Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk29/10/2014

Inez
Ik leerde Mike kennen via Facebook, hij is de broer van een vriendin van vroeger. Ik vond hem toen al leuk, maar hij had een relatie en dus bleef het daar bij. Toen zijn status veranderde naar 'in scheiding', trok ik toch mijn stoute schoenen aan en zocht ik contact met hem. Ik was toen al 3 jaar alleen en had in de tussentijd een relatie gehad met een getrouwde man die me eerst van alles beloofd had, maar uiteindelijk toch niet voor ons koos. Met Mike verliep het contact direct gemoedelijk. We spraken regelmatig af en een maand na onze eerste afspraak, bleef hij ook een eerste keer slapen. De kinderen, die altijd bij mij zijn, stonden van bij aanvang achter mijn keuze, wat het nog makkelijker maakte. Bovendien is Mike schitterend met hen: hij is iemand die zich enorm kan afstemmen op kinderen, de papa die ze nooit gekend hebben. Mijn ex werkt en leeft in het buitenland en hij ziet de kinderen op heel onregelmatige basis. Als hij in België is, gaat hij met hen eens eten. Kinderen van 6 en 8, dat zegt toch alles zeker... Mike speelt met hen, praat met hen, knuffelt hen, ze vinden hem top. De laatste tijd praat ik vaak over gaan samen wonen, maar Mike houdt die boot heel bewust af. We wonen vrij ver uit elkaar, enkel is het 70 km, en ook dat speelt mee in mijn overweging. Makkelijk wordt deze beslissing niet: ik heb een eigen huis, hij ook en allebei zijn we gehecht aan onze woning. Bovendien heb ik mijn ouders hier dicht bij mij, waardoor ik vaak op hen een beroep kan doen voor de opvang van de kinderen en bij hem is dat ook zo. Uiteraard zouden we door te gaan samen wonen ook een beroep kunnen doen op elkaar, in de opvang naar onze kinderen, maar ook dat vindt Mike niet zo evident. Hij twijfelt of zijn kinderen deze stap wel aan kunnen. Ze zijn volgens hem al met zoveel dingen geconfronteerd geweest dat hij hen nu niet opnieuw door zo een verandering wil jagen. Ik heb het gevoel dat we hierdoor in een impasse terecht zijn gekomen. Een lat-relatie vind ik immers goed voor een tijdje, maar meer als een kennismakingsfase, niet als een uiteindelijke relatiekeuze. Ik mis Mike dagelijks, als hij er niet is, wil ook echt graag opnieuw een gezinsleven. Hoe meer ik echter in die richting een gesprek probeer te sturen, hoe meer Mike ervan weg loopt. Onlangs hadden we een kletterende ruzie en Mike maakte het toen heel impulsief uit en ging weg. De week erna spraken we toch af, na lang aandringen van mijn kant. We planden een etentje en legden het die avond bij. Het toonde voor mij vooral ook aan dat het moeilijk is om in een lat-relatie de relatie goed te houden, er misverstanden ontstaan, de liefde niet kan groeien en ook daarom denk ik dat het belangrijk is om verdere stappen te zetten.

Mike
Ik ken Inez al van vroeger, maar altijd als het vriendinnetje van mijn zus. Ik was toen al samen met mijn ex en geloofde in die relatie. Na de geboorte van onze kinderen ging het echter volledig fout, onder andere ten gevolge van een niet erkende postnatale depressie. Op een gegeven moment werd de situatie onhoudbaar en is zij weg gegaan, met een andere man. Ik heb haar dat bijzonder kwalijk genomen, dat ze niet verder wou werken aan onze relatie, ervoor koos om alles achter te laten. Dat ik daardoor mijn kinderen maar deeltijds zie, vind ik een harde noot om kraken. Ik vind het erg belangrijk er voor hen te zijn en in mijn week probeer ik alles zo goed mogelijk te laten verlopen. Ik wil dat ze, ondanks de scheiding, alle kansen krijgen. Dat vergt opofferingen: harder werken in de kindvrije week, minder eigen tijd en dus ook een aanpassingsvermogen bij mijn nieuwe partner. Aanvankelijk leek Inez dat goed te begrijpen, vooral omdat ze zelf alleenstaande mama is. Van bij aanvang leken we elkaar te verstaan zonder woorden. Bovendien vind ik Inez erg aantrekkelijk, dus dat zit wel goed. Wat ik minder leuk vind, is de snelle manier waarop we in de relatie gestapt zijn. Ik wil niet hypocriet klinken, als we naar bed gaan met elkaar is dat even goed mijn verantwoordelijkheid. Toch denk ik dat er bij haar sturing achter zit. Alsof ze al snel wist dat ik het antwoord ben op al haar noden en om mij te hebben en te houden, alles in de strijd wordt gegooid. Op onze eerste etentjes samen was ze altijd bijzonder sexy gekleed en die eerste keer kwam er echt op haar aansturen. Hoe fijn het ook was, ik had er een wrange nasmaak bij, die ik niet goed kon duiden. Raar om als man te zeggen dat het te vroeg was. Ook de kinderen spelen in dat aantrekken een rol. Het zijn twee ongelofelijke schatten, maar ik vind dat zij hen teveel stimuleert om in mij de ideale nieuwe papa te zien. Onlangs toen ik eens een weekend niet kon komen, liet ze de jongste aan de telefoon komen die dan heel geëmotioneerd vroeg waarom ik niet kwam, dat hij heel braaf zou zijn. Al die dingen doen me twijfelen en maken ook dat ik niet geneigd ben om nu al te beslissen om te gaan samen wonen. Hoe meer ik echter die boot afhoud, hoe meer Inez me probeert te veroveren. Toen ik het recent impulsief uitmaakte en we nadien een gesprek planden om het uit te praten, hoopte ik met een schone lei te kunnen beginnen, aan een rustig tempo. We hadden afgesproken op neutraal terrein, maar uiteindelijk bleek dat zij thuis uitgebreid gekookt had en zijn we toch weer in bed geland. Het is toen, in het naar huis rijden, dat ik besefte dat dit geen goede basis is en dat, als we een kans op slagen willen hebben, we deze dingen moeten uitgeklaard krijgen.

Hoe het verder ging
Mike en Inez hebben in hun huwelijk een aantal kwetsuren opgelopen die van bij aanvang in hun relatie een sterke rol spelen. Zo heeft Inez een groot verlangen om een hecht gezin te vormen, een verlangen naar een man in huis die het over neemt en papa is voor haar kinderen. Mike heeft het feit dat zijn vrouw hem in de steek liet, niet goed verteerd. Hij zit nog met veel rancune, wil graag een nieuw leven als koppel, maar heeft ook schrik om er voor te gaan. Hoe die angsten en verlangens spelen, proberen we in de eerste gesprekken te verduidelijken. We keren terug naar het moment van hun eerste ontmoeting, de eerste keer naar bed en hoe ze zich daarbij voelden. Daaruit blijkt dat Inez in een kennismakingsfase altijd een overspoelend gevoel van onrust ervaart. 'Als ik het met iemand zie zitten, voel ik me klein en machteloos en wil ik niets liever dan zeker te zijn dat die ander het ook met mij ziet zitten. Ik geef hem dan het gevoel dat hij voor mij de ware is. Ervaren dat die ander me aantrekkelijk vindt, me begeert, geeft me meer zekerheid.' Mike beseft dat het niet alleen Inez is die snel wil gaan, maar ook hij die overstag gaat omdat ze hem bevestigt in zijn nood om de sterke te zijn, diegene waarnaar een partner kan opkijken. 'Ik voelde me in mijn echtscheiding afgewezen, gekrenkt ook. Hoe durfde ze mij in de steek laten? Ik snapte en snap dat niet. Ze had het financieel heel goed, ik zorgde voor alles en toch koos ze voor een ander.' Beiden zien in dat Inez haar angsten en die van haar kinderen én de gekrenkte trots van Mike teveel de lijm in hun relatie is geweest. Ze ervaren ook dat naarmate de ene meer gaat trekken en opeisen, de ander zich almaar meer beklemd voelt en zich terugtrekt. We proberen te achterhalen hoe ze bij elkaar een veiliger gevoel kunnen installeren. Mike vindt het belangrijk af en toe Inez te zien zonder kinderen, bij hem thuis, waardoor hij minder in haar wereld vastgezogen wordt. Inez wil dat hij meer contact houdt op de dagen dat ze elkaar niet zien. Ze wil horen dat hij haar graag ziet en mist. Ik merk evenwel dat het rationele afspraken zijn, geen van beiden zich gevoelsmatig opent. In onze laatste sessie melden ze de definitieve breuk. Inez heeft opnieuw contact met een vorige partner, iemand op wie ze niet verliefd is, maar die haar geweldig ophemelt en alles voor haar doet. Ze durft niet verder met Mike, die aangeeft dat samenwonen er waarschijnlijk nooit van gekomen was. Hij legt dit ook bij zichzelf. 'Ergens wil het zeggen dat ik niet klaar was voor deze sprong'. We bespreken afsluitend nog hoe ze dit best communiceren naar de kinderen van Inez. Ze plannen een laatste gezamenlijke avond om het de kinderen te zeggen en zodat Mike afscheid kan nemen.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu