Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk03/12/2009

Liesbet 
Ik leerde Koen kennen aan de universiteit. Hij was een feestnummer, maar ook een briljante student en ik viel voor hem. Koen had succes, maar vond bij mij zijn rust. Direct na mijn studies begon ik te werken, Koen bleef student tot na de geboorte van onze eerste dochter. Zodra hij chirurg was, werd het niet anders. Hard werken, veel congressen...maakten dat ik er meestal alleen voorstond met de kinderen. Ik heb dat nooit een probleem gevonden. Ik heb mijn werk, er is een nanny, want aan geld is er zeker geen gebrek. Alles wat we willen, kunnen we. Toen kreeg ik al vaak van mijn omgeving opmerkingen, hoe ik dit vol hield, en mijn moeder gaf aan het niet te vertrouwen. Maar ik heb nooit getwijfeld aan mijn man. De tijd die we samen doorbrachten was ook altijd heel goed. We gingen regelmatig met vakantie of op weekend, telkens heel fijne ervaringen. Met de komst van Floor, onze jongste dochter, nu twee jaar geleden, veranderde er iets. Het was geen gemakkelijke zwangerschap. Ik moest veel rusten en ook na de geboorte verliep alles moeizaam. Floor had reflux en huilde daardoor heel veel. Koen klaagde over zijn nachtrust, waardoor ik voor een periode in een andere kamer ben gaan slapen. Nu besef ik dat ik beter onze nanny had laten opstaan. Op die manier is er vervreemding tussen ons gekomen. Ik weet dat Koen in een werkomgeving zit waar er niet nauw wordt omgesprongen met echtelijke trouw, maar dat decadente heb ik nooit bij hem ervaren. Het afgelopen jaar voelde ik wel dat hij mij vermeed, afwezig was, maar hij weet het aan ‘veel werk'. Hij was er ook almaar minder. Ik weet dat Koen veel nood heeft aan afwisseling en uitdagingen en heb hem dat altijd gegund. Noem het de prijs die ik wil betalen om samen te zijn met een boeiende man. Zijn manier van zijn stimuleert me en inspireert me. Toen hij me vorige maand zei dat hij wou scheiden was dat een slag in mijn gezicht. Ik voelde me vooral ontgoocheld. Waarom zou hij bij me weggaan? Hij krijgt toch alle ruimte en vrijheid? We hebben toch alles? Voor een affaire zet je dit toch niet op het spel? Maak je de kinderen toch niet ongelukkig? Ik voel dat de passie bij Koen diep zit, dat hij niet meer voor rede vatbaar is. Hem even loslaten lijkt me nu ook geen optie, dan denk ik hem volledig te verliezen. Ik begrijp hem, probeer hem zover te krijgen alles wat op zijn beloop te laten. Passie gaat voorbij. Bovendien ken ik Tania. Hij is voor haar een verovering in de rij, maar hij zegt dat ik jaloers en berekend ben, terwijl ik op een redelijke manier probeer te vechten voor ons leven.
 
 
 
Koen
 
Ik heb het gevoel dat ik al mijn hele leven samen ben met Liesbet en dat is eigenlijk altijd goed geweest. Ze is een schitterende moeder en ook de gedroomde echtgenote. We zijn altijd een goed team geweest. De momenten samen waren altijd intens, juist ook omdat ik een druk leven heb is er geen plaats voor sleur. De laatste jaren ervoer ik die sleur wel, vooral dan na de geboorte van Floor. Liesbet bemoederde haar enorm en verloor mij wat uit het oog. Ik dacht dat het tijdelijk was, maar het werd nooit meer als voorheen. Veel mensen benijden me mijn luxeleven en verklaren me zot dat ik zomaar alles in de steek zou laten: de villa met zwembad, de sportwagens, de inwonende nanny, mijn gezin. Ik kom uit een eenvoudige achtergrond en ik ben fier op wat ik bereikt heb, maar toch voldoet het niet meer. In het ziekenhuis zie ik heel wat dokters profiteren van hun aantrekkingskracht op vrouwen. Het is voor mij nooit een uitdaging geweest om de nieuwste verpleegkundige binnen te doen. Zielig vind ik dat. Maar het gemis dat ik ervoer tijdens Liesbets zwangerschap heb ik wel proberen op te vullen door contacten via internet. Het leek me veilig, want perfect te controleren. Toen ik van Tania een berichtje kreeg, zag ik dat als vriendschappelijk. Ze was een ex-lief van me, ik had haar lang niet gezien. Tania is ondertussen een steile carrière opwaarts begonnen als wetenschapper. Ze is boeiend en pittig, heeft tijd en is beschikbaar, daagt me uit. Onze eerste ontmoeting was direct raak. Seksueel klikt het fantastisch, op een manier zoals het nooit met Liesbet is geweest. Door Tania weet ik wat ik al jaren mis. Ze beroert me, het is sterker dan mezelf. Ik weet dat wat ik met Liesbet heb, waardevol is, maar ik kan niet meer terug. Het lijkt me zo kleurloos, zo saai, zo dodelijk burgerlijk. Ik denk dan ook dat scheiden de enige optie is. Liesbet is er van overtuigd dat de tijd raad zal brengen, maar ik wil zo geen dubbele situatie. Ik wil er met Tania helemaal voor gaan. Voor de kinderen zal het even moeilijk zijn, maar ik blijf uiteindelijk wel hun papa en ik zal die rol ook zeker verder opnemen. Ik vind trouwens dat ik hen het juiste signaal geef: in het leven moet je voor je dromen gaan, moet je je hart volgen, moet je je niet te veel laten leiden door allerlei ongeschreven wetten. Misschien is dit egoïsme, ik vind het opkomen voor jezelf en op de lange termijn wordt daarvan iedereen beter, ook Liesbet. Eigenlijk gun ik haar de kans om net als ik het echte geluk te vinden.
 
 
 
Hoe het verder ging
 
Koppels waar er sprake is van overspel, probeer ik radicale beslissingen (zoals een echtscheiding) te laten uitstellen. In dit verhaal is het Koen die op basis van een ‘overweldigend en sterk gevoel' heel zijn bestaande leven wil achterlaten. Liesbet is ervan overtuigd dat het wel overwaait. Ze voelt zich gekwetst, maar wil niet scheiden. Uiteindelijk komen we overeen dat de beslissing uitgesteld wordt met drie maanden. Dat maakt de impasse er niet minder groot op. Wat opvalt, is dat Koen heel erg emotioneel is, op het getormenteerde af. Liesbet daarentegen, de bedrogene, gedraagt zich rustig, op een heel gecontroleerde manier. Ik voel dat beiden een fundamenteel probleem hebben met intimiteit en dat die er in hun huwelijk nooit echt geweest is. Liesbet heeft altijd gepoogd aan het perfecte plaatje te voldoen en zit heel sterk in een ‘moeten'-denken vast. Ze doet er alles aan om het geslaagde gezin te zijn. Ze wordt door iedereen gezien als de evenwichtige vrouw, maar onderdrukt daardoor heel haar emotionele beleving. Zo heeft ze altijd onredelijk veel verdragen van Koen, vanuit haar overtuiging dat een volwassen vrouw haar partner ruimte moet geven. Ze ziet niet dat ze daardoor Koen op een emotioneel veilige afstand houdt, er ook niet echt sprake is van geborgenheid. Ook in haar reactie op Koens overspel zit dat patroon. Als mature vrouw mag ze geen onredelijke gevoelens tonen, wil ze sterk en begripvol zijn. Daardoor jaagt ze Koen nog meer weg, geeft ze hem het gevoel hem niet nodig te hebben. Ook Koen heeft een enorme angst voor verbondenheid. Zijn leven is een rit op een rollercoaster, altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen, weg van het voorspelbare. Hij wil niet het gevoel hebben vast te zitten. Beiden kunnen zich niet kwetsbaar opstellen, een gevolg van wat ze thuis hebben gezien: ruziënde ouders die in een liefdeloos huwelijk gevangen zitten bij hem, een klagende en depressieve singlemoeder bij haar. In de daaropvolgende sessies heb ik het met hen over hun visie op de liefde, wat hun construct is van een goede partnerrelatie. Daaruit blijkt dat veel idealen uit hun kindertijd, in reactie op hun slechte ervaringen, zelfs na al die jaren huwelijk niet zijn bijgesteld. Dat lukt ook in de gesprekken maar gedeeltelijk. Liesbet lijkt na verloop van tijd ietsje beter in staat om haar eigen verlangens en verwachtingen onder woorden te brengen, haar emoties ook wat meer toe te laten. Koen reageert daar positief op, maar blijft laveren tussen Tania en haar. De drie maand verstrijken en geen van beiden wil een definitieve beslissing nemen. Ze besluiten het allemaal even te laten betijen. Koen blijft verder Tania zien en Liesbet zegt dit aan te kunnen als het beperkt blijft tot tweemaal per week. We nemen zo afscheid van elkaar.
 
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu