Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk26/02/2015

Annelies
Ik leerde Jonas kennen toen ik pers- en communicatieverantwoordelijke werd voor een cultureel centrum. Hij trad er regelmatig op en voor mij was het liefde op het eerste gezicht. Hij was en is veel wat ik niet ben, maar dat is altijd de lijm in onze relatie geweest. Jonas is vrijgevochten, creatief, impulsief en heeft ook een ruige kant. Ik hou enorm van die eigenschappen bij anderen, zoek ze op, maar ben zelf gestructureerd en pragmatisch. Jonas vond bij mij een thuisgevoel dat hij zelf nooit kende. Hij groeide op bij zijn moeder die vroeg alleen moest instaan voor haar 3 zonen. Zijn vader was muzikant die tot op vandaag maar heel sporadisch contact heeft met zijn kinderen. Een problematische relatie waar Jonas nog altijd mee in de knoop zit. Ik kom zelf uit een klassiek gezin en had een goede, maar ook wat saaie opvoeding. Altijd al verlangde ik naar een ander leven en dat kreeg ik helemaal door mijn relatie met Jonas. Ik zag in hem een man met een groot talent en ook fysiek trok hij mij enorm aan. Onze eerste jaren samen waren fantastisch én hectisch. Jonas brak helemaal door, wat ik volledig ondersteunde. Het betekende ook vaak weg van huis zijn, onmogelijke uren. Ik vergezelde hem waar mogelijk, leerde veel creatieve en inspirerende mensen kennen. Toen Jonas dertig werd, sprak hij voor het eerst over kinderen, een gezin. Ik voelde dat verlangen ook, maar wist niet goed hoe we dat allemaal zouden regelen. Zijn positieve, misschien wat naïeve kijk op dingen, haalde me over de streep en vrij kort erna was ik zwanger. Na de bevalling zorgde ik alleen voor onze zoon, omdat Jonas net een buitenlandse aanbieding kreeg. Hij vertrok voor 2 maand, met mijn steun. In deze wereld moet je de kansen aangrijpen als ze zich aanbieden, daarvan ben ik overtuigd. Maar ik had het bijzonder zwaar toen. Ook onze tweede zoon kwam er zonder problemen, maar opnieuw stond ik er bij aanvang veel alleen voor. Jonas is zeker vandaag een betrokken en zorgzame papa, maar met periodes. Tussen twee opdrachten in kan hij een aantal weken intens vaderen, dan is het vaak voor een langere periode slechts heel sporadisch dat we hem zien. Ik vond dat niet altijd makkelijk, maar zag het als iets tijdelijks, tot de kinderen wat groter waren en ik ook opnieuw meer bewegingsvrijheid zou hebben en vaker opnieuw mee zou kunnen. Dat we elkaar minder zagen en het daardoor ook anders was dan in het begin, zag ik als iets wat er nu eenmaal bij hoort. Jonas heeft het daar moeilijker mee, ziet het meer als iets fundamenteels, wat mij angstig en bezorgd maakt. Ik wil zeker niet dat onze relatie strandt en stelde dan ook de stap naar hier voor.

Jonas
Toen ik Annelies leerde kennen was ik nog heel erg zoekende in het leven. Zou ik wel verder doen met acteren en zou ik daar ook kunnen van leven? Ik stond daar regelmatig bij stil, maar ondernam ook veel en stond open voor de kansen die op mijn pad kwamen. Bij Annelies vond ik rust, een altijd aanwezige steun. We kwamen goed overeen, zij hielp mij, gaf me de moed om door te zetten, was er als het eens wat minder ging. We leefden in het begin heel intens samen, wat ik heerlijk vond. Zo vind ik dat een relatie ook moet zijn: er zijn voor elkaar, veel delen, afgestemd zijn. Ik was degene die initieel aanstuurde op kinderen en ben heel gelukkig met hen, maar had nooit ingeschat wat de impact van een gezin op onze relatie zou zijn. Ik was ervan overtuigd dat niets de band tussen mij en Annelies kon doen veranderen, maar nu zie ik dat anders. Ik vind bovendien dat zij veranderd is, minder bevlogen, veel meer bezig met onbenullige dingen die er volgens mij niet toe doen. Misschien is het ook omdat ik ondertussen verder geëvolueerd ben en zij blijven steken is bij kinderzorg en de dagelijkse taken. Doordat ik de laatste jaren almaar vaker gevraagd wordt en ook bekend ben geworden, heb ik het gevoel dat ze mettertijd almaar meer is gaan opkijken naar mij en ook zichzelf vaak een identiteit aanmeet aan de hand van mij. Ik haat het als ze zich voorstelt met mijn achternaam en niet met die van zichzelf. We zijn niet gehuwd en ik vind het gruwelijk als een vrouw dat doet, alsof ze alleen bestaat bij gratie van die man. Als we nog eens samen uitgaan, voel ik me naast haar als een trofee. Ze levert bovendien op geen enkele manier nog zelf een bijdrage, gaat nergens tegen in. Alles is fantastisch en goed voor haar, wat gewoon dodelijk is voor de interactie tussen ons. De laatste jaren ben ik vaak langere periodes van huis weg geweest en bij mijn terugkomst had ik het almaar moeilijker om opnieuw aanknoping te vinden. In het begin panikeerde ik daarover en deed ik hard mijn best om 'goed' te maken, maar na een tijdje had ik door dat het niet echt was, ik ook daar aan het acteren was. Dat gevoel van bevreemding zette me aan het denken. Wil ik het leven dat ik nu leid nog wel? Ik wil er zeker zijn voor mijn kinderen, maar zie het ons-verhaal tussen mij en Annelies niet meer. De periodes dat ik thuis ben, voel ik een enorme onrust. Ik besef dat ik dan ook vaak niet te genieten ben, maar Annelies dekt dit allemaal toe met de mantel der liefde, wat me nog meer kregelig maakt. Ruzie maken we niet, zo zijn we niet, maar ik voel me de laatste maanden wel bijzonder slecht bij deze hele situatie.

Hoe het verder ging

Als Annelies en Jonas bij mij langs komen is het mij snel duidelijk dat beiden een andere doelstelling hebben bij het zetten van deze stap. Annelies wil er alles aan doen opdat Jonas opnieuw gelukkig is in de relatie, Jonas twijfelt ernstig of hij nog verder wil, maar durft dat niet echt te uiten. Om te exploreren of er effectief bij hem nog een verlangen is om verder te gaan, praten we over het verleden, over hoe hun relatie in de beginjaren was en waar het volgens hen anders werd. Bij beiden wordt heel snel het gezin vooruit geschoven. 'De komst van de kinderen heeft de betrokkenheid tussen ons toch aangetast', zegt Jonas. Ik ga na wat dit 'aangetast" betekent. Dit lukt het makkelijkst bij Jonas, die vrij snel de verandering benoemt als een wijziging in het gedrag van Annelies. Hij verwijt haar een gebrek aan initiatief, een burgerlijke ingesteldheid en hekelt ook het feit dat ze zo vaak aangeeft 'moe' te zijn. 'Vroeger had Annelies boeiend werk, een eigen leven, ze was zelf creatief bezig. Nu schiet daar niets meer van over. Ik zie een uitgebluste, brave huisvrouw en dat vind ik absoluut niet aantrekkelijk.' Die uitspraak komt hard aan bij Annelies die bijzonder emotioneel wordt. Voor het eerst geeft ze uiting aan wat haar moeilijk valt en idealiseert ze hun relatie en leven niet meer, zoals ze bij de eerste gesprekken bleef doen. 'Hoe kan ik een boeiend leven leiden als ik er voor alles alleen voor sta? Het onregelmatige leven van Jonas, dat kan ik niet meer. Ik moet er 's ochtends wel uit voor de kinderen, ik zorg er wel voor dat alles geregeld is, Jonas zich verder geen zorgen hoeft te maken en als hij er is, hij tijd met de kinderen kan doorbrengen.' Ze heeft het verder ook over haar oude onzekerheden die veel sterker geworden zijn door de bekendheid van Jonas. 'Ik ben fier op Jonas en zie zijn succes ook een beetje als het mijne, dat is de reden waarom ik mezelf al eens voorstel als 'mevrouw Jonas'. Ik speel de tweede, weinig zichtbare viool. Wat weten die mensen trouwens wie Annelies is? Maar de vrouw van, ja daar zijn ze wel in geïnteresseerd.' Jonas erkent dit, maar geeft aan nooit geweten te hebben dat ze zich zo voelde. Achteraf blijkt dit gesprek een sleutelmoment te zijn. De sessie wordt afgesloten in stilte. Annelies verslagen, Jonas in gedachten verzonken. De sessie erna voel ik dat de empathische afstemming van Jonas op Annelies iets in gang heeft gezet. Ze hebben diezelfde week veel gepraat, over hun leven, dromen en verwachtingen. Annelies blijft de carrière van Jonas steunen, maar wil zelf op freelancebasis opnieuw als communicatiedeskundige werken. Ze willen ook bewuster omgaan met hun tijd samen, als koppel. Om dit verder vorm te geven, besluiten ze om voorlopig maandelijks verder op gesprek te komen.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu