Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk03/12/2007

Annick
Ik leerde Rudi kennen tijdens een avondje uit met vriendinnen in een discotheek. Hij was er ook met vrienden, maar bleef een beetje rustig en afzijdig. We konden direct goed praten en maakten vooral veel plezier, iets wat ik in mijn vorige relatie enorm had gemist. Na een paar maanden zijn we gaan samenwonen en dan ook vrij snel getrouwd. Ik ben bij hem in de zaak gaan werken, een industriële bakkerij en doe er vandaag vooral een groot deel van de administratie. Al van bij aanvang bleek dat Rudi een stevige seksuele appetijt had. Voor hem moet het minstens dagelijks en liefst meer dan eens. Toen we verliefd waren, had ik daar geen probleem mee, maar nu, na al die jaren, vind ik het niet meer fijn en vooral ook een sleur. Het is iets dat ‘moet' en niet iets waarvan ik nog kan genieten. Het verloopt ook altijd stereotiep, een beetje erop en erover. Veel knuffelen of zo komt er niet aan te pas. Het geeft mij het gevoel dat hij gewoon zijn behoefte voldoet. Rudi verwijt mij passiviteit, maar hoe kan ik ondernemend zijn als hij me altijd voor is? De laatste tijd moet hij voor het werk al eens naar het buitenland en ik ervaar dat telkens als een periode van rust. Als hij dan terug komt, vind ik het aanvankelijk wel fijn en geniet ik er ook van, maar na een paar dagen vervallen we opnieuw in datzelfde patroon. Rudi kan ook niet aanraken zonder seks. Als ik hem op de bank voor TV eens vastpak en een kus geef, belanden we binnen het halfuur in bed. Ik ben daar dus mee gestopt en dat verwijt hij me nu, dat ik geen aandacht meer heb voor hem. Hij stelde onlangs ook voor om ‘eens iets anders' te proberen. Hij wil dat ik me sexier kleed, samen met hem naar de seksshop en waarom ook eens niet naar een parenclub. Om te kijken, zegt hij, maar ik weet zo hoe dat eindigt. Dat versterkt bij mij alleen maar het gevoel dat het alleen daarover gaat. Het afgelopen jaar werkte hij ook heel veel, nog meer dan tevoren en toen was hij er ook al weinig. Nu zijn er weken dat ik hem bijna niet zie, behalve om te eten, te slapen en ja, seks te hebben. Als gezin doen wij niets. Rudi en Jens, mijn zoon, schieten ook niet bijzonder goed op. Hij tolereert hem en dat is het. Al die dingen samen maken dat ik ons huwelijk meer en meer in vraag stel. Ik weet niet of hierin verandering te brengen is, zijn libido is nu eenmaal wat het is veronderstel ik, en wil ik daarmee wel leven?
 
Rudi
Ik had voor Annick niet zoveel relatie-ervaring. Ik heb een heel moeilijke jeugd gehad. Mijn moeder was een zwakke vrouw die ook vaak ziek was en mijn vader dronk en had totaal geen aandacht voor ons. Op mijn veertiende werkte ik al, omdat ik niet afhankelijk wou zijn van hem. Ik heb professioneel veel opgebouwd en het materiële is belangrijk voor mij: een mooie wagen en huis, merkkleding, vaak uit eten gaan... Annick is ook zo. Het klikte direct tussen ons toen ik haar leerde kennen. Ik vond het wel spijtig dat ze al een kind had, maar die dingen neem je er nu eenmaal bij, al is het tussen Jens en mij nooit de grote liefde geweest. Voor mij is seks in een relatie heel belangrijk. Ik heb een hoog testosterongehalte en dagelijkse seks is gewoon een must voor mij om mij goed te voelen. Mocht Annick het zien zitten, dan zou het voor zelfs twee maal per dag mogen. Bij de start van onze relatie zat het op dat vlak heel goed. Ik herinner me nog ons eerste lang weekend samen aan zee. We zijn, denk ik, behalve om te eten, niet uit bed geraakt. Dat is de laatste jaren wel veranderd. Annick was vroeger lief en attent, nu raakt ze me niet meer aan of vermijdt ze elk spontaan contact. Zij beweert dat het is omdat voor mij aanraken gelijk staat met seks. Ik geef toe dat lang knuffelen zonder dat het uitmondt in seks, voor mij eigenlijk niet kan. Ik denk dat dit bij de meeste mannen zo is en dat ik daaraan ook niets kan veranderen. Wat is trouwens mis met een gezond verlangen op dat vlak? Ik zeg het haar vaak: op mijn leeftijd zijn er al veel mannen met erectiestoornissen, of ze dat dan liever zou hebben. Ze verwijt me ook dat ik er zo weinig ben, maar zo zijn we toch ook gestart. Ik begrijp de vrouwen soms toch niet. Annick vindt het enerzijds normaal dat materiaal alles voorhanden is, ze kan kopen waar ze zin in heeft, maar dat ik daarvoor hard moet werken, dat is er dan teveel aan. Tja, het een komt er nu eenmaal niet zonder het ander. Al die discussies hebben er de laatste tijd voor gezorgd dat we nog weinig praten. De seks is er nog dagelijks, maar het is een echte sleur geworden. Annick ondergaat gewoon, ze neemt nooit initiatief en zorgt ook nooit eens voor een verrassing of voor iets nieuws. Toen ik haar onlangs een sexy lingeriesetje mee had, vond ze dat een belediging. Ze wou voor mij niet de hoer spelen. Dat is ook helemaal niet wat ik verlang. Ik ben Annick altijd trouw geweest en zou nooit overwegen, hoe slecht ons seksleven ook loopt, om op een ander te gaan. Als er problemen zijn, probeer je die eerst op te lossen of uit te praten en lukt dat niet, ga dan weg. Toch wil ik ons huwelijk zeker nog een kans geven. Uiteindelijk heb ik haar als vrouw altijd gewaardeerd, alleen zou wat meer appreciatie en affectie van haar kant wel mogen. Ik doe uiteindelijk alles voor ons gezin en onderhoudt ook haar zoon Jens, maar dat zijn dingen die ze niet ziet.
 
Hoe het verder ging
Een verschil in verlangen is volgens therapeuten een van de meest gehoorde klachten als het over seksualiteit gaat. Heel vaak gaat het dan over de frequentie, waarbij in veel gevallen de man vindt dat het niet genoeg gebeurt en de vrouw vooral verlangt naar een grotere intimiteit. Ook bij Annick en Rudi lijkt dat op het eerste gezicht het probleem te zijn. Tijdens onze eerste gesprekken, waarbij ik vooral een beeld probeer te krijgen van wanneer en hoe er gevreeën wordt, blijken echter problemen een rol te spelen. Zo zit Rudi nog erg vast in zijn verleden. Hij redeneert zeer stereotiep: een gezonde man heeft zijn driften en een vrouw is er om aan die driften tegemoet te komen. Rudi geniet ook niet van seks. Het is iets dat moet. Ook op andere terreinen heeft hij problemen met impulsief en dwangmatig gedrag. Hij heeft regelmatig eetbuien, drinkt te veel en presteert veel te lange werkweken. Rudi heeft een beperkt gevoelsleven en kan zich moeilijk verplaatsen in de verlangens van Annick. Zij heeft zich altijd aangepast en was lang ‘verblind' door de welstand die ze via haar huwelijk verwierf. Ik merk echter dat geen van beiden de bereidheid noch de draagkracht heeft om de problemen ten gronde aan te pakken. We kiezen ervoor om het verleden te laten rusten en te werken aan hun verschillende seksualiteitbeleving. Zo blijken in hun relatie veel mythes rond seksualiteit te bestaan: een man heeft meer zin, zin komt vanzelf, goede seks is een teken van een goede relatie... Samen met hen neem ik een aantal van die mythes op. Vooral bij Rudi ervaar ik veel weerstand om de dingen anders te bekijken. Ik voel ook dat er van zijn kant weinig vertrouwen is. Hij zegt dat op een bepaald moment met zoveel woorden. ‘Vrouwen trekken partij voor elkaar en dat is hier niet anders'. Ik besluit Rudi door te verwijzen naar een mannelijke collega bij wie hij wel dat vertrouwen kan opbrengen. Daar leert hij via een aantal focusoefeningen zijn opwinding beter te controleren. Ook samen met Annick krijgt hij een aantal streel- en opwindingsoefeningen ( met een verbod op coïtus) als opdracht mee naar huis. De bedoeling is dat er een betere intimiteit en een groter vertrouwen tot stand komt en seks uit de dwangmatige sfeer wordt gehaald. Het lijkt een tijdje goed te gaan, maar na een paar weken haakt Rudi af. De oefeningen vindt hij eigenlijk maar saai en hij heeft het gevoel dat Annick niet veranderd is. ‘Misschien moet ik met haar verder werken, hij heeft er alleszins geen tijd meer voor'. De volgende keer komt Annick inderdaad alleen. Ze vertelt me dat ze wil stoppen met de therapie, omdat er een andere man in haar leven is. Haar besluit staat vast: ze wil Rudi verlaten, maar weet niet goed hoe ze dat moet aanbrengen. We praten dat nog even door en nemen dan afscheid van elkaar.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu