Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk20/01/2007

Ruth
Ik en David komen uit een ondernemersmilieu en soms denk ik dat we daardoor bij elkaar belandden. We zijn erg jong getrouwd, wilden een toprestaurant en vonden bij elkaar een enorme bevestiging en stimulans. Ik ben nooit echt verliefd geweest op David, maar bewonderde hem, omwille van zijn talenten als kok, zijn wil om de beste te zijn. De eerste jaren van ons huwelijk was er altijd wel een project dat onze aandacht vroeg: personeelsuitbreiding, verbouwingen, investeringen...In het begin ‘vierden' we die realisaties ook, naarmate succes gewoon werd, deden we dat niet meer. Op een bepaald moment zijn die projecten door en val je terug op de routine van elke dag: opstaan, zorgen voor het huishouden, werken en nog eens werken. Financieel hebben we nooit zorgen gehad, maar de luxe compenseerde na een tijdje niet meer het gemis aan, ja aan wat. Ik betrap me de laatste jaren op jaloersheid als mijn vriendinnen praten over hun rustige bestaan met een man die inderdaad een banale job heeft, maar er wel is. Ik idealiseer het waarschijnlijk, omdat er bij ons nooit tijd is, voor niets. Op affectief vlak is onze relatie al enige tijd een beetje een dode mus. Seks is een gewoonte, maar meer zoals je elke week de vuilniszakken buitenzet, als een noodzakelijk kwaad. Heel toevallig heb ik ontdekt dat David iets gehad heeft met een verre kennis. Ze is weduwe, 10 jaar ouder dan ons en ziet er erg gewoontjes uit. Ik was razend, niet alleen omwille van de ontrouw, daar verschoot ik zelfs niet echt van, maar wel omwille van de keuze die hij gemaakt had. Was het een mooie, jonge vrouw geweest, ik had het begrepen. Maar met een gewone vrouw van 50 ons huwelijk op het spel zetten, dat is toch onvoorstelbaar. We hadden er veel ruzie over, altijd volgens hetzelfde stramien. Ik verweet hem van alles, hij zweeg en werkte nog meer. Hij beweert dat het bij een eenmalig iets is gebleven, wat ik geloof. Toch kan ik het hem niet vergeven en geraken we er niet uit. Ik voel ook heel goed dat alles wat de afgelopen jaren niet goed zat, nu aan de oppervlakte komt, wat de zaak alleen maar complexer maakt. Onlangs vroeg een vriendin me of ik David nog graag zag. Weet je, ik kon daar niet eens een antwoord op geven. Ja, wat voel ik nu voor hem? Zijn ontrouw lijkt mijn gevoelens wel te blokkeren.
 
David 
Ruth en ik zijn een goed geoliede machine, privé en op het werk, maar er zit op dit moment niet veel gevoel meer bij, en dat mis ik geweldig. We waren erg jong toen we elkaar leerden kennen. Wat weet je als jongen van 18 van de liefde, denk ik nu. En toch, toen leek het zeker de juiste beslissing. Ruth was anders dan de meeste meisjes die ik kende. Ze had zin voor verantwoordelijkheid, wist goed wat ze wou en dat sprak me geweldig aan. We zijn er samen ingevlogen, hadden vooral professioneel gelijklopende ambities. Ons privéleven kwam erbij, een beetje zoals onze zoon, tussen twee professionele projecten in. De laatste jaren voel ik me daar veel minder goed bij. Ik heb als kok zo goed als al mijn ambities waargemaakt en wat er nu komt is gewoon meer van hetzelfde. Ik realiseer me ook dat er naast werken een ander leven is. Van gevoel of passie is er in het onze al lang geen sprake meer. Ik kan ook niet meer om met de eisende kant van Ruth. Wat mij oorspronkelijk in haar aantrok, vind ik nu niet vrouwelijk, koud. Het materiële is voor Ruth ook altijd veel belangrijker geweest dan voor mij. We rijden elk met een dure wagen, hebben een villa in het Gentse en een flat in Knokke. Merkkleding, dure reizen, het kan allemaal, maar het zegt me weinig. Een tijd geleden ontmoette ik de vrouw van een overleden vriend. Annie is een lieve, eenvoudige vrouw die op een bewuste manier in het leven staat. Ze heeft het niet voor poespas. Maar vooral: ik voelde bij haar aandacht, warmte en betrokkenheid. We hebben, in het geheim uiteraard, een paar keer afgesproken, en ook al was het voor geen van beiden de bedoeling, van het een kwam het ander. Ik voelde me daar achteraf bijzonder schuldig over en heb het contact verbroken. Zij kon niet goed om met die afwijzing en op haar manier heeft ze ervoor gezorgd dat Ruth alles te weten is gekomen. Mijn vrouw was razend, wat ik zeker kon begrijpen, maar opnieuw ervoer ik haar als koud. Zo ging het nooit over de kern van de zaak, onze relatie en wat daaraan schort, maar wel over haar ego, hoe zij zich gekwetst voelde omdat ik nota bene een oudere, minder aantrekkelijke vrouw verkoos boven haar. De laatste maanden ben ik nog meer gaan werken en voel ik me ongelukkiger dan ooit tevoren. Ik durf het bijna niet toe te geven, maar ik mis ook Annie. Haar vriendschap was me veel waard, bij haar kon ik gewoon mezelf zijn. Ik heb al vaak aan scheiden gedacht, maar vind dat een te gemakkelijke oplossing. We hebben samen zoveel opgebouwd en doorstaan, moet ik dat nu zomaar overboord gooien? Ik zag het al een aantal keren gebeuren bij vrienden en had ook niet de indruk dat het achteraf, op dat groene gras aan de overkant, zoveel beter liep. Daarom wil ik het zeker nog een kans geven en zien of we er met hulp uit kunnen geraken.
 
Wat er gebeurde
Koppels die zowel privé als professioneel gebonden zijn, raken gemakkelijk verstrikt in dit soort problemen. Vanuit hun opvoeding zijn David en Ruth erg gevormd, zelfs hun partnerkeuze is door het waardekader van ‘de zelfstandige'danig beïnvloed geweest. Samen hadden ze veel projecten, maar zodra die gerealiseerd waren, bleek hoe weinig hun relatie nog voorstelt. Ze zijn een goed bedrijf, maar hebben nooit echt als koppel geleefd, tijd gemaakt voor elkaar. Je ziet het vandaag wel vaker bij jonge stellen: hun leven is opgebouwd rond een aantal, vaak materiële, projecten, en zodra het huis, de twee wagens en de kinderen er zijn, lijkt de relatie wel geconsumeerd. Wat nu, wat kan er nog zin geven aan ons leven? Hebben en zijn worden in onze maatschappij wel vaker verward en het is zeker voor jonge, wat verwende mensen niet eenvoudig om daarin een goede weg te vinden. Het slippertje van David heeft in deze context een grotere betekenis dan alleen maar ‘toegeven aan de verleiding van het moment.' David stond duidelijk open voor het contact met Annie, zocht in deze relatie wat hij thuis niet vond: rust en geborgenheid. Ook Ruth voelt zich niet goed meer bij de situatie. Ze heeft het moeilijk om haar emoties te uiten, maar komt na verloop van tijd toch los, al rationaliseert ze vaak, zelfs het overspel van David. Ze is er sterker door geraakt dan ze kan tonen. Ze beseft ook dat ze zich afsluit voor haar eigen emotionele behoeftes, niet echt geniet van het leven en telkens compensatie zoekt in materiële dingen. Samen denken ze dat ik een paar tips zal geven en dat er daarmee veel kan veranderen. Ik leg hen uit dat het niet zo simpel is, dat ik hen begeleid en meedenk maar dat alleen zij iets kunnen in beweging zetten. We proberen in eerste instantie ‘tijd' te creëren, momenten waarop het gewone samenzijn centraal staat. Een dag samen met hun zoon, zonder dat er iets moet, lijkt evenwel niet zo gemakkelijk te plannen. Ze slagen er op een maand 1 keer in om die vrije dag te nemen, in plaats van wekelijks, zoals afgesproken was. Ook de afspraken worden te pas en te onpas verzet, ‘wegens te druk in de zaak'. We kabbelen zo voort en ik voel dat er weinig verandering is. Dan vertelt David dat hij opnieuw contact heeft met Annie. Hij wil een tijdje alleen gaan wonen en toch verder werken aan de relatie met Ruth. Dit blijkt na een paar weken gewoon een tussenstap te zijn naar een echte scheiding. Uiteindelijk beslissen beiden om definitief uit elkaar te gaan. Ze werken voorlopig nog samen in de zaak en komen nog een aantal keren langs, met hun zoon, om een regeling uit te werken. Ik hoor Ruth later opnieuw. Ze wil individueel verder bij mij langs komen om alles te verwerken en heeft ook beslist om uit de zaak te stappen. David woont ondertussen samen met Annie, maar weet nog niet of hij de zaak verder zet.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu