Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk26/01/2017

Filip (47) en Mieke (45) zijn 22 jaar gehuwd en hebben twee jongvolwassen dochters die studeren. Mieke is al lang vragende partij voor therapie omdat ze het gevoel heeft dat ze te veel naast elkaar leven. Er zijn ook vaak conflicten over de kinderen.
 
Mieke
Ik ken Filip al mijn hele leven. Als kind speelde ik met zijn zussen, onze families zaten in dezelfde verenigingen, het waren allemaal landbouwers. Dat zorgde voor een soort van vertrouwelijkheid. Toen ik 20 was heb ik hem gevraagd om eens uit te gaan, want ik denk niet dat hij ooit aanstalten zou gemaakt hebben. Hij leek me de juiste man, we werden een koppel en besloten te trouwen. Zodra de kinderen er waren, bleef ik thuis. Filip nam het bedrijf van zijn ouders over, maar startte ook met aannemersopdrachten in de bouw. Hij werkt dag en nacht, was en is zelden thuis en als hij thuis is, heb ik vaak het gevoel dat ik hem met rust moet laten. Zeker toen de kinderen klein waren, vond ik dat erg moeilijk. Ik stond er altijd alleen voor en dat is tot op vandaag zo gebleven. Bovendien kan Filip daar ook totaal niet over spreken. Hij wuift het altijd weg als ik nog maar eens zeg hoe eenzaam ik me voel en gaat dan iets anders doen of zet de TV aan. Ik kan bij hem ook niet terecht met mijn zorgen over de kinderen. Vooral met onze oudste dochter heb ik een moeilijke relatie. Ze test me de hele tijd, vindt dat ik altijd klaar voor haar moet staan. Als ik daarmee bij hem aanklop, neemt hij nooit een standpunt in. Het is zogezegd mijn probleem, mijn relatie met onze dochter, hij heeft met haar geen problemen. Neen, dat zal wel niet, hij is er ook nooit en om dan op bepaalde momenten als het hem goed uitkomt de sympathieke en begripvolle pa spelen is niet moeilijk. In discussies weigert hij het ook over vroeger te hebben. Als ik bepaalde dingen moeilijk vind omdat die voorheen ook al moeilijk verliepen of ik van thuis uit bepaalde ervaringen heb, dan vind hij dat ik daarover moet ophouden. Het leven is volgens hem vandaag te leven, niet gisteren en dus moeten we het ook enkel over vandaag hebben. Geld is zo een onderwerp waarop we altijd vastlopen. Wij zijn gehuwd, maar met scheiding van goederen en ook het huis staat volledig op Filip zijn naam. Als er morgen iets met hem gebeurt, weet ik niet wat er met mij gebeurt en Filip wil het ook daar niet over hebben. Er is genoeg, ik moet me geen zorgen maken, maar waarom is het dan niet bespreekbaar? Hij schermt dan altijd met het argument dat ik toch altijd geld ter beschikking heb en kan kopen wat ik wil, dat ik me nooit iets heb moeten aantrekken, dat hij altijd voor alles gezorgd heeft. Dat klopt, maar zo uit iemands hand moeten eten vind ik niet fijn. Ik heb ook veel angsten als het over geld gaat. Bij ons thuis heb ik vaak de deurwaarder gezien, mijn ouders hadden constant ruzie over centen, ik wil daar nooit in belanden. Ik hoop vooral dat we via therapie opener met elkaar kunnen praten en ik me niet meer zo alleen voel in onze relatie.
 
Filip
Mieke was het meisje waarop ik als jongen stiekem verliefd was. Haar blonde krulletjes en blauwe ogen deden het helemaal. Op de een of andere manier ging onze omgeving er ook van uit dat wij voor elkaar gemaakt waren. Toch zou ik nooit de eerste stap hebben gezet. Een relatie, het was niet direct iets waarmee ik veel bezig was toen ik jong was. Toen al was ik vooral enorm gemotiveerd om een goede zaak uit te bouwen. Nog voor we trouwden had ik het gevoel niet de juiste levenskeuze te maken. Mieke is een huiselijk type, wou graag dicht bij haar thuis wonen, heeft veel angst voor nieuwe dingen. Ik ben ondernemender en zie veel minder problemen dan zij. Mijn voorgevoel werd uiteindelijk bewaarheid. Wij zijn zo verschillend dat er al vroeg in onze relatie veel discussies waren. Die gingen in wezen altijd over hetzelfde: ik ben er nooit, ik vertel te weinig, ik trek geen partij voor haar in de conflicten met de kinderen, ze voelt zich financieel onzeker. Ik word van al die discussies oneindig moe en weiger ook om er nog op in te gaan. Ik werk heel hard, komt 's avonds meestal doodmoe thuis en heb dan echt mijn rust nodig. Moeten tussenkomen in de ruzies tussen haar en onze dochters is dan het laatste van mijn verlangens. Maar ze begrijpt dat niet. Vroeger was het nochtans anders. Ik vond haar aantrekkelijk omdat ze zo open was over haar gevoelens, veel makkelijker affectie toont dan ik. Dat was bij ons thuis geen mode, te koop lopen met je gevoelens. Maar nu lijkt het alleen nog over negatieve dingen te gaan, niet meer over de plezante dingen die ze in het begin met mij deelde. Ik denk ook dat ik het te ver heb laten komen. Ik heb me altijd neergelegd bij al haar beslissingen, bij haar manier van opvoeden, wou me thuis met niets bemoeien omdat ik vond dat het haar terrein was. Zoals ik het niet graag heb dat zij zich met mijn werk zou inlaten, dacht ik dat zij het wel niet fijn zou vinden dat ik tussen zou komen bij haar taken. Ik denk dat ik me daarin vergist heb en ik daar ook meer grenzen had moeten trekken, zoals ik dat professioneel met medewerkers doe. Op de een of andere manier heb ik het gevoel dat ze eigenlijk graag gehad had dat ik het gezag zou opgenomen hebben dat er nu naar de kinderen te weinig was. Anderzijds, ik heb met onze dochters geen enkel probleem. Als ik iets zeg, luisteren ze daarnaar en ik probeer ook minder dan zij dingen af te dwingen of op te leggen. De laatste tijd voel ik me veel minder goed in onze relatie. Ik kan alleen nog op het werk mezelf zijn en zie er vaak tegenop om naar huis te gaan. Ik hoop via deze weg dat zij gaat inzien dat het zo niet verder kan, ze meer moet leren op eigen benen te staan en mij mijn ruimte te laten.
 
Hoe het verder gaat
Filip en Mieke zitten al een hele tijd vast in een typische relatiedynamiek: zij vraagt op een aanvallende manier om meer betrokkenheid, hij probeert er verdedigend aan te ontkomen. Aan de basis ligt hun geschiedenis: Filip komt uit een gezin waar emoties als een zwakte werden gezien en alleen geld verdienen belangrijk was. De kindertijd van Mieke was heel onzeker door zware financiële problemen. Ze interpreteren elkaars gedrag vanuit dat referentiekader. Filip vindt Mieke zwak en emotioneel. Mieke ervaart Filip als koud en onbetrouwbaar. We pakken de twee zwaarste discussiedomeinen in hun relatie op: de kinderen en geld. In de opvoeding probeert Mieke, zonder resultaat, grenzen te trekken en als ze Filip om assistentie vraagt, probeert hij de kool en de geit te sparen. ‘Waarom kan ze de dingen niet wat meer laten betijen en vooral waarom doet ze me altijd partij kiezen voor haar, tegen de kinderen?' Waarop Mieke reageert: ‘Je steunt me nooit, waardoor ik altijd de zaag ben.' We exploreren de onderliggende gevoelens waaruit blijkt dat Mieke zich eenzaam voelt en het alleen opvoeden zwaar vindt. ‘Mijn vraag is niet om te scheidsrechteren, want dan voel ik me pas echt zwak. Het gaat er over dat ik als koppel ons gezin wil runnen. Nu voel ik me tegenover de kinderen geplaatst en niet naast Filip, waardoor ik bepaalde discussies effectief op de spits drijf.' Hun discussies over geld liggen in dezelfde lijn. Mieke heeft het gevoel dat ze blij mag zijn met wat ze krijgt en daarin op gelijke hoogte staat met de kinderen. ‘Alsof ik over een vorm van zakgeld mag beschikken.' Filip voelt zich gewantrouwd en aangevallen. ‘Zou ik zo hard werken en voor alles zorgen mocht ik het niet menen? Waarom kan ze mij niet vertrouwen?' We proberen te kijken naar wat beter kan werken. Blijkt dat overleggen en gezamenlijk beslissen iets is wat ze nooit doen. Zo staat Filip heel erg weigerachtig tegenover overleg, omdat alleen beslissen in zijn beleving veel efficiënter is en geeft Mieke toe dat de frustratie zo groot is dat ze in ruzies alleen nog haar visie kan zien. ‘Ik weet zeker dat als ik met haar onze geldzaken bespreek, ik geen minuut rust meer zal hebben.' Mijn analyse dat het haar manier is om zich te verzekeren van de betrokkenheid van Filip, kunnen beiden volgen. Aan de hand van een aantal concrete ruzies uit het verleden oefenen we alternatieve scenario's in. Zo ervaart Filip dat ontvankelijker zijn en meer betrokkenheid tonen, Mieke rustiger doet reageren en voelt Mieke dat minder aanvallend en eisend gedrag Filip ontvankelijker maakt. Ze besluiten om de therapie op een lager tempo aan te houden om zo moeilijke momenten te leren herkaderen. Ze hopen ook dat een betere relatiekwaliteit zal leiden tot betere afspraken als het over opvoeding en geld gaat.
 
 
 
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu