Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk02/09/2010

An
Ik leerde Geert kennen op het werk. We zijn allebei al jaren verpleegkundige in hetzelfde ziekenhuis, maar op een andere dienst. Twee jaar geleden kwam Geert op mijn afdeling werken. We doen allebei veel nachten, waardoor we een goede band kregen en van het een is het ander gekomen. Ik wist dat Geert getrouwd was, maar dat deerde me in het begin niet. Ik kwam zelf juist uit een scheiding en had niet zo een behoefte aan opnieuw dagelijks samen te leven met iemand.
Ik zag Geert vaak op het werk en door onze onregelmatige uurroosters konden we het zo regelen dat we ook daarnaast elkaar regelmatig konden zien, meestal bij mij thuis.
Ik vond het al bij al heel spannend, zo een geheime, passionele relatie, maar een jaar erna had ik het wel gehad. Ik zie Geert graag, onze relatie zit goed en ik wil dat hij net als ik kiest voor een volwaardig engagement.
Hij heeft me dat ook altijd van het begin duidelijk gemaakt, dat zijn huwelijk op was, er geen liefde meer was, hij alleen nog bij zijn vrouw bleef om reden van praktische aard. Ik heb daar ook altijd begrip voor gehad. Zijn vrouw heeft gezondheidsproblemen en kan de opvoeding van de drie kinderen niet aan. Ze zet hem onder druk, probeert hem aan zich te binden door zich afhankelijk op te stellen. Hij loopt daar altijd opnieuw in, laat zich onder druk zetten. Op die manier moet hij vaak onze afspraken afzeggen of komt hij zelfs gewoon niet opdagen.
Het is alsof zijn vrouw het voelt, dat hij met mij heeft afgesproken. Die dag voelt ze zich dan net niet goed, moet hij toch de kinderen ophalen…Ik begrijp natuurlijk best dat hij er voor hen wil zijn, maar denk dat als hij niet beter zijn grenzen trekt in de toekomst, wij als koppel helemaal geen leven zullen hebben. Er zal altijd wel iets zijn waarvoor ze hem laat opdraven.
Tot nu toe ben ik altijd heel inschikkelijk geweest, maar de laatste tijd maken we meer en meer ruzie hierover. Zo hadden we duidelijk afgesproken dat Geert met de start van de grote vakantie zijn scheiding zou aankaarten met Anja, zijn vrouw. Zij staat in het onderwijs en ook voor de kinderen leek ons dat de minst slechte periode.
We zijn nu al weer september en Geert heeft de afgelopen maanden niets ondernomen. Ja, Anja gaat door een moeilijke periode omdat haar moeder ernstig ziek is, maar zo zal er altijd wel iets zijn. Wanneer wordt er nu eens klare wijn geschonken zodat hij, ik en onze kinderen verder kunnen met ons leven. Geert zegt dat ik te veel druk uitoefen, me te afhankelijk opstel naar hem toe, geduld moet hebben. Ik wil echt gaan voor deze relatie, want als we samen zijn voelen we ons heel goed. Ik wil weg van die tweestrijd, wil aan de toekomst kunnen denken.
 
Geert
Toen ik twee jaar geleden An leerde kende, was dat voor mij een geschenk.
An is een mooie, lieve vrouw die op een heel ontvankelijke manier mensen tegemoet treedt, gezind in het leven staat.
Het contrast met Anja, mijn vrouw, kon niet groter zijn. Anja is negatief ingesteld, iemand die zich constant zorgen maakt en ook wel problemen lijkt aan te trekken. Wij delen al heel lang niets meer, behalve de zorg voor onze kinderen. Ik spreek ook al een aantal jaren over scheiden, maar Anja weigert daarop in te gaan. Ze weet dat ik een relatie heb met An. Ze heeft het er moeilijk mee en probeert op alle mogelijke manieren onze relatie te ondermijnen, maar zal om die reden nooit aan scheiden denken. Mochten de kinderen er niet zijn, ik was al lang weg geweest bij Anja, maar nu heeft ze een machtig wapen in handen dat ze zeker inzet als het erop aankomt.
Ik zie mijn kinderen enorm graag en wil niet het risico lopen ze te verliezen. Daarom blijf ik me positief opstellen tegenover Anja, hoe moeilijk dit soms ook is.
Anja is bovendien niet zo zelfstandig als An, heeft voor veel dingen hulp nodig. Haar gezondheid is zwak en praktisch gezien is ze geen held.
Zo is ze onlangs van een ladder gevallen en heeft ze haar pols bezeerd, waardoor ze nu geen auto kan rijden, terwijl haar moeder in het ziekenhuis ligt en ze die toch vaak wil bezoeken. An ziet daar de laatste tijd meer en meer een doelbewuste strategie in, al geloof ik dat niet. Je valt toch niet met opzet van een trap? Al deze toestanden zorgen er wel voor dat het nu opnieuw niet het moment lijkt om thuis te vertrekken.
Anja heeft me praktisch gezien erg nodig en de kinderen staan er ook alleen voor nu hun moeder niet uit de voeten kan en emotioneel benomen is door de ziekte van haar moeder. Ik wil er nu dan ook zijn voor hen. Op een paar maanden zal het toch niet aankomen, denk ik.
An denkt dat uitstel afstel zal betekenen en ik sowieso nooit bij Anja zal weggaan. Ik heb helemaal niet die intentie, wil echt wel kiezen voor haar, maar soms word ik ook ontzettend moe van al het gedoe. Ik zie An heel graag, maar voel me zo verantwoordelijk voor de situatie thuis.
Ergens vecht ik nog met mezelf, kies ik voor de liefde, voor mijn leven of neem ik mijn verantwoordelijkheid op tegenover Anja en de kinderen. Ik denk dat ik gewoon meer tijd nodig heb, maar die lijkt An me niet te willen geven.
Tot voor kort leek alles goed te lopen tussen ons, had ik ook het gevoel dat An de draagkracht en maturiteit had om met deze situatie om te gaan en ook wel inzag dat de dingen mettertijd wel uitgeklaard zullen geraken. Nu ben ik daar al bij al niet zo zeker meer van.
 
Hoe het verder ging
An en Geert komen bij mij met een vraag om hulp binnen hun beslissingsproces: voor beiden gaat het over weggaan of blijven.
Wil An onder deze omstandigheden verder een relatie?
Wil Geert zijn huwelijk stopzetten?
Om in het kluwen inzicht te krijgen, vraag ik hen hun gevoelsleven en geschiedenis in kaart te brengen. Daaruit blijkt dat beiden uit een moeilijke gezinssituatie komen.
An heeft een alcoholverslaafde moeder die vond dat haar kinderen er voor haar waren, niet omgekeerd. Geert heeft een extreem dominante vader die de relatie met zijn zoon zag als een machtsspel. Dat heeft bij beiden sporen nagelaten.
Ze kampen met een laag zelfbeeld en zijn niet in staat om op een gezonde manier grenzen te stellen.
An mankeert het duidelijk aan assertiviteit en op mijn vraag waar voor haar ooit de grens zal liggen naar Geert toe, kan ze niet antwoorden.
Geert kan dan weer niet kiezen, want heeft angst voor verandering, voor verlies.
Om hun beslissingsproces makkelijker te laten verlopen, vraag ik hen om de ‘indienoefening’ te maken. Als ik samen blijf met Anja en wegga bij An hoe zal mijn leven er binnen een jaar uitzien? Wat indien ik wegga bij Anja en samen ben met An? En voor An: wat indien ik beslis deze relatie stop te zetten?
Ze schrijven dit thuis uit en in de volgende sessie exploreren we uitgebreid hun gevoelens op dit vlak. Bij An is het duidelijk dat ze de relatie met Geert verder wil zetten en zich eenzaam zou voelen, mocht ze weggaan. Ze geeft aan geduld te hebben, maar ook dat er een duidelijke datum voor de scheiding moet komen. Ze wil dit concretiseren door samen een nieuwe woning te zoeken waar ook Geert zijn kinderen een plaats hebben. Geert stemt hierin toe, geeft aan dit ook te willen en samen werken we een stappenplan uit.
Bij de eerste stap loopt het echter al fout. Geert stelt weer uit, nu omdat een van zijn kinderen een moeilijke tijd doormaakt. Ik neem het hele beslissingsproces opnieuw op met Geert, maar daaruit blijkt dat Geert eigenlijk niet wil beslissen, vooral met de twijfel getrouwd is, omdat dit hem ‘voordeel’ brengt.
Zo houdt hij de beide vrouwen in zijn leven op een emotioneel veilige afstand (als één afhaakt, is er nog altijd de andere), heeft hij een gevoel van macht en controle, wat hij niet zou hebben in een relatie met één van hen. Zowel Anja als An voeden deze situatie: Anja door zich afhankelijk op te stellen, maar ook te tolereren dat hij bij An is en An door geen duidelijkheid te eisen. Hij houdt beiden klein door hen het gevoel te geven te veel van hem te verwachten, te ongeduldig en onrealistisch te zijn.. Hij legt dus de hele verantwoordelijkheid voor wat gebeurt bij hen. Geert weigert dit in te zien en heeft het blijvend over ‘meer tijd brengt raad’.
In een aparte sessie raad ik An aan voor zichzelf de grens te zoeken een aan te geven. Ze beslist nog niet te beslissen en af te wachten.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu