Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk13/05/2008

Sara (23) 
Ik leerde Robin kennen in mijn laatste jaar aan de hogeschool. Hij volgde een aantal keuzevakken waarvoor ik ook gekozen had. We werkten samen aan een groepsopdracht en zo is van het een het ander gekomen. Ik was niet direct onder de indruk van Robin. Hij was vrij stil en hield zich nogal sterk op de achtergrond, maar door dat gemeenschappelijk project leerde ik hem beter kennen en ging ik hem vooral ook waarderen. Hij is heel lief en zorgzaam, kan goed luisteren en doet zich niet anders voor dan hij is. Hij is bovendien talentvol, al minimaliseert hij dat. Ik zeg het vaak, Robin is gewoon veel te bescheiden en onderschat zijn capaciteiten. Ik probeer hem te bevestigen waar mogelijk, maar hij aanvaardt dat niet gemakkelijk. Over het algemeen kunnen wij heel goed praten en alles is bij ons bespreekbaar. Zo maakte ik aanvankelijk van ons seksueel probleem niet zo een heisa. Ik dacht dat het met de tijd wel beter zou gaan. Bovendien vind ik seks wel belangrijk, maar niet dermate dat ik er onze relatie zou voor verbreken. Ik heb ook al voordien een intieme relatie gehad, waar seks geen probleem was. Gelukkig, want zo weet ik dat het niet is omdat ik iets mis doe, of niet vrouwelijk genoeg ben. De laatste tijd vind ik het wel hoe langer hoe meer een probleem worden. Robin trekt zich terug in zichzelf, is ook minder bereid om over zijn probleem te spreken en vermijdt eigenlijk intimiteit. Zelfs knuffelen, elkaar strelen of zoenen, is voor hem niet evident meer. Ik besef wel dat het te maken heeft met zijn voortijdig klaarkomen, dat hij zich daarover schuldig voelt, maar zo wordt het probleem alleen maar groter. Ook op andere vlakken in ons leven begint het probleem te wegen. Robin liep nooit over van zelfzekerheid, maar nu is het op dat vlak wel erg slecht aan het evolueren. Hij is volop aan het solliciteren en ook daar lukt het helemaal niet. Zijn diploma ligt best goed in de markt, maar hij zit zo slecht in zijn vel dat hij dat ook overdraagt als hij op gesprek gaat. Hem goede moed inspreken, de dingen positief benaderen, het heeft allemaal geen zin. We hebben zelf al geprobeerd om iets aan ons seksueel probleem te doen, maar niets werkt. Zo proberen we er tijd voor te maken, stel ik me ook nooit eisend of ontgoocheld op, probeer ik vooral te relativeren, maar het helpt niet, integendeel. We dachten op een bepaald moment dat het misschien een medische oorzaak had, maar onderzoek toonde aan dat er met Robin niets mis is. Laatst stelde hij me voor om uit elkaar te gaan. Hij ziet me heel graag, zegt hij, maar ik kan beter krijgen. Het zou zonde zijn van mijn tijd, zonde om kansen te laten passeren door bij hem te blijven. Dat raakte me enorm: er klonk zoveel pijn uit. Op dat moment heb ik voorgesteld van echt iets te ondernemen en naar hier te komen.
 
Robin (24) 
Ik vind het moeilijk om naar hier te komen en dit toch delicate probleem met iemand te bespreken. Ik begrijp ook niet waarom Sara nog altijd bij me is, het geduld kan opbrengen. Ik voel me de laatste tijd zo een loser: niets lukt of gaat in mijn leven. Sara is eigenlijk mijn eerste vriendin. Ik had al langer een oogje op haar, maar durfde haar niet te benaderen. Het is door vaak samen te zitten voor een groepsopdracht, dat ik de kans kreeg om haar beter te leren kennen en zo zijn we ook een relatie begonnen. Ik kijk toch wel naar haar op: ze is verstandig en assertief, open en joviaal en heeft een grote vriendenkring. Ze komt ook uit een leuke familie, heeft twee toffe broers en fijne, dynamische ouders. Bij mij is dat anders. Ik ben enig kind. Mijn ouders zijn al vrij oud en ook altijd heel erg klassiek en gesloten geweest. Gevoelens worden bij ons niet getoond. Mijn vader is bovendien erg streng en dominant. We kunnen eigenlijk maar heel moeilijk praten en ik krijg van hem ook nooit een positief woord te horen. Vroeger trok ik me dat enorm aan, nu laat het mij onverschillig. Het maakt wel dat ik met mijn problemen niet echt bij iemand terecht kan. Ik heb een paar goede vrienden, maar over echt persoonlijke dingen hebben we het nooit, die kan ik alleen met Sara bespreken. Sara is het eerste meisje waarmee ik ook echt intiem ben geweest. Ik had in mijn scoutstijd wel eens een vriendinnetje gehad, maar verder dan kussen is het nooit gegaan. Met Sara was het direct anders, veel serieuzer ook. Ik weet zelf niet waarom het mij niet lukt om het goed te doen. Ik voel me zeker aangetrokken door haar en ben ook opgewonden als ik met haar vrij, maar ik kan dat niet controleren. Het overspoelt me telkens en dan komt het veel te snel. Zelf geniet ik er ook niet van, al probeer ik wel dat het fijn zou zijn voor Sara en dat lijkt ze ook te waarderen. Hoe vaker het mislukt, hoe meer ik het ook als een probleem zie. Alleen al de gedachte aan vrijen doet me panikeren. Ik denk soms dat het te maken heeft met het feit dat ik vaak masturbeer. Ik doe dat al vrij lang, ook als een manier om tot rust te komen. Klaar komen gaat dan heel snel, en misschien is dat de oorzaak van mijn probleem nu. Ik kan het ook niet meer uit mijn hoofd zetten. Het achtervolgt me constant en heeft veel invloed op de rest van mijn functioneren. Ik voel me de laatste tijd over het algemeen slecht, onrustig en ook ongelukkig. Niets lukt gewoon: ik vind geen werk en geloof er ook niet in dat iemand me zal aanwerven. Sara vindt dat ik een doemdenker ben en de laatste tijd verliest ze daarin ook al eens haar geduld. Als het zo verder gaat, verlies ik zeker ook haar. Mocht seksueel alles beter gaan, dan denk ik dat ook de rest wel beter zou lopen.
 
Hoe het verder ging
Voortijdig klaarkomen is een seksueel probleem dat sterk samenhangt met faalangst, vaak in combinatie met een onvermogen om zich te concentreren op de eigen beleving, om zich te ontspannen. Ook zo in het geval van Robin. Uit de eerste gesprekken is al direct duidelijk dat er bij Robin dieperliggende problemen zijn, maar ik ga ervan uit dat het zinvoller is zijn seksueel probleem eerst aan te pakken en de rest dan eventueel kan volgen. Omdat ik bij Robin veel weerstand ervaar tegenover therapie, maar ook omdat hij er veel baat bij zal hebben, starten we met ontspannings- en concentratie-oefeningen, los van zijn seksueel probleem. Op die manier probeer ik hem bewuster te maken van zijn lichaam en zijn lichamelijke gewaarwordingen. Sara doet de oefeningen mee, wat maakt dat ze ook thuis een gezamenlijke activiteit kunnen zijn, iets wat beiden erg positief vinden. We beginnen elke sessie met een paar concentratie-oefeningen en sluiten af met ontspanningoefeningen. Tijdens de concentratie-oefeningen blijkt dat Robin het in het algemeen moeilijk heeft om zijn aandacht op iets te richten en rustig te observeren. Dit oefent hij in door zich te leren concentreren op voorwerpen in de ruimte. Tijdens de ontspanningsoefeningen leert hij progressief de verschillende spiergroepen aan- en ontspannen. Deze actieve manier van ontspannen zorgt ervoor dat Robin een groter gevoel van controle krijgt. We bouwen de oefeningen in een vijftal sessies op, evoluerend van aandacht richten op de vaas op mijn bureau, aandacht hebben voor wat hij voelt in zijn hand of been tot aandacht voor zijn seksuele gevoelens (een oefening die hij thuis doet). Zo leert hij meer gericht te zijn op zijn eigen beleving, los te laten en te genieten. Robin voelt zich geleidelijk aan meer op zijn gemak bij de therapie, waardoor het zinvol lijkt over te stappen tot de behandeling van zijn seksueel probleem, de voortijdige zaadlozing. Ik doe dat met de zogenaamde stop-start-oefening, die aansluit op de genitale concentratie-oefeningen. Zo leert Robin zich bewust te worden van zijn gevoelens van opwinding en van het ‘point of no return', het moment waarop hij de zaadlozing niet meer kan vermijden. Deze oefening doet hij eerst tijdens het masturberen. Door zichzelf te strelen en op te winden en juist voor de zaadlozing te stoppen en de opwinding te laten zakken, leert hij de ejaculatie beter te reguleren. De oefening wordt nadien met glijmiddel herhaald, omdat dit de prikkel verhoogt en in een laatste fase samen met Sara. Aanvankelijk doen beiden de oefening zonder penetratie, nadien met. Belangrijk blijft dat Robin zich concentreert op zijn beleving en op het genieten. Uiteraard lopen de dingen niet direct zoals gewenst. Pas na verloop van tijd geven beiden aan dat het beter gaat en het ook regelmatig lukt om normale betrekkingen te hebben. Het koppel vindt daardoor opnieuw rust en Robin ziet het nu ook zitten om te werken aan zijn andere problemen. Hij besluit om verder alleen in therapie te komen om te werken aan zijn laag zelfbeeld.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu