Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk03/06/2015

Miranda (46) en Joost (51) wonen 5 jaar samen, waarvan 4 heel gelukkig. Het afgelopen jaar ervaart Miranda Joost als extreem dominant, heersend. Hij is volgens haar obsessief op seks gericht. Hij vindt dat zij menopauzegedrag vertoont.

Miranda
Toen ik Joost leerde kennen was ik al een paar jaar gescheiden en alleen. Ik leerde Joost kennen binnen mijn professioneel leven. Ik ben binnenhuisarchitect, hij werkt als architect voor een groot bureau waar hij toen internationale projecten leidde, vooral in Dubai. We deelden duidelijk een passie voor alles wat mooi en hedendaags is en voelden ons ook fysiek heel sterk tot elkaar aangetrokken. Ik ben altijd een passioneel type geweest. Seks is voor mij belangrijk, omdat ik me maar vrouwelijk kan voelen als een man bij begeert. Ik ben daarin ook avontuurlijk, heb altijd open gestaan om te experimenteren, maar wel binnen de grenzen van onze relatie. Aanvankelijk was er ook nog sprake van kinderen. We hebben het nog even geprobeerd om zwanger te worden, maar toen bleek dat ik meer moeite zou moeten doen, hebben we beslist om ons neer te leggen bij de gang van de natuur. Vorig jaar is er in onze relatie iets gekeerd en op het waarom kan ik nog altijd niet de vinger leggen. Joost maakte waarschijnlijk een identiteitscrisis door en werkte dat vooral uit op mij, wat hij uiteraard ontkent. Feit is dat hij constant kritiek had en heeft. Hij vond me niet mager genoeg met mijn maat 38, wou dat ik mijn borsten liet vergroten, me anders kleedde. Ik kon ook niets goed meer doen: ik kookte niet creatief genoeg, zei de foute dingen als er vrienden langs kwamen, begreep hem niet, rook vreemd en zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Ik voelde me rotslecht, want hoe ik ook probeerde dit te bespreken, hij zei dat het niets met hem te maken had, dat ik het probleem was. Gek genoeg: hoe harder hij me bekritiseerde, hoe meer hij seksueel van me eiste. Mijn appetijt is altijd groot geweest, dagelijks was en is voor mij geen probleem, maar meerdere keren per dag, weken aan een stuk, dat vind ik gewoon uitputtend. Ik voel me op dit moment werkelijk belaagd. Zodra ik hem zie, lijkt hij aanstalten te maken, wil hij seks. Ik doe mijn badkamerdeur en toiletdeur op slot, omdat hij me ook daar lastig komt vallen. Hij loopt nu ook de hele tijd naakt rond in huis, wat ik niet aangenaam vind. Als ik zeg dat het zo niet meer kan, zegt hij dat ik een oude vrouw aan het worden ben die vroegtijdig in de menopauze zit of dat ik preuts ben en het dringend tijd is om afscheid te nemen van de strikte moraal van mijn jeugd. Ik ben echter helemaal zo niet, alleen heb ik nu het gevoel compleet verstikt te worden. Ik hoop via deze weg vooral tot een gesprek te kunnen komen, iets wat ons nog niet gelukt is en me misschien wel kan leren hoe ik het in de toekomst beter kan aanpakken.

Joost
ik leerde Miranda kennen op het vliegtuig naar New York, waar we allebei een grote vakbeurs gingen bezoeken. Ze zat naast mij en nog nooit ging een vlucht zo snel voorbij, maar ook, nog nooit begon ik zo snel een relatie. Toen het vliegtuig landde, waren we eigenlijk al een stel. En eerlijk gezegd, van de beurs hebben we niet zoveel gezien. Terug in België trok ik direct bij haar in. Haar huis beviel me ook. Ze houdt net als ik van een sobere, strakke inrichting, geen prullen. Ik had bij haar het gevoel dat er ruimte was voor mij, mijn manier van zijn. Voorheen was ik langere tijd samen met een Italiaanse vrouw. We hadden een moeilijk lopende latrelatie, slaagden er nooit in echt voor elkaar te kiezen. Door Miranda kon ik daar afscheid van nemen. Het knalde ook echt tussen ons, van bij aanvang, op alle vlak. We verrijkten elkaar professioneel en zijn ook allebei erg passioneel van aard. Aanvankelijk probeerden we nog om zwanger te worden, wat niet lukte, iets wat ik erger vond dan zij, maar ik heb er mij bij neergelegd en het beïnvloedde onze relatie niet. Na vier fantastische jaren voelde ik vorig jaar dat er iets veranderde bij haar. De manier waarop ze naar mij keek, de wijze waarop we vreeën, hoe ze fysiek met me omging, bekoelde. Ik zag haar op een aantal feestjes ook bezig met andere mannen, duidelijk flirtend. Nadien maakten we daar enorme ruzies over, maar dan ontkende ze het allemaal, zei ze dat ik spoken zag. Als ik het dan goed wou maken in bed, gaf zij te kennen dat je niet alles oplost met seks en ze na mijn aanval niet met overgave kon vrijen. ik heb die bevestiging op het fysieke vlak van mijn partner heel hard nodig. Is die er niet, dan functioneer ik ook niet goed, word ik inderdaad chagrijnig en kritisch. Hoe goed het aanvankelijk tussen ons liep, zo vierkant draait het nu. Ik zit de hele tijd op mijn honger wat affectie betreft, zij geeft me de hele tijd het gevoel dat ik een soort van maniak ben, terwijl wat ik verlang niet meer is dan wat we altijd gedeeld hebben. Toen ik vorige maand trouwens een week naar het buitenland moest voor het werk en drie dagen niet belde, ik had het er allemaal even mee gehad, was zij wel de eerste om contact te zoeken, me de huid vol te schelden, dat ik waarschijnlijk een andere vrouw had...Ik geef toe dat ik al eens aandacht heb voor andere vrouwen, nu het thuis zo moeilijk loopt. Ik ben haar altijd trouw geweest, maar ben geen man die het aankan om lange tijd op het vlak van affectie en seks op een dieet te staan. Ze weet dat ook, het is dus zeker ook haar verantwoordelijkheid. Hopelijk kan ze dit via de gesprekken hier inzien.

Hoe het verder ging
Joost en Miranda zijn een opvallend stel dat figuurlijk veel ruimte inneemt. Als ze in discussie gaan, mondt dat uit in ruzies en die zijn heftig en luid. Beiden geven aan emotioneel in het leven te staan en ook al klopt het, toch merk ik dat het vooral om reactieve, oppervlakkige emoties gaat. Wat hen op een dieper niveau drijft, wordt niet ingevoeld of benoemd. Bepaalde kwetsuren worden sterk uit de weg gegaan. Hun kinderloosheid staat daarbij centraal, maar ook de slabakkende carrière van Joost is een moeilijk thema. Wanneer we het hebben over hun niet ingevulde kinderwens, rationaliseert Miranda. 'Het is daarvoor nu te laat en er valt toch niets meer aan te veranderen.' Haar reactie is begrijpelijk omdat Joost haar al vaak verweten heeft nooit papa te zullen worden. Zij vindt dat erg pijnlijk. 'Ik heb gefaald als vrouw en begrijp dat Joost me dat nooit zal vergeven. Ik vergeef het mezelf niet.' Hij spreekt dat tegen, maar is daarin dubbelzinnig. 'Uiteraard verwijt ik haar niets, al blijf ik verdrietig en droom ik er soms van als ik een jonge vrouw zie passeren. Met die zou het nog kunnen.' Hebben we het over het werk, dan zie ik een even groot gevoel van falen aan de kant van Joost. Zo heeft hij opvallend minder opdrachten, waardoor hij vaak thuis is, wat zij als storend ervaart. 'Hij slaapt dan lang, loopt de hele dag rond en zit altijd te vitten op mijn opdrachtgevers. Komt er dan iemand langs voor het werk, en ja het zijn meestal mannen, dan verwijt hij me met hen de koffer in te duiken voor opdrachten.' Hij zwijgt en voegt er enige tijd later aan toe. 'Misschien denk ik niet echt dat ze overspel pleegt, maar ik voel wel dat ze voor die mannen meer respect heeft dan voor mij. Telkenmale als er zo iemand langskomt, word ik uitgelachen.' We diepen deze voorvallen uit en blijkt dat het ook vooral op die momenten is dat Joost zo seksueel eisend is. Hij erkent dat. 'Ik voel me daardoor dan telkens toch meer man, haar man.' Beiden zien en voelen dat ze binnen hun relatie een bijzonder onveilig gevoelsklimaat hebben geïnstalleerd waarin verwerping en vernedering centraal staan. Het lijkt wel alsof het de enige manier is waarop ze intimiteit kunnen beleven. Door dit inzicht gaan de conflicten wat liggen en rapporteren ze meer harmonie. De daaropvolgende weken gaan we dieper in op hun kwetsbaarheden en wat er kan voor zorgen dat ze niet opnieuw een destructieve dynamiek in gang zetten. Zich kwetsbaar opstellen blijkt bij beiden echter onmogelijk te zijn. Opent de ene zich wat naar de andere, dan wordt die daar later genadeloos op afgestraft. Kwetsbaar zijn roept zoveel weerstand op, dat beiden altijd opnieuw in de aanvals- of verweermodus gaan. Ze laten me weten dat ze alles willen stop zetten omdat 'ze niet te veranderen zijn, maar nu wel beter begrijpen wat er werkelijk speelt.'


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu