Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk03/07/2009

Marie
Ik leerde Paul kennen op een avontuurlijke groepsreis naar Argentinië, nu driejaar geleden. We konden het direct goed vinden met elkaar. Hij ziet er jong en leuk uit, heeft warme ogen, j kan luisteren en is zachtaardig. Hij heeft ook sterk gelijklopende interesses, allemaal dingen die ik bij een man waardeer. We werden erg verliefd op elkaar en de eerste weken liep ik op wolkjes. De diepgaande, lange gesprekken brachten ons dicht bij elkaar. Het verbaasde me dan ook dat Paul geen aanstalten maakte om me te verleiden. Ik zag het aanvankelijk als een vorm van respect. Oef, eindelijk eens een man die niet alleen daarop uit was. Maar na verloop van tijd begon ik me zorgen te maken. Scheelde er iets met mij? Was hij toch niet verliefd? Ik besloot toen zelf het initiatief te nemen, maar voelde al gauw dat Paul als het ware bevroor telkens ik hem intiem aanraakte. Hij leek ook impotent. Stress, vermoeidheid, zei hij. Ik geloofde het niet echt. Na een gesprek met een goede vriendin die zelf psycholoog is, wachtte ik even rustig af. Als de rest supergoed zat, zou het wel komen. Ondertussen zijn we nog twee keer samen op reis geweest, wat voor mij telkens een ontgoocheling is geweest. De reizen zijn erg tof, we doen alles samen, delen veel fijne ervaringen, maar op het vlak van intimiteit gebeurt er niets. In een vakantieperiode verwacht ik iets anders. Mensen zijn dan toch meer ontspannen, je laat de werkstress en sleur achter, je hebt meer tijd voor dingen en dus ook voor seks. Maar niet in ons geval. De laatste maanden kan ik het echt niet meer hebben. Ik word er doodongelukkig van, twijfel aan mijn inschattingsvermogen. Zie ik nu spoken, verwacht ik te veel? Twee weken geleden heb ik Paul open en bloot gevraagd wat er scheelt én ook een antwoord geëist, zoniet zou ik mijn biezen pakken. Hij schrok en eindelijk kwam het er met horten en stoten uit: hoe hij als negenjarige door zijn opa seksueel werd misbruikt, hoe hem dit nog altijd achtervolgt en hoe moeilijk het voor hem is mensen te vertrouwen. Eigenlijk was ik op een bepaalde manier opgelucht toen ik het hoorde. Eindelijk wist ik wat er schortte en kreeg ik ook de bevestiging dat ik me niets inbeeldde. Paul daarentegen voelde zich niet goed bij het feit dat ik het nu wist. Hij was neerslachtig, reageerde gelaten en negatief op alles wat ik zei, gaf toen ook aan dat het nu wel volledig uit zou zijn tussen ons, dat ik het na die confessie wel niet meer zou zien zitten. Ik wil vechten voor deze relatie en dat heb ik hem ook gezegd, maar ik kan zijn verleden niet oplossen en zie me daar ook geen beginnen aan. Therapie jaagt hem geweldig angst aan, maar omdat ik beloofde altijd mee te komen, wou hij het toch doen.
 
Paul
Toen ik Marie leerde kennen, had ik al een paar vriendinnen gehad, maar niets echt duurzaams. Marie was anders dan de anderen, begrip- en liefdevol. Bij haar kon ik mezelf zijn, was ik op mijn gemak. Ik dacht toen ook dat als we elkaar maar graag genoeg zagen, de spoken uit mijn verleden wel zouden wegblijven. Ik heb nog vaak nachtmerries en ook angstaanvallen, maar de eerste maanden samen met Marie bleven die weg. Ik was intens gelukkig, voelde me voor het eerst in lang veilig en geborgen. Toen Marie begon over seks, aanstalten maakte op dit vlak, begonnen de dromen opnieuw. Ik begreep het eigenlijk niet, waarom ze dat wou, het ging toch goed zoals het ging. Natuurlijk besef ik dat seks deel uitmaakt van een relatie, alleen had ik het zo niet begrepen bij haar. Ik dacht dat wat wij hadden voor haar even uniek was als voor mij. Ik heb niets tegen seks, maar voor mij hoeft het niet zo per sé. Ik vind dat het vaak ook veel kapot maakt, mannen op dat vlak vrouwen gebruiken. Vrouwen klagen daar veel over, maar als het er op aan komt, zijn ze daar dan erg dubbel in. We hebben het afgelopen jaar heerlijke tijden samen beleefd, prachtige reizen gemaakt, alles gedeeld, veel besproken. Ik dacht echt dat we goed op weg waren, tot een paar weken geleden. Ik voelde al een tijdje dat Marie soms zorgelijk was, ik voelde ook druk van haar kant, al wist ik niet altijd goed waarom. Ok, ons seksleven staat en stond op een laag pitje, maar ik dacht dat ze besefte dat ik daar wat meer tijd voor nodig had, het wel zou komen naarmate het vertrouwen nog groter was. Ik droom ook weer vaak over vroeger, besefte ook dat het met de onderhuidse spanning tussen ons te maken heeft. Een paar weken geleden hadden we ook voor het eerst ruzie. Marie heeft me toen echt onder druk gezet. Ze wou weten wat er aan de hand was, waarom ik zo weinig zin in seks heb. Ze zei ook te voelen dat ik vaak gespannen ben, slecht slaap en wou ook weten waarom ik antidepressiva slik. Uiteindelijk heb ik haar alles verteld, over mijn opa bij wie ik een paar maanden gelogeerd heb in mijn jeugd en hoe die mij misbruikt had. Ik durfde het haar voorheen niet vertellen omdat ik daar een bijzonder slechte ervaring mee had. Zo heeft een vorige vriendin me gewoon in de steek gelaten de dag dat ik haar dit vertelde. Ze zei letterlijk dat ze daar niet mee omkon en dat dit alles veranderde tussen ons. Dat heeft mijn angsten toen alleen maar versterkt. Ik vertrouwde niemand meer en ben dan ook begonnen met die antidepressiva. Onder druk van Marie zit ik nu hier. Ik geloof niet in therapie, ik denk dat ik met de dingen uit het verleden gewoon moet leren leven, met vallen en opstaan. Ik wil het proberen om mijn relatie met Marie nog een kans te geven.
 
Hoe het verder ging 
Wie een traumatische ervaring uit zijn jeugd slecht verwerkt (‘disfunctioneel'), krijgt daar later altijd opnieuw mee te maken. Bij Paul heeft het misbruik zijn ontwikkeling als man en zijn beeld van relaties en seks zwaar verstoord. Aan de oppervlakte vertoont hij depressieve klachten, waarvoor hij medicatie neemt, maar het is vooral bij startende relaties dat hij telkenmale in de problemen komt. Alleen in therapie gaan ziet Paul niet zitten, hij wil Marie erbij hebben en zij stemt daarmee in. Ik start met Paul zijn verhaal te laten doen op een zakelijke manier, naar de feiten, zonder dieper in te gaan op emoties. Ik hoor dat hij nog vaak last heeft van intrusies, het herbeleven van het misbruik op de meest onverwachte momenten. Dat is voor hem zeer angstaanjagend. In plaats van die herbelevingen als een manier van verwerken te zien, heeft Paul al jaren de strategie van ze te onderdrukken en ze zoveel mogelijk uit de weg te gaan. Hij ervaart ze het meest als hij een relatie heeft en seks erg dichtbij komt. Hij heeft dan een gevoel van volledig controleverlies. Dat zorgde ervoor dat hij voorheen relaties verbrak of ervoor zorgde dat ze spaak liepen.. Paul heeft zijn verleden ook een plaats proberen geven door de gebeurtenissen ‘anders' te interpreteren. Zo gaat hij ervan uit dat hij zelf schuld heeft, omdat hij er bij zijn ouders had op aangedrongen bij oma en opa te verblijven. Gevoelens van schaamte en schuld hebben hierover hebben zijn zelfwaardegevoel danig aangetast en verklaren ook zijn vaak irrationele angsten. De stilzwijgende manier waarop zijn ouders op het misbruik hebben gereageerd (het is gebeurd en nu moeten we verder), hebben zijn kinderlijke visie nog versterkt. De volgende sessie kan ik Paul ervan overtuigen dat zijn depressieve gevoelens, zijn seksuele geremdheid normaal zijn als gevolg van wat hij meegemaakt heeft, maar dat het niet zomaar overgaat. Het regelmatig herbeleven en toelaten van het trauma in al zijn facetten, zou voor Paul de verwerking in gang kunnen zetten. Ik vraag hem om zijn volledig verhaal op papier te zetten, maar dat lukt hem niet. Hij geeft in een volgende sessie aan dat vertellen makkelijker zou zijn. Hij neemt het verhaal op en speelt het nadien af, een erg confronterende ervaring die door zijn vertrouwen in mij goed verloopt. We pakken ook zijn schuldgevoel aan (‘ik had het misbruik kunnen vermijden') en zijn vastgelopen ideeën over relaties en de liefde (‘als er problemen zijn, kijk je beter vooruit en ga je best verder'). Hier is Marie een bijzonder grote hulp en die ervaring zorgt ervoor dat Paul zijn vertrouwen in Marie en de relatie terug wat hersteld wordt. Omdat Paul voelt dat hij nog een weg af te leggen heeft, oa op het vlak van zijn zelfbeeld en zijn angst voor intimiteit, kiest hij ervoor om verder individueel in therapie te gaan. Marie geeft de relatie verder een kans.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu