Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk29/06/2016

Patricia (38) en Kenny (32) zijn 5 jaar samen en hebben twee kinderen van 2 en 4. Nadat Patricia verliefd is geworden op een man op het werk, stelt ze zich almaar meer vragen bij haar huwelijk met Kenny. Hij wil er samen met haar aan werken.

Patricia
Ik leerde Kenny kennen toen ik door een erg moeilijke fase ging. Ik werkte toen voor een lifestylemagazine als journaliste, maar voelde me totaal niet gewaardeerd en dacht ook meermaals, ‘is dit het nu?'. Ik kreeg in die periode een aanbod om persverantwoordelijke te worden voor een bedrijf. De communicatiedirecteur had ik een aantal maanden eerder geïnterviewd, het klikte en hij deed me het aanbod. Kenny was juist benoemd als leraar, waardoor we zeker waren van zijn inkomen. Hij steunde me om de stap te zetten. Mijn carrière nam snel een hoge vlucht, met regelmatig een verblijf in het buitenland. We kregen ook twee kinderen, wat mijn droom compleet maakte, maar ook voor heel veel stress en drukte zorgde. Kenny was en bleef mijn veilige thuishaven, hij steunde me door dik en dun. Mijn ouders en vriendinnen zeggen vaak dat ik de perfecte man heb, het toch enorm getroffen heb met iemand die zo goed zorg voor mij draagt en voor onze kinderen. En dat is ook zo: Kenny is een fantastische man, luisterbereid, behulpzaam, intelligent en ontzettend lief. Al de jaren dat wij samen zijn maakten wij nog nooit ruzie, alles is bespreekbaar. En toch gebeurde het schijnbaar onmogelijke. Ik werd verliefd op een nieuwe collega op het werk. Steven is een totaal andere man: dominant, moeilijk en uitgesproken in zijn meningen. We hadden al verschillende conflicten, maar tegelijkertijd trekt hij me ongelofelijk aan. Ik had een korte affaire met hem, maar we voelden ons allebei schuldig. Hij heeft ook een vrouw en kind en wil hen niet achterlaten. Ik vertelde alles direct aan Kenny. We praatten er veel en lang over, hij begreep hoe moeilijk ik het had en samen hebben we beslist dat we voor ons huwelijk willen vechten. Dat betekent dat ik het uitmaakte met Steven, een beslissing die emotioneel tot op vandaag weegt. Ik vind moeilijk rust in mijn leven, twijfel ook de hele tijd of ik wel de juiste beslissing heb genomen. Ik weet dat het zo is, dat dit mijn beste optie in het leven is, maar tegelijkertijd mis ik de hele tijd de spanning die er was tussen mij en Steven, de seksuele energie, het gevoel ook echt vrouw te zijn. Daarover wil ik het nu met Kenny niet meer hebben, omdat ik voel hoe hard ik hem kwets en gekwetst heb. Mijn ouders vinden dat ik mijn twee handen mag kussen dat hij me alles vergeven heeft en het allemaal nog een kans wil geven. Op een bepaalde manier maakt dit het nog moeilijker. Ik ben nu in hun ogen de onverantwoorde Patricia. Ze begrijpen me niet, waardoor ik er mijn verhaal niet kwijt kan. Ik weet dat ik van nature te perfectionistisch ben, te veel verwacht van het leven en zeker van mijn relatie. Maar hé, ik ben nog maar38, moet ik nu al gaan voor het grote compromis of mag ik effectief nog gaan voor het vervullen van mijn dromen en verlangens? Al die vragen zijn vaak een storm in mijn hoofd. Ik hoop dat via therapie voor mij alles duidelijk wordt, waardoor we verder kunnen met ons leven en ik afscheid kan nemen van Steven.

Kenny
Ik leerde Patricia kennen op het verjaardagsfeestje van mijn zus. Tussen ons klikte het direct enorm goed. Ik vind Patricia een fantastische vrouw, gedreven en vol leven, altijd bezig met nieuwe projecten, ambitieus. Zelf ben ik niet zo, maar ik vind het fantastisch om haar te steunen in alles wat ze onderneemt. Die dynamiek werkt: zij is de trekker in onze relatie, ik stuur bij en ondersteun, waardoor we ons allebei gewaardeerd en goed voelen. We beslisten vrij snel om te trouwen en aan kinderen te beginnen, iets wat we allebei graag wilden, al liep op dat moment ook de carrière van Patricia hard en had ik vaak het gevoel dat ze op de grens van haar kunnen zat, ze dit niet lang zou volhouden. Toch had ik altijd de indruk dat dankzij ons gezin, haar veilige thuishaven, mijn inzet ook in ons huishouden, het allemaal wel lukte. Ze kon en kan ook altijd bij mij terecht, we bespraken samen de moeilijkheden bij haar op het werk, hoe ze die kon aanpakken. We deden in onze vrije tijd ook heel veel dingen samen, maakten de afgelopen jaren een aantal mooie reizen. Toen Patricia me vertelde dat ze verliefd was geworden op een man op het werk, was dat voor mij vooral bijzonder pijnlijk. Toch kon ik niet kwaad op haar zijn. Ik zag hoe ze er zelf onder leed, hoe moeilijk ze het had met de hele situatie en hoeveel schuldgevoelens ze ook had. Gek genoeg had ik het gevoel dat zij er zo mogelijk nog meer onder leed dan ik deed. Ik wist dat wat wij hebben van heel grote waarde is en het dom zou zijn dit alles weg te gooien. Onze kinderen zijn ook nog zo jong, ik vind dat we alleen al voor hen er alles aan moeten doen om opnieuw ons verhaal op de rails te krijgen. Het heeft een tijdje geduurd alvorens Patricia ook echt gebroken heeft met die andere. Ze trok er zelfs tussenuit, ging een week op retraite om in alle rust de dingen op een rijtje te zetten. Ik gunde haar die tijd, maar verwachtte daarna van haar wel een duidelijk antwoord. Ze besliste om te blijven, waarmee ik tot op vandaag heel blij ben, maar ik voel dat het voor haar moeilijk blijft. Ik denk dat het te maken heeft met haar intense manier van zijn. Voor haar voelt het vaak aan als alles of niets. Het compromis, de best mogelijke keuze, ze kan er zich heel moeilijk mee verzoenen. Ik denk evenwel dat dit het leven is. Wij hebben zoveel om dankbaar voor te zijn, het zit voor 90% helemaal juist, wat zijn dan die 10%? Ik weet zelf wat het is om op te groeien in een gebroken gezin en wil dat ook mijn kinderen niet aandoen. Ik wil er ook alles voor doen om dit te vermijden en ons huwelijk te doen slagen.

Hoe het verder ging
Uit het eerste gesprek met Kenny en Patricia blijkt direct hoe sterk de band is tussen hen beiden. Ze vullen elkaars zinnen aan en als Patricia emotioneel wordt, biedt Kenny haar woorden van troost en een ondersteunend handgebaar. Het lijkt een beetje de omgekeerde wereld: alsof zij in het hele verhaal het slachtoffer is, diegene die lijdt en hij probeert om het opnieuw helemaal goed te krijgen. Het gesprek gaat meestal over de gevoelens en verwachtingen van Patricia en ik merk hoe snel ik meega in de houding van Kenny, die zich ondersteunend en luisterbereid opstelt. Op die manier merk ik na twee gesprekken hoe weinig Kenny aan bod komt. Zijn verwachtingen zijn duidelijk, hij wil het huwelijk redden, maar hoe hij gevoelsmatig staat tegenover datgene waarmee Patricia worstelt, het overspel, laat hij op geen enkele manier zien. Als ik probeer om naar dat gevoel te gaan, antwoordt hij altijd ontwijkend. Hij geeft aan dat hij weet hoe anderen reageren bij overspel, maar het bij hem niet zo is. Hij Patricia graag ziet en dat dit altijd zo zal zijn. We praten over verschillen tussen mensen, conflicten en discussies die daarvan het gevolg zijn, waarin mensen tonen wat ze werkelijk denken en voelen, waar hun noden liggen en hoe moeilijk het bij hem is om daar een zicht op te krijgen. Hij geeft op dat moment heel treffend aan dat zijn grootste verlangen het bestendigen van de relatie is en dat dit altijd centraal staat in zijn handelen en beleven, en dat de agenda van de relatie zijn agenda is. Zijn relatie verliezen is zijn grootste angst, niet het verlies van zichzelf in die relatie, waardoor hij het overspel van Patricia ook gevoelsmatig niet toelaat. Hij praat over vroeger, hoe zijn vader vertrok toen hij 6 was, en hij hem nadien nog slechts sporadisch zag. Hoe moeilijk dit was. ‘Wat mij toen aangedaan werd, dat wil ik niet voor mijn kinderen.' Patricia wordt bij dit verhaal nog emotioneler, verwijt zichzelf dat ze hem kwetst, hij dit niet verdient. Ik hoor hen nadien een tijdje niet meer. Na zes maanden nemen ze opnieuw contact met mij op. Patricia heeft opnieuw contact met Steven. ‘ik kan het niet aan, vind Kenny een fantastische man, maar de verliefdheid en de intensiteit van leven die ik bij Steven ervaar kan ik niet meer wissen. Ik wil niet half leven, in een compromis. ' We zitten nog een aantal sessies samen voor een regeling voor de kinderen, en dan schijnt Steven het voor hen makkelijker te maken. Hij beslist om te breken met Patricia en toch opnieuw te kiezen voor zijn vrouw. Toch blijft Patricia bij haar standpunt. ‘Ik kan niet met zekerheid zeggen dat ik voor de rest van mijn leven bij Kenny zal blijven. Toch verdient hij dat. Ik wil hem nooit meer kwetsen zoals ik dat nu gedaan heb.' Kenny is er het hart van in, maar wil verder voor een goede regeling gaan en zo sluiten we ook af.




→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu