Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk28/07/2016

Marion (33) en Frederik (37) zijn 7 jaar samen en hebben een tweeling van 5. Marion ontdekte recent dat Frederik online seksueel contact heeft met andere vrouwen. Zij vindt dit overspel, hij relativeert. De conflicten hierover lopen vast en worden intenser.
 
Marion
Ik heb drie jaar samengewoond in Griekenland, maar kreeg heimwee en verbrak mijn relatie. In het vliegtuig naar huis zat Frederik naast mij. Hij was grappig gezelschap, deed me vergeten wat ik achtergelaten had en gaf me het gevoel leuk en aantrekkelijk te zijn, wat ik heel hard nodig had. Een week later waren we een koppel. Het eerste jaar was fantastisch, al voelde ik me vaak onzeker, wat ook gebleven is. Zo zijn er dagen dat Frederik een attente partner is die me op wolken doet lopen, maar ook andere dat hij er helemaal niet is voor mij. Ik twijfel dan aan onze relatie, ga me paniekerig gedragen, waarop hij dan weer gepikeerd reageert. Hij geeft dan ook vaak aan dat ik te veel beslag op hem leg, met intense conflicten tot gevolg. Allemaal erg vermoeiend vind ik dat. Toen onze tweeling er kwam, was dat het eerste jaar een periode van overleven waarin ik niet altijd aandacht kon opbrengen voor hem. Hij nam me dat kwalijk, maar ik was gewoon zo op, dat ik vaak ook boos was omdat ook hij nog eens aandacht vroeg. Ik kreeg ook erg weinig steun van hem. Toen heb ik op zijn computer ontdekt dat hij met een aantal vrouwen erotische chatcontacten had. Ik was daardoor ontdaan, had het nooit verwacht, maar hij toonde berouw en beloofde plechtig er van weg te blijven. Hij weet het aan de moeilijke periode, stress op het werk en ik vergaf het hem. Een maand geleden evenwel kwam er een nieuwe tablet in ons gezin, voor de kinderen. Op een dag kwam een van hen bij mij en zei: ‘Kijk mama, papa zijn piemel.' Ik schrok me een ongeluk en probeerde het weg te wuiven, dat dit niet kon, maar onze zoon gaf aan ons slaapkamermatje te herkennen. Ik ging door de grond van schaamte, wist me geen houding te geven en vermoedde het slechtste. Ik ging opnieuw Frederik zijn gangen na en ontdekte een aantal van die chatcontacten die nog veel verder gingen, met beeldmateriaal. Blijkbaar kon je op onze tablet zien wat hij op zijn smartphone deed, zonder dat hij het wist. Toen ik er hem mee confronteerde was hij aanvankelijk boos. Dat ik hem niet vertrouwde, dat ik in zijn spullen zat, of hij nog wat recht had op eigen ruimte. Nadien bekende hij, maar gaf hij ook aan het te zien als een spel voor volwassenen, niets meer. Hij deed toch niets verkeerd, sprak toch niet af met vrouwen, had toch geen seksuele contacten met hen? Opnieuw had ik het gevoel dat ik ergens in de fout ging, de dingen niet juist zag, maar ik blijf met een wrang gevoel zitten. Misschien is het strikt genomen geen overspel, maar het voelt voor mij wel zo aan. Ik kan het niet loslaten en al heeft hij opnieuw beloofd het niet meer te doen, ik geloof hem niet meer. Ik weet ook niet meer of ik de man waarmee ik samen ben wel ken.
 
Frederik
Ik heb in mijn leven al wat relaties gehad, maar echt overtuigd dat ik met iemand verder wou, dat voelde ik voor het eerst bij Marion. We maakten makkelijk plezier, ze had dezelfde seksdrive als ik, was niet preuts, genoot op alle manieren van de fijne kanten van het leven. Dat veranderde nogal ingrijpend toen onze tweeling geboren werd. Ik vond Marion heel aantrekkelijk toen ze zwanger was, maar zij echt niet. Ze walgde van haar enorme buik en borsten, voelde zich ook na de bevalling onaantrekkelijk en verzorgde zich veel minder dan voorheen. Dat had een enorme impact op onze relatie. Plots leidden we een broer-zus-bestaan waarin pampers, melkflessen, onderbroken nachten en boertjes centraal stonden. Ik wou dat wat vaker begrenzen, ook nog eens iets doen voor ons, maar zij kon en wou dat niet opbrengen, zo opgeslorpt werd ze door de tweeling. Ik begreep dat aanvankelijk wel, maar na een jaar toch al heel wat minder. Ook ons seksleven stond toen al enige tijd op een bijzonder laag pitje, om niet te zeggen dat het onbestaande was. Marion lag ook altijd vroeg in bed en had toen de gewoonte aangenomen om vaak alleen te slapen, bij de tweeling, zogezegd om mij niet te belasten, maar ik vermoed omdat ze op die manier het contact tussen ons beiden kon vermijden. In die periode ben ik beginnen chatten met een aantal vrouwen, puur uit frustratie. Ik had dat voor ons huwelijk ook wel al gedaan, maar de behoefte was er lang niet geweest. Toen Marion het ontdekte en er geschokt op reageerde ben ik ermee gestopt. Niet omdat ik mij daar schuldig over voel, ik vind dat uiteindelijk geen overspel, maar een spel, maar wel omdat ik haar niet wou kwetsen. Het ging nadien opnieuw een tijdje beter tussen ons, maar niet meer zoals voorheen. Ik geef toe dat ik intussen opnieuw online contacten had lopen, maar vind eerlijk gezegd dat dit geen betekenis heeft in onze relatie. Ik heb een aantal fantasieën die ik graag wil beleven, maar waarin ik haar niet hoef te betrekken. Niemand heeft er op deze manier toch last van. Ik schaamde me wel enorm toen mijn zoon onlangs die foto's ontdekte op de tablet. Uiteraard was dat niet de bedoeling en zijn dit dingen die niet voor kinderen geschikt zijn, maar de reactie van Marion was er toch zwaar over. Alsof ik de meest gore vent op deze planeet ben, komaan zeg. Kunnen we dit nog een beetje als volwassen mensen benaderen? Ja, we hadden afgesproken dat ik hiermee zou stoppen, maar ook dat er tussen ons veel dingen zouden veranderen, zij al eens wat meer initiatief zou nemen en daar heb ik ook niets van gemerkt. Die foto's waren inderdaad een impulsiviteit die ik beter niet kan stellen, maar ik heb er al bij al wel niemand kwaad mee berokkend.
 
Hoe het verder ging
Als Frederik en Marion bij me langs komen, zitten ze in een aanvallende modus. Marion vanuit een gekwetst zijn, Frederik omdat hij zich vastgezet voelt. Dat defensieve toont hij ook naar mij, wat ik direct ook aankaart. ‘Uiteraard zal jij Marion gelijk geven en zeggen dat wat ik doe niet kan in een huwelijk.' Ik bespreek met hen dat ik nooit oordelend naar relatiegedrag kijk. Dat het de bedoeling is om te ontdekken wat de emotionele logica is in hun verhaal en vraag hen naar het waarom van hun aanmelding. Frederik zegt dat Marion het als een ultimatum stelde, Marion dat ze wil uitzoeken wat ze nog mag verwachten van hem en de relatie. Ik geef aan dat ik ‘wat kan ik verwachten' betekenisvol vind. Dat dit mijn gevoel bij hen beiden is, uitgaan van het gedrag en de verwachtingen van de ander, maar geen inkijk geven in wat leeft bij hen. Marion: ‘Ik ben al zo vaak ontgoocheld geweest, dat ik het afgeleerd heb verwachtingen te verwoorden. Ik voel me nadien dan ook niet zo slecht, niet zo onmachtig. Waarom kwetst hij me? Wat zoekt hij bij die anderen?'. De aanvallende toon van Marion doet Frederik defensief reageren. ‘Kijk, daar gaan we weer, alsof zij het grootste slachtoffer is dat er rondloopt op aarde. ' Ik geef aan dat ik begrijp dat de vragen van Marion aanvallend overkomen, maar zeg tegen haar dat ik er ook een ander gevoel bij heb. ‘Dit doet duidelijk pijn. Alsof je niet voldoet, je het niet waard bent om graag gezien te worden, terwijl je zo hard je best doet.' Waarop zij bevestigend begint te wenen. Frederik zegt niets, waarop ik vraag wat dit nu met hem doet. ‘Ik heb nog maar eens het gevoel dat ik alleen verantwoordelijk ben voor wat er in onze relatie gebeurt. Ik begrijp dat ze zich afgewezen voelt en toch doe ik dat niet. Het is niet omdat ik die contacten heb, dat ik haar niet graag zie. Dat is sterker dan mezelf, ik heb dat nodig, los van mijn relatie met Marion, die daar trouwens niet de reden van is. De behoefte om seksueel uit te dagen en uitgedaagd te worden was er altijd. Ik heb het een hele tijd onderdrukt, maar kan dat niet meer. Het heeft niets met liefde te maken, maar met hoe ik me als man voel.' Hierop weet Marion niet wat gezegd. ‘Ik begrijp hem, maar mijn gevoel gaat hierin niet mee. Ik denk niet dat ik dit in overeenstemming kan brengen met mijn manier van leven.' In de daaropvolgende gesprekken wordt almaar duidelijker dat Frederik, nu hij het gevoel heeft zijn verlangens vrij te kunnen uiten, niet terug wil naar de klassieke afspraken van zijn huwelijk. ‘Ik zie Marion nog graag, maar wil ook de vrijheid hebben om mijn seksuele verlangens te beleven. Mijn vraag naar een open huwelijk is niet evident, maar het is de enige manier waarop we nog een kans maken.' Marion zegt tijd nodig te hebben en beiden beslissen om de gesprekken stop te zetten.

 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu