Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk26/01/2009

Mieke 
Ik ben drie jaar geleden gescheiden, maar mijn huwelijk liep al veel langer niet goed. Zo had mijn ex al een tijdje een andere vrouw en stond ik er ook altijd alleen voor met de kinderen. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik een bijzonder sterke band met hen heb ontwikkeld, iets wat ik bijzonder belangrijk vind. Wilfried heeft ook twee dochters, maar het contact met hen is veel oppervlakkiger. Ze zijn ook ouder en maken eigenlijk niet echt deel uit van zijn leven. Ik was bijzonder blij toen ik Wilfried leerde kennen. Eindelijk een man die aandacht voor me had, naar me luisterde en graag samen met mij fijne dingen wou ondernemen. Maar algauw voelde ik dat Wilfried ‘meer' wou, niet tevreden was met de tijd die we doorbrachten, me volledig begon op te eisen. Ik zag dat in het begin als verliefdheid, maar voelde ook wel dat buiten onze relatie Wilfried erg alleen in het leven stond. Al zijn aandacht ging dan ook naar mij en eigenlijk verwachtte hij dit terug. Ik kan dat niet, want mijn kinderen vergen nog aandacht en tijd. Bovendien wil ik dat ook niet, een relatie zo alleen met zijn tweeën. We hebben daar erg veel discussies over, als ik met vriendinnen op stap ga, met mijn dochter iets ga eten...en om die reden niet kan ingaan op een voorstel van zijn kant. Het probleem is dat hij me geen ademruimte laat en voor elk mogelijk vrij moment een voorstel heeft. Ik krijg nooit de kans om iets voor te stellen, zit altijd in de positie van te moeten weigeren, afwijzen en nee-zeggen. Hij bezorgt me op die manier veel schuldgevoelens, alsof de tijd die ik doorbreng met mijn kinderen of naaste omgeving hem ontstolen wordt, alsof ik hem tekort doe door ook andere mensen graag te zien en er tijd mee door te brengen. Vooral over het contact met mijn zoon heeft hij veel opmerkingen. Het is inderdaad zo dat Niels een beetje een mama's kindje is. Ik was dan ook de enige volwassene die echt zorg voor hem gedragen heeft, er altijd was voor hem. Hij is bijzonder aan mij gehecht, ziet me nu ook meer als een goede vriendin en vindt het fijn veel dingen samen met mij te doen. Zolang hij geen relatie heeft en er zich goed bij voelt, zie ik daar geen graten in. Volgens Wilfried is dat allemaal niet gezond en hij vindt dat ik afstand moet nemen van hem. De druppel die de emmer deed overlopen was een incident een paar weken geleden. Ik had met Wilfried vaag afgesproken dat we een van de komende weken een vernissage zouden bezoeken. Toen ik hem vertelde dat ik de eerstkomende zaterdag met mijn zoon en zijn vrienden naar een optreden ging, wou hij per sé die avond naar die vernissage. Dat ik voor hem geen kaart voor het optreden had voorzien, vond hij al helemaal erg. Wat moest hij nu die avond? Ik laat hem dus in de steek, ik zet me niet in, ben niet gemotiveerd voor een relatie, moet de relatie met mijn kinderen veranderen, moet minder werken...Zo krijg ik het gevoel dat ik nooit goed doe, altijd tekort schiet. Dat maakt veel kapot en eigenlijk vind ik dat spijtig, omdat wij al bij al zeer goed opschieten en er ook veel gevoelens zijn tussen ons.
 
Wilfried
Ik ben 8 jaar gescheiden en heb me de afgelopen jaren vooral bezig gehouden met mijn praktijk als advocaat. Ik heb keihard gewerkt, veel geld verdiend, maar heb niet geleefd. Ik had af en toe wel een vriendin met wie ik al eens uit eten ging of een weekendje plande, maar ernstig was het nooit. Met Mieke was het anders. Voor haar zou ik door een vuur gaan, van bij het begin, gewoon omdat het goed zat en goed aanvoelde. Ik had en heb dan ook veel voor haar over, geef haar alle mogelijke aandacht, koop haar vaak geschenkjes, trakteer haar op etentjes. Ze houdt enorm van Zuid-Afrikaanse wijn en ik legde een voorraadje van de beste aan. Mijn vrienden zeggen dat ik te veel doe voor haar, dat ik mezelf verloochen, me wat harder moet opstellen, maar zo zit ik niet in elkaar. Toch ben ik de laatste tijd echt niet gelukkig meer. Mieke heeft geen tijd voor mij, ik heb het gevoel dat ik alleen maar dien om de gaatjes op te vullen, dat ik goed genoeg ben om te trakteren en te betalen, maar daarnaast vooral niet al te veel eisen moet stellen. Ik begrijp ook best dat er zorg en aandacht naar de kinderen gaat, maar in haar geval vind ik het een bijzonder ongezonde situatie. Mieke leeft met haar zoon zoals met een partner. Het is een oedipale relatie, echt voer voor psychologen en op die manier staat ze ook zijn groei in de weg, maar dat ziet Mieke niet. Ze houdt meer rekening met wat hij zegt en verlangt dan met mij, en hij speelt dat uit. Ik voel dat hij me graag voor schut zet, haar manipuleert als ze tijd doorbrengt met mij. Ik kom altijd op de tweede of volgende plaats en kan daarmee niet leven. Ze zei aanvankelijk dat ze gemotiveerd was voor een duurzame relatie, het fijn vond dat ik een man ben die te vertrouwen is, tijd en aandacht aan een relatie wil spenderen. Zo bouwde ik mijn professionele leven bewust wat af, om meer tijd te hebben. Zij zegt wel vaak dat te zullen doen, maar in de praktijk merk ik er weinig van. De tijd dat ze bij mij is, hangt ze de hele tijd aan de telefoon met haar zoon of zit ze aan de computer, een zaak voor te bereiden.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu