Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk05/08/2013

Mia
Ik leerde Patrick kennen in de eerste kandidatuur economie. Ik was een bewuste studente, Patrick was met veel andere dingen bezig: van muzikant in een bandje tot activiteiten binnen een linkse jongerenbeweging. Dat creatieve, bewuste in hem sprak me altijd aan. Na onze studies deden we twee jaar vrijwilligerswerk in Afrika. We kwamen terug bij de geboorte van onze eerste zoon. Patrick aarde moeilijk, bleef zoekende naar wat hij wou. Ik begon snel na onze terugkomst in het bedrijfsleven, vond er mijn draai en ben nu CFO van een groot Amerikaans bedrijf. Ik heb altijd voor ons inkomen gezorgd, verbleef vaak in het buitenland, maar wist ook dat Patrick goed voor de kinderen zorgde. Hij werkte freelance, als tekstschrijver, maar met erg wisselend succes. Ik vond dat geen probleem. Hij deed veel andere zaken, verbouwde eigenhandig de vervallen vierkantshoeve die we jaren geleden kochten. Ik stond er nooit bij stil dat dit geen doorsnee verhaal was. Wij groeiden allebei op in een vrij denk- en tijdskader en dus kon dit toch. Dat we zelden of nooit ruzie maakten, viel bij mij ook daaronder. Waarom zou je elkaar beperken of dingen opleggen? Ik had al eens een slippertje, waarvan hij wist, maar hij zei er niets over. Ik dacht dat hij hetzelfde deed en vond het ook goed. Dat hoorde er, dacht ik, toch gewoon bij in een volwassen relatie. Tot Patrick me twee jaar geleden vertelde dat hij wat had met een vrouw op de academie. Ik voelde direct een sterk gevoel van jaloersheid de kop opsteken. Dit was meer, dat wist ik gewoon. Ik begon hem te controleren, wou weten wie zij was, maar hij ging daar sterk tegenin. Hij sprak toen ook voor het eerst over scheiden. Ik was er tot dan toe absoluut zeker van geweest dat dit me nooit zou overkomen, dat Patrick nooit die stap zou zetten. Ik misschien, ja, maar hij niet. Ik ging er volledig onderdoor en uiteindelijk heeft Patrick gekozen om toch te blijven. Sindsdien is niets nog hetzelfde. Ik heb het gevoel dat hij me kleineert, uitdaagt zelfs. Hij bepaalde altijd al hoe we ons gezinsbudget besteedden, maar wil nu over elke euro die de deur uitgaat zijn zeg. Alles moet ook altijd verantwoord zijn, ecologisch, terwijl ik ook wel eens zin heb in ‘gewoon', een diepvriespizza bijvoorbeeld. Dat ik het geld binnen breng, kan ik uiteraard niet zeggen, al denk ik soms dat hij net die discussie wil uitlokken. Ik van mijn kant heb het nog altijd moeilijk met de relatie die hij had. Hij ziet die vrouw nog, maar het is vriendschappelijk en ik moet hem vertrouwen. Verder wil hij er niet over praten. We hebben nog altijd geen ruzies, maar er zijn veel spanningen. Ik wil niet scheiden, maar weet ook niet hoe we vanaf hier verder kunnen gaan met ons leven.

Patrick
Toen ik Mia leerde kennen, was ik vooral onder de indruk van haar intelligentie en haar vermogen om ergens voor te gaan en dat doel te bereiken. Ze leek me altijd zo zelfzeker, alsof ze nooit twijfelde. Dat oefende op mij een magische aantrekking uit, waardoor ik de eerste stap durfde zetten. Ik ben altijd anders geweest, een echte weegschaal, mijn sterrenbeeld. Wikken en wegen. Ik droomde als tiener van een leven in het buitenland en al waren de jaren in Afrika super, ik wou er ook niet blijven. We overleefden er amper, laat staan dat we er twee kinderen konden opvoeden. Wat ik dan wel wou, wist ik echter niet en gelukkig liet Mia mij de ruimte om dat uit te zoeken. Ik werkte een tijdje voor een NGO, maar onenigheden met de verantwoordelijke deden me afhaken. Ik koos ervoor om als freelancer aan de slag te gaan. Ik kon dan zelf mijn agenda bepalen, de opdrachten aanvaarden die ik zag zitten. Iets doen, gewoon voor het geld, daarmee heb ik het bijzonder lastig. Ik kom trouwens met weinig rond, leef bewust en probeer daarvan ook mijn omgeving te overtuigen. Mia deelde deze levenswijze aanvankelijk, maar is daar in de loop der jaren anders tegenaan gaan kijken. Veel geld verdienen veranderde haar kijk op de wereld en op mensen. Ze denkt dat ik het niet weet dat ze regelmatig in het geniep dingen aankoopt, kleding en zo en ook vaak liegt over de prijs. Ik vind dat kinderachtig. We hebben altijd naar onze overtuigingen geleefd en het is niet omdat we de mogelijkheid hebben om meer dingen te kopen of duurdere reizen te maken, dat we dat ook moeten doen. Wat is je overtuiging dan waard? Dit verhaal heeft onze relatie zeker geen goed gedaan. Ik vind en vond dat Mia veranderde, we niet langer op dezelfde golflengte zaten, wat ik wel terug vond in mijn contact met Cléo. Volgens Mia maak ik een midlife door, omdat Cléo vijftien jaar jonger is, maar daarmee heeft het niets te maken. Het is haar puurheid, haar onbevangen manier van in het leven staan die me getroffen heeft. Cléo leeft voor en van haar kunst. Dat betekent met erg weinig geld, maar wel zoals zij het wil. Ik hervond het stuk bewondering dat ik voor Mia kwijt was. Ik heb met Cléo gebroken toen ik zag wat het met Mia deed. Dat joeg me angst aan. Ze leek zichzelf volledig te verliezen. Bovendien zijn er nog veel dingen die de moeite zijn: de prachtige plaats waar we wonen, die ik bijna volledig restaureerde, maar die ik niet kan over kopen. Het is mijn thuis en ankerpunt dat ik kwijt zou zijn. Ook de kinderen verblijven nog vaak bij ons en onze jongste zoon heeft er zijn schilderatelier. Ik wil wel anders leven dan nu. Er zijn teveel spanningen. Ik haat conflicten, vind dat vermoeiend, maar voel dat ook een echt gesprek er niet meer inzit. Misschien zijn we gewoon te ver uit elkaar gegroeid.
 
Hoe het verder ging
‘Klopt het dat mannen afknappen op een vrouw als kostwinner?' Het is de openingsvraag van Mia ‘Ik heb daar nooit bij stil gestaan dat zoiets gevoelig ligt.' Tijdens die eerste sessie is vooral zij aan het woord en maakt Patrick een afwezige indruk. Hij reageert wel als het over de kostprijs van 'een gesprek' gaat. Ik pik in op zijn weerstand en hij heeft het over de 'professionalisering' van problemen. ' Waarom zou een gesprek met een vriend niet even helend kunnen zijn?' Ik zeg hem daarin te volgen, maar dat het waarom van onze afspraak me belangrijker lijkt. Het typeert de rest van het gesprek, waarin Patrick alles veralgemeent en rationaliseert, zijn manier om gevoelige onderwerpen uit de weg te gaan. Ook in hun interactie merk ik dat emoties afwezig zijn, veel onbesproken blijft. Praten over hun toekomst, maakt dit nog duidelijker. Hij wil een veilig gevoel, maar kan dat niet concreet vertalen. Zij geeft aan geen mens van grote verlangens te zijn. We hebben het over de start van hun relatie, hij die de eerste stap zette, haar koos en zich dus kwetsbaar opstelde, zij die zich liet kiezen, maar zich nooit echt bloot gaf. Dat Patrick toen al het gevoel kreeg dat hij de relatie meer wou en dus ook meer te verliezen had. Doordat Mia mettertijd ook economisch de minst kwetsbare werd, voelde Patrick zich almaar kleiner. De eindeloze discussies over de gezinsbestedingen lijken daarmee samen te hangen. Hoe afhankelijker Patrick zich voelde, hoe meer hij zich vastzette op zijn terreinen. Hij gaat tegen die analyse in, heeft het over zijn overtuiging, maar onder zijn woorden is angst voelbaar. Patrick en Mia zijn sterk conflictvermijdend. Ze hebben geen voeling met hun diepere verlangens, komen niet uit voor wat ze denken, uit angst voor afwijzing bij hem, verlies van controle bij haar. Een sleutelmoment is de sessie waarin Patrick vertelt van mij gedroomd te hebben. 'Je vroeg me waarom ik toch zo een schrik heb voor ruzie.' Ik stel hen de vraag opnieuw. Patrick vindt het verloren tijd, Mia wil de dingen op een volwassen manier uitpraten, reacties op hun kindertijd in een conflictueus gezin. Of ze dan moeten leren ruzie maken, vraagt hij. Ik zeg dat het zo niet werk, maar dat de basis van intimiteit, kwetsbaarheid is en dat dit betekent, je gedachten en verwachtingen delen. Ineens zegt hij dat hij haar nooit echt vrouwelijk vond en haar kostwinnersverhaal hem kwetst. Mia heeft het over zijn ongenuanceerde overtuigingen en krenterigheid. En dat ze wist dat het met Cléo meer was dan seks alleen. ' Ik vond bij haar de connectie die ik miste in onze relatie', geeft hij toe. De week erna komt uit dat Patrick Cléo nooit los liet en alsnog wil scheiden. Ze praten voor het eerst in alle openheid met elkaar. Mia berust, maar wil verder in individuele therapie komen om een beter zicht te krijgen op het hoe en waarom.
 
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu