Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk06/05/2015

Marnix (54) en Tessa (37) zijn 5 jaar samen en hebben een dochtertje van 3. Marnix heeft twee dochters van 20 en 24 uit zijn vorig huwelijk die volgens Tessa veel te afhankelijk zijn van hem. Er zijn heel veel conflicten hierover en ze komen langs.

Tessa

Ik leerde Marnix kennen op het werk. Een heel klassiek verhaal: hij was de CEO van het bedrijf, ik zijn aanzienlijk jongere secretaresse. Ik zat toen in een slechte relatie, hij zat in een schijnhuwelijk dat enkel nog dienst deed als visitekaartje. We deelden onze frustraties, brachten veel tijd samen door en werden verliefd. Marnix besliste snel te scheiden, maar zijn ex kon zich daar niet bij neerleggen. Ze bleef hem bellen en smeken om terug te komen, wat ik niet goed begreep. Uiteindelijk was er al lang geen sprake meer van liefde tussen hen. Toen dat geen effect meer had, zette ze de dochters in als lokaas. Altijd was er wel iets wat de aandacht van Marnix vereiste: zogenaamde gezondheidsproblemen, slechte schoolresultaten, feestjes waar ze toch met zijn tweeën nog naartoe moesten, het hield niet op. Allemaal technieken om hem terug te winnen, alleen zag Marnix dat niet zo. Toen de scheiding rond was en we op zoek gingen naar een eigen huis, heb ik er echt op aangedrongen om verder weg van Leuven te gaan wonen, richting Limburg waar ik vandaan kom. Die afstand bracht zeker wat rust: de kinderen stonden er niet meer als het hen goed uitkwam, al bleef het opbellen voor van alles en nog wat aanhouden. Ik begrijp dat Marnix twee dochters heeft en er voor hen wil zijn, maar het zijn intussen wel volwassen meisjes die dringend op eigen benen mogen leren staan. Zo is Steffi, zijn oudste, onlangs alleen gaan wonen: een nieuw villaatje met alles er op en er aan, een Kever cabrio voor de deur en elke maand een mooi bedrag op de rekening. Ik vind het er compleet over. Bovendien vestigde ze zich hier in de buurt, waardoor er ook nu weer regelmatig beslag wordt gelegd op Marnix. Wij hebben intussen zelf een dochtertje, vormen een nieuw gezinnetje en ik vind het super belangrijk dat Marnix een aanwezige papa is voor Estelle. Harmonie en rust die komen er echter niet als zijn overmatig claimende dochters de hele tijd aan zijn mouw trekken en vinden dat papa voor alles en nog wat moet instaan. Onlangs had ik met Steffi een megaconflict: ze stond hier onverwachts, wat me niet aanstond en dat zag ze duidelijk. Ik gaf ook aan dat ze moest leren een aantal dingen zelf op te lossen, ze misschien beter ook eindelijk eens uit werken zou gaan. Ze verweet me dat ik zelf profiteer van haar pa, haar erfenis er door jaag, probeer haar pa af te pakken, maar dat het mij nooit zou lukken. Marnix probeerde te bemiddelen, maar neemt op die momenten geen standpunt in, wat het alleen maar erger maakt. Ik wil dat hij kiest voor mij en Estelle en naar zijn dochters en ex veel duidelijker de grens trekt. Nu heb ik constant het gevoel in competitie te moeten gaan met hen voor zijn aandacht en dat kan gewoon niet.

Marnix
Toen mijn oude secretaresse met pensioen ging en Tessa haar opvolgde, voelde ik me al van bij aanvang gecharmeerd door haar, maar geen haar op mijn hoofd dat er aan dacht om met haar iets te beginnen. Dat initiatief kwam geheel van haar kant. Zij gaf op een bepaald moment aan erg verliefd te zijn op mij, ik zei haar dat ik te oud was, onze werksituatie het niet toelaat, allemaal argumenten waarvan ik achteraf weet dat ze haar gewoon stimuleerden om verder achter mij aan te gaan. Uiteindelijk benoemde ik één ding niet en dat was dat ik mijn vrouw nog graag zou zien. Ik leefde toen al vele jaren voor mijn werk, mijn ex had nog weinig aandacht voor mij, zolang het geld er maar was voor haar luxeleventje. Tessa was lief, had aandacht voor mij, ik voelde me opnieuw leven en heb uiteindelijk ook toegegeven aan die gevoelens. Ik besliste toen ook dat ik geen dubbelleven wou leiden en een punt wou zetten achter mijn huwelijk, wat mijn ex-vrouw niet zomaar aanvaardde. Het werd een vechtscheiding die vooral rond geld, alimentatie draaide. Ze zal me ook nooit vergeven dat ik haar perfecte leventje onderuit heb gehaald en dat blijft ze ook herhalen naar onze kinderen toe, hoe slecht ik wel ben, wat een egoïst ook. Tot op vandaag heb ik schuldgevoelens en ik geef toe dat ik die sus door veel te geven aan mijn kinderen. Tessa heeft het daar moeilijk mee. Ik begrijp dat zij met mij een nieuw verhaal wil, het belangrijk vindt dat wij samen een gezin zijn, maar ze moet ook aanvaarden dat ik twee kinderen heb, die ik niet zomaar kan laten vallen, wat hun leeftijd ook is. Elk signaal van die kant, elk bezoek lijkt er mij voor haar eentje te veel. Zo had mijn dochter onlangs wat aan de hand met haar wagen, ze belde me, dat zorgde die dag voor een megaruzie. Dat ze toch even goed de pechdienst kon bellen, ze mij daarbij niet nodig had, het weer opzet was, aangestuurd door mijn ex-vrouw. Als de kinderen komen, wil Tessa ook dat ze helemaal haar regels volgen. Geen schoenen in huis, de badkamer piekfijn achterlaten, duidelijk aangeven wanneer ze komen en gaan. Ik vind beleefdheid ook belangrijk, maar zij is daarin dan zo rigide dat elke minuut vroeger of later aanleiding geeft tot een rel. Ik word daar verschrikkelijk moe van en heb ook almaar vaker de neiging dingen voor mezelf te houden. Wat niet weet niet deert, zeg maar, al werkt het niet echt. Tessa voelt dat aan, waardoor conflicten vaak nog intenser zijn. De laatste tijd heb ik het gevoel dat er in mijn gezin en strijd aan de gang is, tussen Tessa en mijn kinderen, om mijn aandacht, een strijd die ik helemaal niet wil. Hoe kan ik Tessa duidelijk maken dat mijn kinderen graag zien en helpen niet ten koste gaat van haar en Estelle?


Hoe het verder ging
In de eerste gesprekken die ik heb met Tessa en Marnix treft het mij hoe aanvallend Tessa tegenover Marnix staat en hoe bezadigd Marnix reageert. Hij roept het beeld op van een vaderfiguur die de bui van zijn kleuter uitzit door er niet al te veel aandacht aan te besteden. Dat installeert bij Tessa een sterk gevoel van onmacht waardoor ze zijn betrokkenheid nog harder gaat testen, een vermoeiende dynamiek die hen uitput en voor veel negativiteit zorgt. We bekijken samen het laatste escalerende conflict. Dat ging over een weekend weg dat last minute werd afgelast omdat de oudste dochter van Marnix door een relatiebreuk ging en een beroep deed op haar vader. 'Ik vond het verschrikkelijk. Eindelijk een weekendje samen en dan belt Steffi dat het uit is met haar vriendje en ze pa nodig heeft. Het is altijd uit met een vriendje en waarom zocht ze daarvoor altijd troost bij ma en moest nu ineens pa opdraven? Ze wil gewoon onze relatie kapot." Marnix reageert even aanvallend. "Ze kan van mij nu toch niet verwachten dat ik Steffi afwimpel. Zou je willen dat ik dit doe als Estelle 20 is en hetzelfde aan de hand heeft?" "Dat zal niet gebeuren" reageert Tessa " Ik ben je ex niet hoor die de kinderen inzet om bij jou aandacht te krijgen." Hierna trekt Marnix zich gekwetst terug en is Tessa aan het wenen. We zoeken uit wat er die vrijdag gevoelsmatig gebeurde. Tessa geeft aan dat ze zich nog maar eens het vijfde wiel aan de wagen was, wat haar aan vroeger herinnert. "Mijn ouders hadden nooit tijd voor mij. Ze 'dropten' me bij grootouders, de buurvrouw, een tante. Ik wil een veilig thuisgevoel ervaren." Marnix zegt altijd tussen twee vuren te staan, voor niemand goed te kunnen doen. 'Soms wenste ik dat ik mezelf kon opsplitsen, een Marnix voor de dochters en een voor Tessa. Ik wil dat ze allemaal gelukkig zijn." We bekijken wat exact dat negatief gevoel van afwijzing bij Tessa installeert. Blijkt dat niet het aflassen van het weekend het probleem was, wel de manier waarop. 'Marnix deelde mij die beslissing mee, zonder overleg. Ik wil als koppel beslissingen nemen.' We bekijken een aantal van hun confrontaties door die bril en Marnix ziet in dat Tessa geen gevoel van medezeggenschap heeft. 'Het is meer dan dat: het is alsof zijn eerste gezin tegenover ons gezin staat, hij evenveel betrokken is en als ik niet 'vecht', het pleit verlies." Marnix beseft dat hij te graag goed wil doen voor iedereen en daardoor niemand tevreden stelt. Ik licht toe dat als een front naar buiten treden alle relaties ten goede kan komen. Het helpt Marnix bij het begrenzen van zijn beschikbaarheid naar zijn oudere dochters en zal Tessa dat gevoel van verbinding geven. Ze willen het zo opnieuw proberen en blijven maandelijks komen om dit concreet te evalueren.




→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu