Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk17/12/2015

Karen (37) en Jens (36) hebben elkaar twee jaar geleden leren kennen. Hun relatie ervaren ze allebei als goed, alleen seksueel zitten ze op een andere golflengte.

Karen
Toen ik Jens leerde kennen was ik al een aantal jaren alleen. Ik had in het verleden een aantal relationele probeersels, maar dat bleken telkens niet beschikbare mannen te zijn. Het heeft zeker te maken met mijn jeugd. Mijn pa was er nooit, want emigreerde toen ik 3 was naar zijn geboorteland Hongarije. Ik heb nooit op hem kunnen rekenen en ik draag dat mee, het idee dat de ander er nooit zal zijn voor mij. Ik zocht af en toe wel eens via een datingsite naar contacten, maar was daar niet intensief mee bezig. Bovendien was ik al enige tijd verliefd op een collega. Toen ik net mijn moed bij elkaar geraapt had om hem aan te spreken, ontmoette ik Jens op een verjaardagsfeestje. We spraken snel af, op een optreden waarvoor ik kaarten had. Diezelfde avond voelde ik een enorme klik. Ik haat het als mannen mij bewieroken, op een verhoog zetten. Niet zo bij hem. Onze afspraak was een verbaal steekspel, heerlijk vond ik dat. Dat steekspel werd nadien verder gezet via chat en sms. We verzonden honderden berichtjes, ik ging er helemaal in op. Na twee maanden gingen we voor het eerst met elkaar naar bed. Voor mij is dat altijd een moeilijk moment: jezelf tonen aan de ander, zal hij me leuk vinden. Maar ook, ik vind seks een over roepen aspect van het leven, heb er zelf niet zoveel behoefte aan, maar merk als ik daarover eerlijk ben van bij aanvang dat de meeste mannen gewoon afhaken. Bovendien vind ik het wel fijn om te ervaren dat iemand me aantrekkelijk vindt. Ik dacht dat de eerste keer goed verlopen was, al was ik zelf niet klaar gekomen bij het vrijen. Ook de volgende keren was het telkens fijn, maar kreeg ik geen orgasme. Nu achteraf bekeken weet ik dat er toen iets fout is beginnen gaan in ons contact, het de inzet was van een bepaald soort van verwijdering. Jens vindt het feit dat ik niet klaarkom bij het vrijen heel frustrerend, ook al weet hij dat het niet aan hem ligt, maar aan mij, dat ik nu eenmaal zo ben. Daarnaast gaat het eigenlijk super in onze relatie. We delen veel, doen veel samen, hij voelt de dingen zoals ik ze voel en zie op een manier die ik voordien nog nooit meemaakte. De laatste tijd heb ik het gevoel dat Jens wat afwezig was, maar als ik ernaar vroeg, gaf hij aan dat het druk was op het werk, tot hij nu recent aankwam met het verhaal dat hij het toch moeilijk heeft met het feit dat het seksueel tussen ons niet zo goed loopt. Ik heb toen ook voor het eerst uiting gegeven aan mijn gevoel dat hij in onze relatie een vorm van afstand bewaart, ik me niet zeker voel van zijn engagement en wil om verder te gaan met mij. Hij gaf aan dat ik dit verkeerd zie, het helemaal zo niet is, hij het nog nooit zo gemeend heeft met iemand.
 
Jens
Ik heb in mijn leven al behoorlijk wat relaties gehad. Ik word snel verliefd, kan genieten van seks zonder meer. Seksueel vrij en ongebonden kunnen genieten is belangrijk voor mij. Zo wou ik me nooit echt settelen. Ik vind dat saai, heb vaak snel het gevoel ergens vast in te zitten, niet te kunnen ademen. Ik vind vrouwen bovendien erg boeiende wezens. Ik geniet van hun gezelschap, zoek hen op en vindt internet daarvoor een schitterende plaats. Zo zat ik voor ik Karen ontmoette een hele tijd op Tinder. Ik ontmoette zo heel veel mensen. De laatste tijd stelde ik me ook vragen bij mijn manier van leven, zeker toen mijn beste vriend papa werd. Zou het mij ooit lukken, wilde ik mijn hele leven op deze manier verder doen? Al kon ik me zeker niet ontdoen van de indruk dat het nog nooit goed had gezeten. Met karen voelde het helemaal anders aan. Ik had bij haar heel snel een vertrouwd thuisgevoel en dacht na over dingen die voordien nooit bij mij opkwamen: oud worden met elkaar, kinderen, hoe ons leven er binnen vijf jaar zou uitzien. Voorheen dacht ik altijd 'vandaag en morgen zien we wel weer'. Toch maak ik me ook ernstig zorgen. Seks in een relatie vind ik belangrijk, ik wil kunnen verlangen naar mijn partner, opgewonden zijn van gewoon aan haar te denken, graag fysiek samen zijn en op de een of andere manier ervaar ik dat hoe langer hoe minder bij Karen. Ik vind haar mooi, ze heeft een prachtig gezicht, heel mooie benen, maar het doet me vaak zo weinig. Schoonheid en aantrekkingskracht zijn toch erg verschillende dingen. Ik denk dat het zeker te maken heeft met haar reserves tegenover seks. Zo gaf ze vrij snel aan dat ze graag vrijt, om mij een plezier te doen, omdat ze weet hoe belangrijk het voor mij is. Maar net dat vind ik een afknapper. Ik wil niet dat mijn partner mij pleziert, ik wil dat ze naar mij verlangt zoals ik dat naar haar toe wil ervaren. Ik probeerde al heel veel om haar los te krijgen, investeer veel in een voorspel, probeer de sfeer aangenaam te maken, een goed glas wijn, orale seks... maar het schijnt niet te helpen om haar te laten ontspannen. Het maakt ook dat seks iets wordt waartegen ik op zie. Ik voel dat ze altijd blij is als ik initiatief neem, maar heb soms het vage idee dat dit niet is omwille van het vrijen met mij maar omwille van het feit dat het voor haar een bevestiging is dat ik nog altijd interesse heb in haar. Vreselijk lustdodend vind ik dat gevoel. Ik zou bijna uitvluchten gaan zoeken om niet te moeten vrijen. Daarnaast zie ik haar evenwel graag. Nog nooit kon ik met iemand zoveel delen, maar ik wil wel kunnen leven vanuit mijn gevoel en verlangen staat daarbij centraal.
 
Hoe het verder ging
Karen en Jens zijn een hartelijk en aangenaam stel dat op een open en harmonieuze manier met elkaar communiceert. Toch is het mij snel duidelijk dat er bij beiden veel dingen onderhuids leven en hun relatie een catch 22 in zich draagt. Zo blijkt uit ons voorgesprek dat beiden een relationele geschiedenis hebben waarin volatiliteit en onzekerheid centraal stonden. Karen leefde vaak in verliefdheden op afstand, voelde zich onaantrekkelijk en niet gewild. Jens heeft heel veel ervaring, maar uit al zijn verhalen spreekt geen engagement of een toekomstperspectief. Beiden koesteren een diepe angst voor afwijzing en boycotten daardoor op een onbewuste manier hun relatie. Zo geeft Jens toe dat hij zich heel wat vragen stelt bij de haalbaarheid van hun relatie als hij zich seksueel niet zo sterk aangetrokken voelt. 'Ik denk aldoor dat ik toch zo niet voor altijd verder kan leven, hoe tof ik Karen ook vind. Je kan toch van een man met een gezond libido zoiets niet verwachten?' Zij geeft toe dat ze dit al lang aanvoelt. 'Alsof onze relatie iets heel tijdelijks is. Dat maakt mij onzeker, het idee ook dat het morgen zo gedaan is als hij een andere vrouw sexier vindt. Ik weet ook niet wat hij bij mij als niet opwindend ervaart en wat ik daaraan kan doen.' Door verder op dat gevoel van zekerheid en veiligheid door te gaan, geeft Karen ook aan dat ze zich door zijn voorbehoud tijdens het vrijen niet kan ontspannen. Ze blijft zich heel de tijd bewust van wat er gebeurt. Het wordt me duidelijk dat hij maar zal durven toekomstplannen maken, als zij zich eerst overgeeft aan hem en zij zich maar zal kunnen overgeven als hij ten volle voor haar kiest. Hoe fijn hun dagdagelijks samenzijn ook mag zijn, de issues in verband met engagement en seks staan altijd tussen hen in en maken groei onmogelijk. Op de vraag wat hem niet opwindt, gaat Jens dieper in. Hij heeft het over de kleur van haar tepels en de moedervlekken op haar dij die hem afstoten. Dit komt bij Karen heel hard aan. Ik bespreek met hen dat dergelijke gevoelens voor mij herkenbaar zijn als 'strategieën' die mensen met bindingsangst vaak onbewust toepassen: zich fixeren op een schijnbaar onbelangrijk detail en dit als obstakel ervaren voor een relatie, waardoor een duurzaam engagement al op voorhand uitgesloten is. Beiden begrijpen dat. De daaropvolgende week laten ze weten dat ze het niet nuttig vinden verder op gesprek te komen en de tijd wel raad zal brengen. Een paar maanden later neemt Jens opnieuw contact op. Hij heeft het uitgemaakt met Karen, wat haar diep kwetste. Toch slaagt zij er schijnbaar behoorlijk in om haar leven verder te zetten, met een nieuwe vriend, terwijl hij verweesd achter blijft. Hij geeft aan nu pas te beseffen wat de waarde van een echte relatie is. In therapie gaan ziet hij niet zitten. Hij denkt zich wel klaar te voelen voor de ware.
 
 
 
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu