Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk26/12/2012

Gerlinde
Toen ik Paul leerde kennen, leefde ik samen met mijn zus en haar zoon. Wij stelden het goed met ons drieën, Pieter zijn vader was er nooit en ik heb die taak opgenomen. Ik ben sterk aan hem gehecht, beschouw hem als mijn zoon en eigenlijk is hij dat ook een beetje. Ik en mijn zus zijn immers een identieke tweeling. We delen alles en verstaan elkaar zonder woorden. Sommigen vinden dat onbehagelijk, maar ik zie het als een geschenk in het leven. Wij zijn er altijd voor elkaar geweest en dat zal altijd zo zijn. Bij de geboorte van Pieter was ik er bij en het voelde alsof ik zelf aan het bevallen was. Ik beschouwde hem direct als deel van mij en zo zag zij het ook. Paul was klant in onze boetiek. Hij was net aan het scheiden, ik luisterde naar zijn verhaal, we spraken al eens af en het klikte wel. Hij vroeg me snel ten huwelijk, ik zegde toe, omdat het goed aanvoelde. Mijn zus en Pieter waren er minder gelukkig mee, ze zouden me minder zien, maar in de praktijk valt dat mee. We werken nog altijd samen en Pieter komt er over de middag eten. Ook in het weekend doen we veel samen, met ons vieren. Paul vond dat eerst echt plezant. Hij heeft geen kinderen, was zelf enig kind en kende het thuisgevoel niet. Dat scheen hij bij ons gevonden te hebben. Toch waren er ook direct conflicten. Paul heeft het moeilijk met de band die ik heb met Marleen. Hij vindt het niet kunnen dat wij alles bespreken, ook over onze relatie. Hij voelt zich daardoor gekeurd en geëvalueerd. Alsof hij moet voldoen aan de verwachtingen van twee vrouwen. Ik probeer daar rekening mee te houden, maar Marleen ziet gewoon hoe ik me voel en vraagt er dan ook direct naar. Liegen doe ik niet en dat kan hij toch niet verwachten. Een paar maanden geleden zag ik bij toeval de mailbox van Paul. Een aantal berichten spraken boekdelen. Ik confronteerde hem daarmee en hij deed zelfs geen moeite om het overspel te ontkennen. Hij zei dat hij zich eenzaam voelt, onbegrepen en ook gekleineerd en dat hij bij die vrouwen wel aandacht krijgt. Alle frustraties van beide kanten kwamen er toen uit: dat ik er zelden ben en dat hij het beu is altijd na Marleen en Pieter te komen. Ik gaf aan dat ik zijn gemis aan zelfstandigheid en ruggengraat beu was, zijn overmatig drankgebruik ook. Ik ben het eigenlijk moe, deze toestanden, want hetzelfde verhaal gebeurde in mijn eerste huwelijk en ik wil geen tweede keer vechten. Paul vindt dat ik afstand moet nemen van Marleen. Hoe kan hij nu verwachten dat ik haar, mijn tweelingzus, negeer? We hebben een sterke, maar zeker geen foute relatie. Hij blijft toch mijn partner, seksueel, en dat is Marleen toch niet. Waarom moet hij zich dan zo bedreigd voelen?  
Paul
Toen ik Gerlinde leerde kennen was ik juist aan het breken met mijn vorige partner met wie ik 12 jaar samen ben geweest. Zij had kinderen uit een eerste huwelijk, echt lastige pubers die er alles aan gedaan hebben om onze relatie te doen mislukken. We hebben toen zelf beslist om er een punt achter te zetten, ook al zagen we elkaar nog graag. Ik vond dat erg moeilijk. Ik heb in mijn eigen omgeving niet zoveel mensen op wie ik kan rekenen. Mijn familie is bijzonder klein en de vrienden die ik heb zijn koppels, die ik niet lastig wil vallen met mijn problemen. Gerlinde kende ik al van ervoor en we hadden altijd een aangenaam contact. Ik vertelde haar op een bepaald moment ook over mijn scheiding, ze luisterde met aandacht en stelde voor om in het weekend eens samen een koffie te gaan drinken. Ik voelde me goed bij haar, begrepen ook en haar familiale situatie trok me aan: een fijne band met haar zus, een neefje dat gek was op haar, het voelde aan alsof ik echt in een warm gezin werd opgenomen. Met deze vrouw wou ik trouwen en zo zag zij het ook. Naarmate de tijd verstreek kreeg ik het echter almaar moeilijker met datgene wat me aanvankelijk aantrok: de familie. Zo heb ik op geen enkel moment het gevoel dat Gerlinde er alleen voor mij is. Bij alles wat we doen wordt haar zus en neef betrokken. Elke dag zien ze elkaar, ze delen alles, ook de intimiteiten van ons huwelijk, wat ik allesbehalve fijn vind. Zo hadden we op een bepaald moment seksuele problemen, had ik last van impotentie en niet lang erna ervoer ik dat Marleen er al van op de hoogte was. Gerlinde beargumenteert dan altijd dat ze geen geheimen voor elkaar kunnen hebben, dat Marleen direct bij haar ziet wat er scheelt, weet dat er een probleem is en het dan ook geen zin heeft om dat achter te houden. Dat gaat toch niet over achterhouden, maar over de dingen die je als koppel niet met anderen deelt. Ik voelde me letterlijk in mijn hemd gezet. De relatie met Pieter vind ik bovendien verre van gezond. Marleen is de mama van Pieter, niet Gerlinde, maar dat mag ik met zoveel woorden niet gezegd hebben. Ze wordt dan erg boos, want zij was er al van bij aanvang bij, toen Pieter geboren werd, zij heeft er evenveel in geïnvesteerd als haar zus, gezien die waardeloze vent van een vader in geen velden of wegen te bespeuren viel. Ik vond het in het begin ook een rotzak, maar begin nu langzamerhand te begrijpen waarom hij er tussen uit trok. Ik vind het ook helemaal niet fijn om in deze driehoeksverhouding gevangen te zitten. Dat ze veel contact hebben, prima, maar mag het iets meer in verhouding? Ja, ik was fout door andere contacten op te zoeken, maar dat heeft zij uitgelokt door er nooit voor mij te zijn. Geen man overleeft een relationeel dieet als dit.
 
Hoe het verder ging
Als Paul en Gerlinde bij mij langs komen is het duidelijk dat ze net ruzie hebben gemaakt. Ik vraag wat er scheelt en dat is het sein om de ruzie verder te zetten. Gerlinde is haar lunchafspraak met Paul niet nagekomen. ‘Zo gaat het altijd. Ze belooft me iets en komt dan niet opdagen en altijd heeft het te maken met haar zus of Pieter of omdat ze geen zin heeft.' We rollen op die manier direct in een gesprek over relatieverwachtingen: Gerlinde wil ‘iets opbouwen, maar ook eigen ruimte', Paul wil ‘een warm nest, geborgenheid en zekerheid.' Hun behoeftes liggen duidelijk ver uit elkaar, maar ze tonen zich bereid een compromis te zoeken. In de volgende sessie praat elkeen over zijn verlangens en de ander parafraseert ze. Gerlinde wil dat Paul stopt met de datingsite waarop hij contact zoekt met andere vrouwen en ook iets doet aan zijn drankgebruik. Paul wil dat Gerlinde er meer is en er ook duidelijke afspraken zijn over wat wel of niet kan besproken worden met haar zus. Gerlinde lijkt daarbij de redelijkheid zelf, Paul is impulsief en emotioneel. Ze schildert hem ook af als niet matuur, als kinderachtig. Op die manier devalueert ze zijn verlangens en visie en drukt ze haar zienswijze door. Ik snap terstond hoe buitengesloten en onmachtig Paul zich vaak moet voelen. We komen uiteindelijk tot de gewenste afspraken. Veertien dagen later zie ik hen terug, en al gaat het beter, Paul ondernam nog niets rond zijn drankprobleem. ‘We brachten inderdaad meer tijd door, maar ik blijf het gevoel hebben dat Marleen en Pieter er ook altijd bij zijn. Ze bellen te pas en te onpas.'Hierover doorpraten lukt niet bij Gerlinde, tot ik de verschillende balpennen uit mijn lade neem, ze voorstel als hun vier en aan Gerlinde vraag om haar verhouding tot die verschillende mensen te willen uitbeelden. Ze legt daarbij in eerste instantie ‘Marleen' en ‘Gerlinde' naast elkaar, haar eerste en belangrijkste verbondenheid, als een paar bijna, en verbindt daaraan, op een afstand, Pieter en Paul. ‘Marleen zal er altijd zijn voor mij en ik voor haar, dat is sterker dan om het even wat'. Ik vraag haar of ze begrijpt dat Paul zich uitgesloten voelt, hij dit als emotionele ontrouw ervaart en om die reden seksueel ontrouw was. Ze ziet in dat de diepe, symbiotische verbondenheid met Marleen eenzelfde verbondenheid met Paul uitsluit. Na het moment van inzicht, begint ze echter direct over haar relationele behoeftes, dat ze nood heeft aan ruimte, haar ding wil kunnen doen. Ik voel op dat moment sterk dat ze zich terug trekt uit het hele verhaal. Veertien dagen later belt ze me. Ze deelt me mee dat ze gaan scheiden en dus niet meer zullen langs komen. ‘Ik zie het niet zitten om hieraan verder te werken, daarvoor zijn zijn problemen te groot.' We sluiten zo af.
 
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu