en daar moest ik Gianni gaan voorstellen. Zijn naam alleen al zou wenkbrauwen doen rijzen. Toen ik na 8 maanden het eindelijk aandurfde, viel dat veel beter mee dan gedacht. Gianni was zijn charmante zelf, ze vonden hem sympathiek. Maar mijn vader nam me nadien wel even apart, of ik wel goed wist hoe moeilijk dit zou zijn. Ik werd boos toen hij zei me dit pleziertje te gunnen, maar ik toch ook aan mijn toekomst moest denken. Hoe erg ik dit ook vond, er sloop daardoor wel wat twijfel binnen. Ik ging Gianni kritischer benaderen, terwijl daar helemaal geen reden voor was. Ondertussen waren we ook gaan samenwonen, wat als vanzelf ging. Gianni kan en doet ook alles, hij is ook altijd goed gezind, een plezier om bij thuis te komen. Dat zette die twijfels toch telkens weer opzij. Drie maand geleden kreeg ik een nieuwe collega, een kinesist met een uitgesproken intellectuele bagage. Zijn ouders zijn allebei proffen, hij vertelde boeiend over reizen en muziek, verleidde me, hij leek perfect. En ik ging er in mee. Ik ontdekte echter vrij snel dat Mathieu nog vriendinnetjes had. Ik verbrak het contact, besefte plots wat ik allemaal op het spel aan het zetten was. Liegen kan ik niet, dus ik biechtte alles op aan Gianni, het moeilijkste moment in mijn leven, omdat ik zag hoe hard ik hem kwetste. Hij werd tot mijn verbazing niet kwaad, was na een aantal dagen bereid er over te praten, wou ons nog een kans geven. Zijn maturiteit en kracht verbaasden me. Maar gek genoeg ben ik het die dit alles niet los kan laten en verder gaan. Misschien zijn wij toch niet voor elkaar gemaakt, zal dat niveauverschil altijd een rol spelen en dan wil ik liever nu de pijn dan later als er bijvoorbeeld al kinderen zouden zijn. Wijst het feit dat ik gevallen ben voor Mathieu er net niet op dat het intellectuele, het milieu toch super belangrijk zijn? Ik weet het allemaal niet meer.

Gianni
Toen ik Lynn leerde kennen had ik al een lange samenleefrelatie achter de rug met een vrouw die een aantal jaren ouder was en al twee kinderen had. Zij wou echter geen kinderen meer, ik wel. Lynn zag ik in het begin zeker niet als een mogelijke vriendin, daarvoor vond ik haar niet alleen te jong, ik ging er ook van uit dat zij me nooit zou zien staan. Niet dat ik me te min voel, maar ik merk wel dat dit thema nog hard speelt als je als man lager geschoold bent dan je vriendin en het misschien voor haar moeilijker is dan voor mij om daarmee naar buiten te komen. Maar verliefdheid en liefde laten zich niet dwingen zeker? Onze gevoelens voor elkaar werden al snel zo sterk, dat we dat geen van beiden konden negeren. Ik meende het van bij aanvang met Lynn, wou echt iets opbouwen, maar voelde aanvankelijk bij haar toch ook nog reserves. Dat had ook te maken met haar ouders die altijd veel verwacht hebben van Lynn en in mij waarschijnlijk niet direct de ideale schoonzoon zien, al schiet ik goed op met haar familie en voel ik ook dat ik er welkom ben. Mijn ouders trekken zich dat allemaal veel minder aan, al zei mijn moeder onlangs wel dat vrijen boven je stand altijd voor problemen zorgt. Vooral toen ze ook iets opving van onze recente problemen. Uiteraard hebben die mij ook diep gekwetst en ik kan zeker niet zeggen dat ik alles achter mij heb gelaten. Ik had dit nooit verwacht, niet van Lynn die ik altijd ervaren heb als een vrouw met een sterk waarden- en normenbesef, wat ik altijd zo tof vond aan haar. En natuurlijk ook omdat naar mijn gevoel wij tot nu toe een heel goede relatie hadden. Het zorgde er ook voor dat mijn zelfvertrouwen nu een stuk kleiner is. Ik kon het bijvoorbeeld niet laten om die Mathieu eens te googlen. Heb me ook eens verdoken opgesteld aan de ingang van de praktijk om hem in levende lijve te zien. Ergens ga je jezelf dan toch vergelijken en kan ik niet anders dan concluderen dat ik een aantal klassen lager voetbal, figuurlijk gesproken. Anderzijds weet ik van mezelf hoe ik als persoon ben, liefdevol en betrouwbaar, ik sta er voor de mensen die ik graag zie, weet ook zeker dat ik Lynn gelukkig kan maken, maar ze moet het natuurlijk toelaten en willen zien. Voor die Mathieu waren we juist begonnen over kinderen. We willen dat allebei graag, nu is dat natuurlijk op de achtergrond geraakt, maar het is nog altijd mijn droom. Ik zal zeker tijd nodig hebben om Lynn opnieuw te vertrouwen, maar wat we hebben vind ik te goed om zomaar op te geven. Ik denk ook dat Lynn het nu vooral moeilijk heeft omdat ze door die stap aan zichzelf, aan ons is gaan twijfelen. Ze wil er niet echt over praten, en dus hoop ik dat we via deze weg daar toch gaan in slagen.

Hoe het verder ging
In mijn gesprekken met Lynn en Gianni gaat het aanvankelijk over het thema ‘perfect match". Lynn heeft daar veel over gelezen, o.a. dat een gelijkwaardig niveau belangrijk is. Ik geef aan dat er veel manieren zijn om een balans te hebben binnen een relatie en dat zoiets niet alleen met diploma"s of status samenhangt. Op mijn vraag waarom haar dit bezig houdt, geeft ze aan dat dit haar grootste twijfel is. ‘Ik zie Gianni graag, maar er is ook een stemmetje dat zegt dat we te verschillend zijn. Misschien schat hij dat minder goed in. Hij is altijd een vrijbuiter geweest, maar je leeft als koppel niet alleen op een eiland." Ik zie dat dit Gianni raakt, maar rustig antwoordt hij haar te begrijpen. ‘Ik merk hoe belangrijk die dingen voor je zijn. En ja, voor mij is het makkelijker om je mee te nemen naar mijn vrienden. Die vinden mijn keuze geweldig. In jouw omgeving zijn er meer vragen." We hebben het over die omgevingsdruk, waarbij Lynn tot de conclusie komt dat ze meer dan ze wil, zichzelf en Gianni beoordeelt door de ogen van die omgeving. ‘Ergens blijf ik gevoelig voor de waardering voor mijn keuzes. Ik krijg die, ook over Gianni, maar ik vermoed dan dat niet iedereen eerlijk is, en ga daarover piekeren." Op mijn vraag of dit speelde in de aantrekking tot Mathieu, antwoordt ze bevestigend. ‘Alles waarover ik al zolang twijfels heb, vulde hij ineens in. Terwijl het belachelijk is, als ik er nu op terug kijk. Ik wil op een andere manier in relaties staan, bij iemand zijn omwille van wie hij is, van wat je deelt, wat wij hebben en niet zoals ik tien jaar geleden naar jongens keek. Toen ging het alleen over bevestiging krijgen." Als ze dit zegt, kijkt Gianni haar heel warm aan en knijpt even in haar hand. Lynn huilt. ‘Ik snap niet dat hij me vergeeft. Wat ik gedaan heb, dat valt toch nooit goed te praten." We hebben het over schuldgevoelens en blijkbaar vindt Lynn het moeilijk dat Gianni die niet bij haar installeert. ‘Misschien was het beter geweest had hij me wel verwenste." Daarop getuigt Gianni van zijn pijn. ‘Ik vergeef gemakkelijk, geef een nieuwe kans, maar ben het niet vergeten, Lynn. Alleen, ik wil vooruit, niet blijven hangen in iets waarvan we iets leerden, maar dat niet zoveel heeft betekend." Ik vraag aan Lynn of ze boos is op zichzelf en in welke mate ze zichzelf kan vergeven. ‘Dat is het helemaal. Ik haat wat ik gedaan heb." In onze laatste gesprekken wordt duidelijk dat de vele vragen en twijfels rond ‘passen wij wel bij elkaar" bij Lynn vooral een manier zijn om niet met haar schuldgevoel om te moeten gaan. Gianni ziet dat sterk: ‘Lynn moet zichzelf vergeven en misschien is door wat er tussen ons is gebeurd, er net een beter evenwicht, haar diploma"s en mijn standvastigheid," zegt hij glimlachend. Met deze inzichten willen ze hun relatie verder een kans geven. Als ik door de venster kijk van mijn praktijk zie ik ze hand in hand de straat oversteken.





→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu