Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk19/04/2007

Irene 
Ik ken Jos iets meer dan drie jaar. We ontmoetten elkaar op een nieuwjaarsreceptie van het werk. Ik zat op dat moment volop in mijn echtscheiding en had het erg moeilijk. Mijn man liet me na 20 jaar huwelijk in de steek voor een jongere vrouw. Hij was niet zo een goede echtgenoot geweest, bedroog me vaak en had enkel kritiek op alles wat ik deed. Toch heb ik hem altijd graag gezien. Jos had wel aandacht voor mij, nam zijn tijd en luisterde, bracht me aan het lachen, maakte complimentjes. De dag erna zijn we iets gaan eten. Ik ben die avond blijven slapen en eigenlijk niet meer weg gegaan. Alles liep fantastisch en het leek wel alsof we elkaar al jaren kenden. Ik voelde me intens gelukkig. We deden alles samen, hadden lange gesprekken tot diep in de nacht en er was totale harmonie, zoals ik het nog nooit met iemand kende. Na een paar maanden hadden we onze eerste ruzie. Jos plande een etentje met zijn dochter en wou mij er niet bij, wat ik erg kwetsend vond. Hij begon ook minder aandacht te tonen, iets wat ik vooral merkte in ons sociaal leven. Jos heeft een ruime vriendenkring waar veel feestjes gegeven worden. Het scenario is telkens hetzelfde. We komen toe, Jos haalt mij een drankje en de rest van de avond zie ik hem bijna niet meer. Hij praat de hele tijd met andere mensen en heeft vooral veel aandacht voor vrouwen. Ik wil niet doorgaan voor jaloers, laat het meestal passeren, maar amuseer me zelden. In het naar huis rijden, geeft hij daarover altijd opmerkingen, dat ik te passief en ernstig ben, geen fijn gezelschap. Als ik dan een opmerking maak over zijn flirterig gedrag, zie ik spoken en ben ik ongezond jaloers. Een echte zware crisis was er drie maanden geleden. Een vriendin van vroeger belde Jos op. Haar man had haar die dag verlaten en ze was volledig overstuur. Jos is er naartoe gegaan en is pas laat in de nacht thuis gekomen.Ik was doodongerust, had al verschillende sms'jes gestuurd en gebeld, maar het was telkens zijn voicemail. Ik was razend toen hij dan eindelijk thuiskwam. Ik dacht echt dat hij iets had met die vrouw en hij heeft dagen al de moeite van de wereld moeten doen om mij van het tegendeel te overtuigen. Ik heb ook geëist dat hij alle contact met die vrouw zou verbreken, wat hij beloofd heeft. Sindsdien is mijn vertrouwen niet meer zo onvoorwaardelijk. Ik ben nu extra gevoelig voor de manier waarop hij naar andere vrouwen kijkt. Ook al weet hij dat het mij kwetst, toch houdt hij er geen rekening mee. Hij zegt wel telkens dat hij mij graag ziet, maar waarom toont hij het dan zo weinig? Ik weet niet of ik hiermee verder kan leven. Het doet me denken aan mijn huwelijk en zo ongelukkig wil ik niet meer zijn. Ik hoop dat therapie Jos kan doen inzien dat zijn manier van doen kwetsend is.
 
Jos 
Toen ik Irene leerde kennen, was ik al een tijdje gescheiden en had ik een lange periode als single achter de rug. Ik voelde me daar behoorlijk goed bij, was lid van een wandelclub waar ik veel vrienden had en heb, ook veel single vrouwen. Ik had een paar korte relaties, maar niets ernstigs en de zin om me opnieuw echt te binden was er nooit. Irene was de eerste vrouw na mijn scheiding met wie ik wel een vaste relatie wou. Ze raakte me op de een of andere manier van bij het begin, ze fascineerde me ook. De start van onze relatie was overweldigend, op een manier die ik nog nooit heb meegemaakt. Onze gevoelens waren bijzonder intens en ook seksueel klikte het enorm. Na een paar maanden begon ik het een beetje als verstikkend te ervaren, voelde ik een nood aan momenten voor mezelf, met mijn vrienden of mijn dochter. Zij begreep dat niet, had het gevoel dat ik haar niet graag meer zag en vroeg daar constant bevestiging over, die ook gaf. Dat hielp niet echt, want het ging eigenlijk van kwaad naar erger. Ik vind Irene vaak onredelijk jaloers. Ik heb goede vriendinnen, zonder meer, maar ze kan het niet hebben dat ik ermee praat. Ze beschuldigt me ook dat ik de hele tijd naar vrouwen kijk. Ik observeer graag mensen, en ja, vind het fijn om, als er een mooie vrouw passeert, daar eens naar te kijken. Wat is daar nu mis mee? Op deze manier zijn er de hele tijd scènes, die dan meestal in bed worden goed gemaakt. Ik ga nu al liever alleen naar een feestje of naar vrienden, gewoon om te vermijden dat er ruzie van komt, maar ook dat is geen optie voor haar. Eigenlijk zou ik dat ook het liefst samen kunnen doen. Ik vind dat Irene iets aan haar ziekelijke jaloersheid moet doen. Zeker na het incident met die scheidende vriendin. Ik begrijp ook niet waarom ze zo onzeker is, altijd denkt dat ik anderen interessanter vind dan haar en altijd opnieuw vraagt of ik haar wel graag zie. Dat is zo vermoeiend. Enerzijds trekken haar gevoeligheid en kwetsbaarheid me erg aan. Ik vind het fijn te ervaren dat mijn partner me nodig heeft. Anderzijds werkt het soms wel erg benauwend en soms verlang ik opnieuw naar mijn vrije leven als single. Ik heb haar al gezegd dat ze op een feestje ook best met andere mannen mag praten of dansen, dat ik daarmee geen probleem heb. Dat had eerder een averechts effect, want ze dacht dat ik op die manier de deur wou openzetten om onze relatie definitief te beëindigen. Ik wil dat zeker niet, maar wil ook op deze manier niet verder. Uiteraard is het belangrijk samen dingen te doen, maar ik vind het ook essentieel elk nog een eigen leven te mogen hebben en dat ik ook mijn contacten met vriendinnen mag onderhouden. Een goede relatie is toch op vertrouwen gebaseerd?
 
Wat er volgde
De manier waarop we ons aan iemand hechten is een gedragspatroon dat in grote mate wordt bepaald door de wijze waarop onze ouders met ons en elkaar omgingen. De patronen die in onze kindertijd adequaat waren, zijn dat niet altijd in onze partnerrelatie. Dat blijkt uit dit verhaal. Irene is vroeg haar moeder verloren en verwerkte dat slecht, waardoor ze verlatingsangst ontwikkelde die versterkt werd door de ‘selectieve' aandacht die ze van haar strenge vader kreeg. Ze is erg onzeker, heeft een laag zelfbeeld en stelt zich vaak angstig en klagend op. Ze hechte zich snel aan Jos, maar ook te sterk en te versmachtend. Jos van zijn kant versterkt haar onzekerheid. Hij heeft na het overspel in zijn huwelijk, schrik om zich exclusief te binden, houdt in zijn hoofd zijn opties bij andere vrouwen open. Hij trekt Irene aan, maar houdt haar tegelijkertijd op een afstand, wat haar nog onzekerder maakt. Op die manier zitten ze in een vicieuze cirkel van aantrekken en afstoten, van ruzies en grote verzoeningen. Tijdens onze gesprekken proberen we eerst iets te veranderen aan hun erg negatieve communicatiestijl. Irene en Jos kunnen eigenlijk niet echt praten, want maken altijd direct ruzie. Ik verplicht hen in onze gesprekken om alleen vanuit het ik-standpunt te vertellen, over de eigen gevoelens te praten, de ander niet te verwijten en aandachtig naar de ander te luisteren, zonder te onderbreken. Ze mogen elk hun wensen en verwachtingen opschrijven en er worden week na week concrete afspraken gemaakt. Zo belooft Irene zich op het komende bedrijfsfeestje zoveel mogelijk te ontspannen door met andere mensen te praten en niet de hele tijd Jos in de gaten te houden. Jos op zijn beurt belooft om meer aandacht voor haar te hebben, haar letterlijk fysiek te steunen door haar regelmatig eens een knuffel of zoen te geven. Beiden komen de afspraken trouw na, de spanningen nemen wat af, maar het evenwicht blijft erg fragiel. Irene klaagt erover dat ze haar emoties moeilijk onder controle kan houden, ze vaak het gevoel heeft overspoeld te worden. We oefenen de daaropvolgende weken een aantal concentratie- en ademhalingstechnieken die haar helpen om negatieve gedachten om te buigen en zichzelf tot rust te brengen. Ze sluit zich ook aan bij een yogagroep, iets wat ze in het verleden al een tijdje deed en wat ze ontspannend vond. Op een moment dat ze zich slecht of overspoeld voelt, helpen de oefeningen haar om even afstand te nemen. Bovendien lijkt ze in de yogagroep een fijne vriendin gevonden te hebben. Jos lijkt aanvankelijk blij met de positieve wending in het gedrag van Irene, maar dat verandert snel als ze tijd begint te spenderen met de vriendin uit de yoga. Het lijkt wel alsof hij de afhankelijke Irene met haar jaloerse houding liever had dan de wat zelfstandigere. Hij ziet nu in dat ook hij de situatie in de hand werkt en schrik heeft van een volwaardig engagement. Het overspel van zijn ex-vrouw zit nog altijd in de weg. Samen beslissen we dat hij daarvoor beter in individuele therapie gaat. Hun relatie willen ze ondertussen verder een kans geven.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu