Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk29/03/2012

Marieke
Een paar jaar geleden ging ik drie jaar op rij met Artsen zonder Vakantie naar Kameroen waar ik als pediatrisch verpleegkundige mee instond voor de opleiding van verpleegkundigen ter plaatse. Ik leerde er Dieudonné kennen die er meewerkte aan de opbouw van een nieuwe ziekenhuisafdeling. Ik had op dat moment nog nooit een echte relatie gehad, was vooral bezig geweest met studeren en werken, ook met mijn droom om aan ontwikkelingshulp te doen. Het klikte wel tussen ons, maar aanvankelijk was mijn weerstand groot. Dit kon toch niets worden, een man van daar, hoe moest dat verder? Toch hielden we na mijn eerste verblijf het contact gaande. Ik ging het jaar nadien terug en we begonnen een relatie. Na drie jaar vroeg hij mij ten huwelijk. Ik was er helemaal door overdonderd, maar geloofde er in. Makkelijk was het niet, al de administratieve rompslomp, de tijd ook die erover ging. Ruim anderhalf jaar later kwam Dieudonné eindelijk naar België en konden we trouwen. De eerste maanden waren een echte wittebroodsperiode. Voor Dieudonné was België een openbaring. Alles was nieuw en onbekend en ik vond het fantastisch hem wegwijs te kunnen maken. Hij had een kinderlijke, zeer verfrissende kijk op dingen, waardoor ik hem nog liever ging zien. Na een viertal maanden hadden we onze eerste grote ruzie. Hij vond me dominant, had het gevoel in een kooi opgesloten te zitten. Ik ging overdag werken en hij had zo weinig omhanden vond hij. De dingen die hij wel kon doen, het huishouden bv, deed hij echter niet. Toen ik daar opmerkingen over maakte, voelde hij zich in zijn eer aangetast. Ik kon toch niet verwachten dat hij huisman zou worden? Wie dacht ik wel dat hij was? We maakten het opnieuw goed, gingen uit eten, kleding kopen, maar ik betaalde natuurlijk en voor het eerst voelde dat niet goed aan. Ik stimuleerde Dieudonné om Nederlands te leren, een beroepsopleiding te volgen, maar net dat bracht de verwijdering in ons huwelijk op gang. Plots had hij een eigen leven. Hij leerde andere Kameroeners kennen, trok almaar vaker op met hen, vond ook werk, als nachtschoonmaker. Ik vind het onder zijn mogelijkheden, maar hij gaf aan dat hij blij was niet meer voor alles zijn hand te moeten opsteken. Sindsdien zie ik hem weinig. Hij werkt veel, maar brengt ook veel tijd door met zijn vrienden. Hij begrijpt niet dat ik daarover zaag, want in Kameroen is dat nu eenmaal zo. Waarom stel ik me zo bezitterig op? Terwijl ik me afvraag wat hij te verbergen heeft? Hij zegt dan dat het tijd wordt dat we aan kinderen beginnen, maar op deze basis zie ik dat helemaal niet zitten. Ik besef goed dat er tussen ons grote cultuurverschillen zijn, maar heb het gevoel dat ik alleen inspanningen doe om die te overbruggen. Ik heb me ontzettend ingezet om alles rond te krijgen, opdat Dieudonné zich goed zou kunnen integreren, maar voel me nu een beetje gebruikt.
 
Dieudonné
Toen ik Marieke leerde kennen had ik al een paar relaties achter de rug, maar niets vast. Met haar was het anders, in haar zag ik een vrouw met wie ik graag kinderen wou. Ook al besefte ik heel goed hoe moeilijk ik het zou hebben hier, toch wou ik voor haar mijn leven in Kameroen opgeven om hier te starten. Ik geloofde ook dat onze liefde alles kon overwinnen en ik doe dat nog steeds. Waarschijnlijk kenden we elkaar niet echt toen we trouwden. We hadden wel langere periodes samen doorgebracht, in Kameroen, maar op de een of andere manier was dat toch altijd een soort van vakantie. Ik was daar erg fier op haar, mijn familie vond het fantastisch dat zij voor mij koos, we genoten van de aandacht die we kregen, de positieve bevestiging. Hier was dat helemaal anders. De vrienden van Marieke aanvaarden me gemakkelijk, maar omdat ik lang geen Nederlands sprak, voelde ik me vaak buitengesloten. Ook al deed Marieke hard haar best om mij overal bij te betrekken, ik had toch het gevoel er maar voor spek en bonen bij te zitten. Bij haar familie werd ik niet zo enthousiast onthaald. Haar moeder vond het allemaal wel prima en deed haar uiterste best om me op mijn gemak te stellen, maar haar broer en vader vinden ons huwelijk maar niets en laten dat te pas en te onpas merken. Ze denken dat ik het niet doorheb als ze opmerkingen maken, maar ik voel dat gewoon als ze het over mij hebben. Gelukkig heb ik intussen een beetje mijn draai gevonden. Ik heb nu werk, wat ik erg belangrijk vind. Ik voorzie in mijn onderhoud én ik heb een aantal vrienden gemaakt, ook mensen uit Kameroen, bij wie ik een thuisgevoel kan hebben. Marieke begrijpt dat niet, zegt dat ik nu hier leef en hier vrienden moet maken. Ik probeer dat ook, maar vind evenzeer dat ik recht heb op een eigen leven, onafhankelijk van haar. Het is alsof ze over alles controle wil, constant wil weten waar ik ben en met wie. Laatst uitte ze zelfs twijfels of ik wel trouw ben aan haar, vroeg ze of er een andere vrouw in het spel is. We hebben daarin inderdaad onze reputatie tegen, maar ik durf met veel stelligheid zeggen dat ik haar niet bedrieg en daartoe ook geen intenties heb. Nu ik werk, zou ik graag aan het uitbouwen van een gezin beginnen, maar dat ziet zij niet zitten, omdat we de laatste tijd zoveel ruzie maken. Veel van die ruzies hebben te maken met haar onzekerheid en met de manier waarop onze relatie is geëvolueerd. Aanvankelijk was ze er helemaal voor mij, regelde ze alles, en ik was en ben daar heel dankbaar voor, maar het is alsof ze dat niet kan loslaten, ze altijd mijn doen en laten wil bepalen. Om die reden vertel ik niet veel meer over mijn werk of mijn vrienden, maar ook dat geeft veel aanleiding tot conflicten. Ik vind haar nu een moeilijke vrouw en hoop dat we kunnen terug keren naar onze relatie bij de start. We hebben zoveel meegemaakt en overwonnen, dat het toch spijtig zou zijn mocht het hier stranden.
 
Hoe het verder ging
Marieke en Dieudonné zijn een koppel uit twee culturen met al de problemen vandien. Zo is er de taalbarrière, waardoor de contacten met de omgeving stroef verlopen. Er zijn ook grote verschillen in de visie op de tijdsbesteding in een relatie. Dieudonné vindt het evident dat man en vrouw een eigen leven hebben. Afspraken zijn voor hem bovendien een relatief gegeven, terwijl Marieke houdt van stiptheid. Toch lijkt alles goed te evolueren, nu hij een eigen sociaal leven en een inkomen heeft. We praten in een mengelmoes van Frans en Nederlands over hun verschillende relatieverwachtingen. Ik voel dat Dieudonné zijn best doet om aan de verzuchtingen van Marieke tegemoet te komen. Zo wil ze voorgesteld worden aan zijn vrienden, wat gebeurt, en verwacht ze ook dat hij aangeeft wanneer hij wat doet. Dat lukt, maar Marieke blijft het conflict zoeken. De initiële verzuchtingen worden almaar ruimer, waardoor ook ik het gevoel krijg dat ze Dieudonné zoveel mogelijk aan banden wil leggen. Ik suggereer dit voorzichtig, vraag haar waarom ze zo een behoefte heeft aan al die regels. Dieudonné pikt het echter niet meer. Hij vindt haar een onverzadigbare vrouw. Bovendien is hij bij zijn dominee te rade geweest en die heeft hem gezegd dat hij zich niet mag laten doen door zijn vrouw. Er wordt ruzie gemaakt en ook al probeer ik beiden te kalmeren, toch eindigt het met Dieudonné die vertrekt. De daaropvolgende keer komt Marieke alleen. We hebben het over haar verleden, de relatie met haar gescheiden ouders. Marieke is opgegroeid bij een angstige moeder die nooit verwerkte dat haar man haar in de steek liet. Haar vader leert ze pas kennen als puber. Hij woont dan al in Spanje, bij zijn derde vrouw. Ze ervaart hem als een harde man die constant opmerkingen maakt over haar uiterlijk, dat ze te zwaar is met haar maat 44, dat er haar nooit een man zal willen, dat ze beter dokter zou worden, want als verpleegkundige toch alleen maar zal dienen om het vuil van anderen op te kuisen...Ze breekt opnieuw met hem, besluit zich te richten op studeren, naar het buitenland gaan. Haar relatie met Dieudonné ligt in het verlengde daarvan. Voor Marieke is alles wat met intimiteit te maken heeft bedreigend. Alleen als ze volledige controle heeft, voelt ze zich veilig in een relatie. Dat was aanvankelijk zeker zo met Dieudonné. Ze deed alles voor hem, hij was voor alles afhankelijk van haar. Zodra dat begon te veranderen, hij zelfstandiger werd, wrong het bij haar. Ik probeer tijdens onze gesprekken het onderwerp controle en intimiteit uit te diepen, maar ze ervaart dit als bedreigend en gaat het uit de weg. Na nog eens twee sessies meldt ze dat er ermee stopt en ook dat Dieudonné ingetrokken is bij een vriend. Ze gaan scheiden. Ze vertelt deze dingen met zichtbare woede. Hij heeft me alleen maar gebruikt om papieren te hebben, en nu hij mij niet meer nodig heeft, laat hij me vallen als een baksteen. Hoe kan ik ooit nog iemand vertrouwen? Ik geef aan dat ze ook in de toekomst altijd bij mij terecht kan. Ik hoor haar niet meer.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu