Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk20/03/2009

Hilde
Ik leerde Marnic 5 jaar geleden kennen, op een verjaardagsfeestje van een vriendin. Ik was toen drie jaar gescheiden en had juist terug mijn evenwicht gevonden. Marnic werd eerst een goede vriend en dan pas mijn geliefde. Hij is totaal anders dan mijn ex, kan luisteren en is bereid te investeren in onze relatie. Zo vindt hij het niet meer dan normaal dat hij zijn deel in het huishouden doet en de tuin mee onderhoudt. Allemaal dingen die mijn ex nooit deed. We kunnen ook goed praten, alleen met Sara lopen de dingen niet zo gemakkelijk. In het begin aanvaardde Sara Marnic volledig. Ze vond het fijn dat er een man was in mijn leven. Maar dat veranderde toen Marnic bij ons kwam inwonen. Voorheen bemoeide hij zich niet echt met mijn dochter, nu deed hij het wel. Hij vindt dat ik niet streng genoeg ben, dat Sara te weinig verantwoordelijkheid neemt, te slordig is, niet genoeg haar best doet op school, maar vooral, veel te veel bezig is met jongens. Zo vindt hij het absoluut niet kunnen dat ze jongens meebrengt naar huis en vooral dat ze er alleen mee op haar kamer zit. Hij heeft dan de neiging haar constant te gaan controleren, wat zij dan weer vernederend vindt. Ik heb het lang gewoon aangezien, wou Marnic niet terecht wijzen, maar de laatste tijd vindook ik dat hij overdrijft en Sara van ons wegduwt. Zo weigert mijn dochter al een tijdje elk zinnig gesprek over het onderwerp, want ‘wij begrijpen haar toch niet’ en ‘wij zijn hopeloos achter’. Het probleem is ook dat mijn ex in dit hele verhaal geen goede rol speelt. Hij trekt Sara nu extra aan, gewoon om mij en Marnic een hak te zetten, want eigenlijk kan het welzijn van zijn dochter hem weinig schelen. Ze mag bij hem verblijven, maar hij is er nooit en ik vind het best angstaanjagend dat ze daar het hele weekend kan doen waar ze zin in heeft, geen uur heeft om thuis te komen…Er is trouwens niemand om haar te controleren, want hij is zelf tot in de ochtend op stap. Al die dingen samen maken dat er veel spanning is in huis. Marnic kan daar moeilijk mee om en zijn strategie is dan om nog strenger te zijn, nog meer regels op te leggen en vooral te zagen als Sara er zich niet aan houdt. Ik heb het gevoel constant te moeten schipperen tussen hem en mijn dochter. Mijn verstand zegt me dat hij wel gelijk heeft, mijn hart bloedt echter als ik zie hoe ik en mijn dochter van elkaar aan het vervreemden zijn. De druppel die de emmer deed overlopen was een ruzie afgelopen week. Sara dreigde er toen mee vanaf haar 16de definitief bij haar vader in te trekken, want ‘die behandelt haar tenminste niet meer als een kind’. Marnic zei dat als ze dat wou, hij haar niet zou tegenhouden. Dan hadden wij als koppel tenminste eindelijk eens wat rust. Ik heb nadien met hem kletterende ruzie gehad en ook dingen gezegd waarvan ik nu spijt heb, maar praten lukt niet zo goed meer. Vandaar dat we hier zitten.

Marnic
Toen ik Hilde leerde kennen was ik al een tijdje alleen. Ik had voordien altijd het verlangen gehad om een vrouw en kinderen te hebben, maar had die droom al opgegeven. Hilde en Sara vulden die droom alsnog in en ik genoot er in het begin met volle teugen van. Ik voelde ook sterk dat Sara wat meer structuur, een goede thuis kon gebruiken. Ze ontving me aanvankelijk ook met open armen en zei zelfs letterlijk dat ik veel meer aandacht en tijd voor haar had dan haar echte vader, die er eigenlijk nooit was of is. Maar algauw veranderde die houding, vooral toen we gingen samenwonen. Sara is een echte puber en dat kan ik best wel hebben, maar volwassen is ze geenszins en ik vind dan ook dat regels en goede afspraken nog zeker op hun plaats zijn. Op school loopt het sinds vorig jaar ronduit slecht. Sara heeft ook geen aandacht voor haar schoolwerk. Ze zit de hele tijd op de computer te chatten of te sms’n met een van haar vriendjes. En die zijn bijzonder talrijk. Ze is een mooie meid, maar ik heb het gevoel dat ze dat ook bijzonder goed weet te gebruiken en uit te spelen en dat stoort me mateloos. Ze windt iedereen rond haar vinger, alleen mij niet en dat geeft ook die spanningen. Ik ben zelf thuis best streng opgevoed en ik merk dat ik tot op de dag van vandaag veel heb aan die zelfdiscipline, dat waardekader. Ik wil dat ook graag meegeven aan Sara, al ben ik niet haar vader, dat besef ik best. Alleen: Hilde trekt niet aan hetzelfde zeel. Ze probeert Sara te veel te sparen, is angstig dat als ze streng optreedt, Sara naar haar vader trekt. Sara speelt dat erg handig uit. Ook ben ik ervan overtuigd dat Hilde niet weet hoe jongens in elkaar steken op deze leeftijd. Ik sta zelf in het onderwijs bij voornamelijk jongens tussen de 16 en 20 jaar, de groep ook waarmee Sara optrekt, en die zijn echt meestal maar op 1 ding uit. Bovendien heb ik al gemerkt dat de meeste van haar vrienden zelf van gescheiden ouders zijn en dat stemt me niet bijzonder positief. Ik vind het niet leuk om dit te moeten zeggen, Hilde is tenslotte ook gescheiden, maar het is een realiteit dat veel kinderen van gescheiden ouders zeker geen foutloos parcours afleggen. Geen van hen vindt school belangrijk, alleen uitgaan en plezier maken is aan de orde. Nu Sara de twee thuissituaties tegen elkaar begint uit te spelen is het hek helemaal van de dam. Ze voelt goed dat ze ons daarmee kan manipuleren. Ik denk dat ze helemaal niet van plan is om bij haar vader in te trekken, want daar staat ze overal alleen voor. Ik denk ook dat ze heel goed weet wie het beste met haar voor heeft. Waarom Hilde dan zoveel schrik heeft om de grenzen duidelijk te trekken, is me een raadsel. Ik ben er om haar te steunen en zo Sara op het rechte pad te houden. Nu lijken we wel drie vechtende honden. .

Hoe het verder ging
Het verhaal van Hilde, Marnic en Sara hoor ik vandaag veel, in tal van variaties. De basis is echter altijd dezelfde: conflicterende waardekaders in nieuw samengestelde gezinnen. Ik start samen met Hilde en Marnic met het uitschrijven van hun ideeën over opvoeding, regels en straffen, over wat kan en niet. Daaruit blijkt dat Marnic nog heel erg vastzit aan het opvoedingsmodel van zijn ouders: een sterke werkethos, negatief stimuleren, strikte regels. Hilde is daarin een stuk pragmatischer, deels vanuit haar ervaring, maar ook omdat de echtscheiding haar ertoe dwingt. Zo schipperde ze al een tijdje tussen haar opvoedingsideeën, die op zich best structurerend zijn en die van haar ex, die zijn dochter vanuit gemakzucht altijd als een volwassene heeft behandeld. Nu schippert ze tussen die twee polen én de opvoedingsprincipes van Marnic, wat het leven van iedereen onmogelijk maakt. Sara weet niet meer waaraan zich te houden, Marnic en Hilde zijn gefrustreerd en de vader trekt zich van de hele situatie niets aan. In deze krabbenmand met conflicterende loyaliteiten een evenwicht brengen is geen sinecure. Ik werk met Marnic en Hilde een plan uit en stel hen voor om na een paar sessies ook Sara erin te betrekken. Nieuwe afspraken maken lijkt me immers maar werkzaam als alle partijen er zich mee kunnen verzoenen. We maken eerst een lijst met regels die Hilde en Marnic belangrijk vinden en waar ze ook allebei achterstaan. Daaruit blijkt dat Marnic een vrij negatieve houding heeft tegenover tieners. Ik probeer hem het gedrag van Sara te verklaren, hoe voor haar de bevestiging van leeftijdsgenoten belangrijk is en hoe zeker zij, die opgroeit met een afwezige vader, nood heeft aan mannelijke bevestiging die ze via haar looks en gedrag ruimschoots krijgt. Ik probeer hem ook duidelijk te maken dat straffend reageren haar alleen maar onzekerder maakt. Ik vraag beiden om Sara de komende weken zo positief mogelijk te benaderen om zo de communicatie terug op gang te krijgen. Sara komt na een paar sessies mee en samen maken we een contract op waarin we een aantal regels én sancties afspreken. Zo een ‘zakelijk’ contract werkt goed in situaties waarin niemand meer schijnt te weten wat er wel en niet kan. Omdat ze zich niet durft bloot te geven, spreekt ik eenmalig alleen af met Sara. Uit dat gesprek blijkt dat het meisje een laag zelfbeeld heeft en het bijzonder moeilijk heeft met de afwezigheid van haar vader. Ze geeft ook aan al intiem geweest te zijn zonder voorbehoedsmiddelen. Ik bespreek met haar dat ze best met haar mama naar de gynaecoloog gaat, en zo gebeurt. Alles lijkt nadien goed te lopen en de therapie wordt stopgezet. Een paar maanden later hoor ik Hilde opnieuw. Zij en Marnic hebben nog altijd een relatie, maar zijn apart gaan wonen. Sara is na nog maar eens een conflict een tijdje ingetrokken bij haar vader, maar stond na twee maanden als een echt wrak weer bij Hilde aan de deur. Hilde vindt het belangrijk er nu volledig te zijn voor haar dochter. Ik raad haar een psychiater aan bij wie ze met Sara terecht kan.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu