Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk13/02/2014

Marijke (44) en Peter (43) zijn 18 jaar gehuwd en hebben drie dochters. Marijke is sinds de geboorte van de jongste huisvrouw geworden, Peter bouwde een drukke zaak uit als aannemer van bouwwerken. Het paar geeft aan goed overeen te komen, maar geen intimiteit meer te hebben in hun relatie. Ze hadden intussen al meer dan een jaar geen seks en vooral hij voelt zich daar al geruime tijd niet goed meer bij. Ze komen op gesprek.

Marijke
Peter is de beste vriend van mijn broer en wij groeiden als het ware samen op. Toen ik 6 was vertelde ik al dat ik later met Peter zou trouwen en zo is ook gebeurd. Ik heb altijd het gevoel gehad dat wij een goede relatie hebben, al zijn we nooit grote praters geweest. Ik dacht dat ik wist wat hij dacht en dat dit hetzelfde was als wat ik denk en voel. Ruzies hebben we eigenlijk nooit. Zakelijk, in de uitbouw van ons leven zaten en zitten we heel sterk op dezelfde golflengte. Peter nam de zaak over van zijn ouders en bouwde ze uit tot een succes. We beslisten samen dat ik thuis zou blijven voor de kinderen en daar heb ik nog geen dag spijt van gehad. Ik zie ons als een tandem die zakelijk veel gerealiseerd heeft en privé een mooi gezin heeft met drie schatten van dochters. En ook al had ik liever gehad dat Peter wat opener was, wat meer toonde wat hij voelt, toch ben ik altijd tevreden geweest met wat er was en is. Zelf ben ik mettertijd voldoening gaan halen uit mijn vrijwilligerwerk, de contacten met vriendinnen en mijn zus, met wie ik alles deel. Peter is daarin anders, veel meer op zichzelf gericht. Thuis wil hij rust, wat ik begrijp gezien zijn drukke activiteiten, maar hij wil ook alleen gelaten worden, knutselen aan zijn oldtimers. De keren dat hij op mijn aansturen dan wel meegaat naar vrienden of iets doet met het gezin, voelt meestal geforceerd aan. Ik heb het gevoel dat hij het niet naar zijn zin heeft en voel me dan niet op mijn gemak. Op seksueel vlak is Peter altijd veel meer vragende partij geweest dan ik. Ik geef dat graag toe, zonder seks kan ik perfect leven, al vind ik het af en toe wel fijn. In het begin deden we het vaker, maar toch altijd op zijn aansturen. Ik durf daarin geen initiatief nemen, want ben zo niet opgevoed. Bovendien voel ik me niet veilig bij hem. Mijn lichaam heeft geleden onder de drie zwangerschappen en de kilo's zijn gebleven, waardoor ik mezelf niet aantrekkelijk vind. Moet ik met dit lijf nu sexy lingerie gaan kopen, dat klopt toch niet? Ja, ik heb hem regelmatig seksueel afgewezen, omdat ik moe was, maar ook omwille van migraine. Op een bepaald moment liet Peter me effectief met rust, maar dan altijd en toen hij er een paar maanden geleden over begon, kwam ik tot de vaststelling dat we al een jaar niet meer gevreeën hadden. Sindsdien geeft Peter vaak aan het een probleem te vinden, terwijl hij er voorheen nooit over sprak. Hij maakt in mijn bijzijn nu ook vaak opmerkingen over aantrekkelijke, jonge vrouwen, wat ik bijzonder kwetsend vind. De laatste tijd lopen die discussies vaak op en hij stelde ook al ons huwelijk in vraag. Ik begrijp dat niet. Nu gaat het plots de hele tijd over seks, alsof dat het enige is wat ons bindt. We hebben het voor de rest zo goed, alleen hiervoor zet je toch niet alles op het spel?
 
Peter
Marijke en ik, wij weten perfect wat we aan elkaar hebben en door dat vertrouwen bouwden wij heel wat op in ons leven. De laatste tijd voel ik me echter almaar minder goed in onze situatie. Ik ben blij om wat er is, maar besef dat dit me niet echt gelukkig maakt, ik hier niet echt voldoening uit haal. We wonen in een hypermoderne villa, reizen verschillende keren per jaar, we hebben leuke kinderen, maar bij Marijke heb ik al langere tijd het gevoel van een vennoot, niet van een liefdespartner. Als ik terug kijk in de tijd, weet ik dat dit besef er al een hele tijd is, maar op de een of andere manier liet ik het niet toe, werkte ik hard, om er niet mee bezig te moeten zijn. Recent kwam er bij mij een nieuwe secretaresse werken en dat opende echt mijn ogen. Zij is een jaar gehuwd, net zwanger en als ik zie hoe zij met haar man omgaat en hij met haar, het raakt me enorm en doet me ook beseffen wat er bij ons allemaal niet is. Zij hebben geen middelen, geen villa, geen dure kleding, maar wat ze affectief delen, dat hebben wij nooit gekend. Ik besef nu dat er in onze relatie op dat vlak altijd iets niet goed zat, we teveel broer en zus waren, er geen passie was en ik ervaar dat nu als een groot gemis. Dat Marijke zichzelf lelijk vindt en zich daar ook naar gedraagt en kleedt, maakt het er allemaal nog moeilijker op. Platte schoenen, kort grijzend haar, altijd 'makkelijk' gekleed. Ik haat het zoals ze er bijloopt. Ze wees me in de loop van ons huwelijk seksueel ook vaak af, iets wat voor mij altijd al delicaat lag, gezien de moeilijke, liefdeloze relatie met mijn moeder. Op een bepaald moment gaf ik het op en ik dacht door voldoende op andere dingen te focussen, autowedstrijden, nieuwe projecten...ik ook wel gelukkig kon worden. Niet dus. Doordat het seksueel altijd zo triestig was bij ons, begon het verlangen daarnaar enorme proporties aan te nemen. Ik bekijk al eens porno online, ga ook naar chatrooms en probeer zo aan mijn trekken te komen, maar eigenlijk voel ik mij op die manier nog eenzamer dan ik al ben. Onlangs probeerde ik het nog eens, had ik een setje mooie lingerie meegebracht, maar ze reageerde bitter. "Komaan, daar heb ik toch de borsten en billen niet voor", was alles wat ze zei en ze paste het zelfs niet. En ook: "Is dat nu echt het enige waarmee jij bezig bent?" We kunnen hierover niet praten, want als ik erover begin, dan zegt ze dat ik negatief ingesteld ben, we toch veel hebben om blij mee te zijn. Ik kan daar moeilijk iets tegen inbrengen, maar voel ook dat haar argumentatie niet klopt. Ik voel me niet goed meer in dit verhaal, het voelt ook niet als mijn verhaal, alsof ik een acteur ben in een leven dat niet het mijne is. Ik geef ook niet aan dat ik wil scheiden of zo, maar kan op deze manier niet meer verder. De hele tijd naar familie en vrienden toe het perfecte paar spelen, het klopt gewoon niet en ik wil er ook niet meer aan meedoen.
 
Hoe het verder ging
Als Marijke en Peter langskomen, lijken ze een koppel met een klassiek probleem: na 18 jaar huwelijk met veel werken en kinderzorg zit hun seksleven in het slop. Al snel wordt duidelijk dat hun seksuele problemen symptomatisch zijn voor iets wat veel dieper zit, al van bij de aanvang. Zo blijkt dat Marijke altijd al een erg negatief lichaamsbeeld had, moeilijk klaarkomt bij het vrijen en het allemaal maar 'een gedoe' vindt. Ze heeft zich mettertijd enorm vastgezet in haar veilige en controlerende rol als moeder en gedraagt zich ook zo naar haar man. Peter van zijn kant voelt al lang dat dit niet klopt, maar heeft nooit de moed gehad om op een positieve manier uit te komen voor zijn verlangens naar seksualiteit en intimiteit, twee dingen die voor hem onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Dat ze nooit conflicten hebben gehad, behalve nu, de laatste maanden, is eveneens tekenend voor die afwezigheid van intimiteit. Ze vervullen elk netjes hun rol en leven vooral naast, niet met elkaar. In de gesprekken is Marijke bijna voortdurend aan het woord. Ze bewandelt meesterlijk zijsporen, alles om niet met de verschilpunten in haar relatie te moeten omgaan. Ze relativeert ook veel weg. Als Peter aangeeft zich niet goed meer te voelen in hun relatie, zegt zij dat ze toch alles hebben om gelukkig te zijn, dat iedereen dat zegt, waarom hij het dan niet zo kan zien. Ze heeft het de hele tijd over haar positieve ingesteldheid en kan maar moeizaam zien dat het voornamelijk een strategie is om verschilervaringen uit de weg te gaan. Na sessie zes zijn we nog altijd niet tot een gezamenlijke probleemstelling gekomen. Al zegt Marijke het probleem te zien, toch uit ze telkens opnieuw dezelfde mantra, hoe goed ze het wel hebben. Ik probeer weg te blijven van de diagnose 'relatieprobleem' en vraag om te vertellen of en wanneer er in hun relatie dingen zijn veranderd. Beiden geven spontaan aan dat dit de geboorte van hun kinderen is geweest. Zij benoemt het als 'ik had alleen nog daar tijd voor, niet meer voor de rest', hij als 'plots was onze relatie niet belangrijk meer.' Ik bespreek met hen hoe verbondenheid en seksualiteit zich tot elkaar verhouden. Dat dit voor iedereen anders is, maar de gemiddelde vrouw een gevoel van verbondenheid nodig heeft om tot een vervullend seksueel leven te komen en mannen die verbondenheid net via seks tot stand voelen komen. Ze zien in hoe haaks die twee dynamieken op elkaar staan: doordat er geen seks is, is er voor hem geen verbondenheid en trekt hij zich nog meer terug in zijn werk, waardoor zij zich alleen en niet verbonden voelt en bijgevolg ook geen zin in seks heeft. Het inzicht brengt mildheid met zich mee, maar geen warmte in hun contact. Peter trekt zich emotioneel almaar meer terug en wil niet langer aan de relatie werken. Hij stelt een proefscheiding voor waarmee zij gelaten instemt.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu