Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk13/11/2015

Luc (42) en Martine (43) zijn 13 jaar gehuwd en hebben een dochter van 12. Martine geeft al een tijdje aan niet meer gelukkig te zijn met hun seksleven. Luc is bereid om daarover in gesprek te gaan.

Martine
Ik leerde Luc kennen op een Jamboree van de scouts, toen ik al in de leiding stond. We waren allebei net 20. Luc was en is een knappe man met een mannelijke uistraling. Uiterlijk is voor mij altijd erg belangrijk geweest en Luc leek me een droomprins op dat vlak. Hij was ook bijzonder aangenaam gezelschap, had gevoel voor humor en gedroeg zich op een respectvolle en zorgzame manier. We konden goed praten, wat het plaatje compleet maakte. Wat me wel van bij aanvang opviel was dat Luc, in tegenstelling tot andere mannen, niet aandrong op lichamelijk contact. Ik hield het aanvankelijk op respectvol omgaan met mij, maar begon na een tijdje toch te twijfelen aan zijn bedoelingen. Die leken zeker oprecht, merkte ik na een gesprek daarover, maar toch maakte hij geen aanstalten om me te zoenen of verder te gaan. Ik nam uiteindelijk zelf het initiatief. Hij gaf toen eerlijk aan weinig ervaring te hebben op seksueel vlak, onzeker te zijn, en op de een of andere manier vond ik dat toen schattig. De eerste keer dat we vreeën waren we al 8 maanden samen en ik was de initiatienemer. Het werd niet direct een geweldige ervaring. Luc kwam ook te snel klaar. Hij was wel heel lief voor mij, stond open voor alle suggesties. Zo zijn we uiteindelijk seksueel gegroeid in onze relatie: ik die aangaf wat ik wou, hij die probeerde te volgen, zijn best deed, maar super werd het nooit. Hij maakte het echter op zoveel vlakken goed, dat ik het lang geen reden vond om onze relatie in twijfel te trekken. Luc is een heel lieve man, we delen heel veel interesses en overtuigingen, hij is een goede papa. Ik heb echt een nieuwe man die op alle vlak zijn verantwoordelijkheid opneemt. Maar met de jaren werd het gemis op intiem en seksueel vlak almaar groter. Vandaag is dat voor mij een echte frustratie geworden. Ik heb het gehad met geduldig zijn, met altijd als vrouw het initiatief te moeten nemen, met de brave seks die wij hebben. Ik wil als vrouw eens het gevoel hebben dat hij mij begeert, me eens echt neemt, op de sofa, de keukentafel, de vloer, het doet er niet toe. Ik wil mannelijke energie voelen, dominantie en die is er nooit. Ik besef dat seks niet het belangrijkste is in het leven, maar het is in onze relatie almaar belangrijker geworden en het weegt vandaag enorm op mijn geluksbeleving. Soms heb ik ook het gevoel dat Luc seks niet op een andere manier wil beleven, en dat neem ik hem kwalijk. Ik voel ook dat ik mijn respect voor hem verlies, zeker als ik hem vergelijk met andere mannen die zich dominant en viriel opstellen. Hij werkt dan zo op mijn zenuwen dat ik lelijk begin te doen, hem bekritiseer. Voor mij is het evenwicht grondig zoek.

Luc
Voor Martine had ik al een aantal relaties, maar ik was nog nooit intiem geweest met iemand. Ik heb altijd intense vriendschappen gehad met vrouwen. Je kan met een vrouw veel meer bespreken dan met een man. Ik ben daarin ook altijd respectvol geweest. Vrouwen voelen dat ik geen bijbedoelingen heb, waardoor een echte vriendschapsband mogelijk is. Ik begrijp de frustratie van Martine in verband met ons seksleven. Mijn behoeftes op dat vlak zijn nooit groot geweest. Dat heeft deels te maken met een traumatische ervaring uit mijn kindertijd. Door een infectie vond de dokter het aangewezen om mij te besnijden. Ik heb dat als bijzonder ingrijpend en pijnlijk ervaren en thuis werd er ook lacherig over gedaan, waardoor ik me ook jaren geschaamd heb over het voorval. Het was niet bevorderlijk voor mijn zelfvertrouwen. Masturbatie, waar de meeste jongens veel mee bezig zijn, voelde voor mij aan als pijnlijk. Toen ik jongvolwassen was ondervond ik dat vrouwen me wel zagen zitten. Sommigen maakten zelfs vrij snel aanstalten om te vrijen, wat ik telkens een afknapper vond. Ik vind het belangrijk dat er eerst sprake is van liefde, ik het echt met iemand zie zitten voor meer, alvorens ik zoiets intiems als seks kan toelaten. Ik kreeg daar vaak negatieve reacties op, alsof ik niet normaal was. Mogelijks kwam die reactie er ook omdat ik zo makkelijk in de omgang ben, heel open over alles kan praten en men dat dan verwart met een losse houding op andere domeinen. Ook nu nog vind ik het een afknapper als ik voel dat een vrouw me ziet als een lustobject, wat al eens voorvalt. Onlangs nog in het zwembad sprak iemand me aan en haar bedoelingen waren meer dan duidelijk. Ik ben voor mijn probleem al in behandeling geweest, maar er is niets aan te doen. Zoals het nu is zal het altijd zijn en Martine weet dat ik nooit de man van de grootse bedprestaties zal zijn. Ik denk echter dat er verder zoveel waardevols is dat wij samen opgebouwd hebben en delen, dat dit niet in verhouding staat. Ik doe al die dingen waar andere vrouwen over klagen bij hun partner: ik ben er voor haar, steun haar in haar professioneel leven, doe meer in het huishouden dan zij en vind dat ook prima. Het is ook niet dat ik mijn probleem uit de weg ga. Ik kan er open over praten, maar wil er wel niet de hele tijd op aangesproken worden. Ik begrijp trouwens niet waarom ze hier zo een probleem van maakt. Ik ben tegemoetkomend op seksueel vlak, affectief, maar inderdaad niet overweldigend. Een probleem is er toch maar omdat je er een probleem van maak, lijkt me. De laatste tijd geeft Martine vaak aan dat ze denkt dat het een kwestie van niet willen is. Ik vind dat kwetsend, want kan mezelf toch niet veranderen in iemand anders.

Hoe het verder ging
Luc en Martine zijn een koppel dat in grote harmonie door het leven schijnt te gaan. Ze hebben zelden of nooit ruzie, hoogstens een meningsverschil dat snel bijgelegd wordt. Als ik het benoem als conflicten uit de weg gaan, vinden ze dat te sterk, maar ze geven wel toe dat ze er allebei niet van houden om verschillen op de spits te drijven. Vooral Luc ervaart het zo. Hij wil zijn energie alleen in positieve en constructieve dingen steken, heeft een hekel aan zure uitspraken, vindt dat het leven er is om van te genieten en je met een beetje relativeringszin het verst komt. Ik merk heel duidelijk dat het bij hem een manier is om met pijnlijke dingen om te gaan, ze deels ook dicht of af te dekken. We belanden daardoor al gauw bij hun seksleven en zijn seksueel functioneren. Ik bekijk met hen de scenario's op dat vlak in hun relatie: wie initiatief neemt en waarom, hoe beiden zich daarbij voelen, wat goed aanvoelt en wat niet. Daaruit komt duidelijk naar voor dat Luc zich heel passief en eerder afwijzend opstelt als het over vrijen gaat. Hij neemt nooit het initiatief, 'omdat zij het al zo vaak doet'. Martine geeft aan het beu te zijn altijd de eerste stap te moeten zetten. 'Ik voel me hoe langer hoe onaantrekkelijker, alsof ik mezelf opdring. Ondertussen groeit mijn verlangen naar seks, maar ook de frustratie dat het loopt zoals het loopt.' In een volgend gesprek verkennen we de mogelijkheid om hun star seksscenario te verbreden naar meerdere scenario's, waarin onder andere ook Luc een actievere rol opneemt. Dat is vooral voor Luc heel moeilijk. Hij geeft de hele tijd aan dat het geforceerd en onnatuurlijk aanvoelt. We exploreren zijn gevoel en daaruit komt duidelijk naar voor dat hij niet onder druk wil gezet worden, hij nood heeft aan zichzelf mogen zijn en hij Martine als 'opetend' ervaart. Voor mij wordt duidelijk dat zijn angst om afgewezen te worden, niet te voldoen, maakt dat hij achter zijn muur blijft zitten. 'Ik kan onder zoveel druk niet functioneren en ik wil niet de man zijn die zij wil, ik wil mezelf zijn. Ik ben geen dekhengst en zal het ook nooit worden. ' Zij reageert daar ontgoocheld op, geeft aan dat het gemis voor haar onbeheersbaar groot wordt en het ook in haar gevoel de relatie aantast. 'Het is alsof we broer-zus zijn, of slechter, er sluipt een soort van onverschilligheid binnen. Als het niet anders kan, hoeft het voor mij niet meer.' We bekijken de daaropvolgende sessies hoe we aan beide kanten de ontvankelijkheid kunnen vergroten, weg van het aanvals- en verdedigingsmechanisme waarin ze nu vast zitten. In een van die sessies barst de bom. Martine biecht een lopende affaire op met haar collega en kondigt aan alleen te willen gaan wonen. Ze zet die stap heel snel, ondanks het pleidooi van Luc om niets overhaast te beslissen. Hij blijft haar een kans geven. Het paar stopt de therapie.




→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu