Menu
example

S.O.S. Relatie onder druk21/01/2007

Daan 
Ik heb Ellen leren kennen via een datingsite. Ik viel direct op haar omwille van haar stijl, haar sociale ingesteldheid en zelfstandigheid. Al gauw gingen we samenwonen op haar studio, te snel volgens mijn ouders. Ik ben enig kind en heb altijd een bijzondere band met mijn moeder gehad. Zo was ze tijdens mijn studietijd voor burgerlijk ingenieur mijn steun en toeverlaat en we gingen vroeger ook vaak samen op reis. Met mijn vader is de band niet zo hecht. Hij leidt zijn eigen leven en is veel weg van huis. Ellen werd bij ons thuis als een prinses ontvangen. Mijn moeder was in de wolken met onze relatie en wou ons zoveel mogelijk helpen. Ik werk erg laat en Ellen is verpleegkundige, wat een onregelmatig uurrooster betekent. Daarom stelde mijn moeder voor tweemaal in de week voor ons mee te koken. Ellen zag dat niet zitten, wou dat we dit samen deden en vond het al meer dan wel dat we er op zondag gingen eten. Mijn moeder voelde zich daarin wat miskend, maar liet het zo. Vorig jaar erfde ik van mijn grootmoeder een aanzienlijke som geld en ik besliste, samen met Ellen, om een appartement te kopen. Toen zijn de problemen echt begonnen. Zo zocht mijn moeder actief mee naar een nieuwe flat, vooral via internet, en speelde ze ons die info dan door. Wat is daar nou mis mee? Maar nee, Ellen vond dat bemoeizuchtig en maakte er constant opmerkingen over. Uiteindelijk vonden we een appartement waarmee ook Ellen akkoord ging. Voor nieuwe meubels was er op dat moment geen geld meer en mijn moeder stelde voor om onze oude meubels te gebruiken. Ellen vond ze lelijk en zei dat ook, wat ik dan weer kwetsend vond. De bom is echt gebarsten toen Ellen vernam dat ik mijn ouders een sleutel van ons appartement had bezorgd. Zij vond dat we daarover eerst hadden moeten overleggen. Op zich een futiliteit, maar plots werd mijn hele loyaliteit en liefde voor haar in vraag gesteld. Ik kon niet kiezen, heb een ziekelijke ouderbinding, een heks van een moeder. Ze eiste dat ik de sleutel direct terugvroeg, wat ik weigerde, want ik vond dat bijzonder vernederend. Ze eiste dat ik de flat verliet, wat ik wel gedaan heb. Er viel op dat moment ook echt niet meer te praten: zij was één brok emoties en ik zwijg meestal als ik zo openlijk aangevallen word. Ik ben terug ingetrokken bij mijn ouders. Pas vorige week hebben we opnieuw gepraat, op haar vraag. Ze had er eens goed over nagedacht en vond dat we het nog een kans moesten geven. Het is vooral Ellen die erop staat dat we naar hier komen. Mijn gevoelens voor haar zijn nog altijd dezelfde, maar ik wil niet breken met mijn ouders, zoals ze al eens opperde. Ik weet dus niet of we hier uit kunnen geraken.
 
Ellen 
Ik ben de jongste uit een druk gezin van 4. Mijn vader heeft een internationale carrière en mijn moeder is hem daarin altijd gevolgd, samen met de rest van het gezin. Als tiener ging ik uiteindelijk op internaat, waardoor ik al vroeg mijn plan heb leren trekken en zelf de dingen kon beslissen. Toen ik Daan leerde kennen voelde ik me in eerste instantie fysiek erg aangetrokken. Ik keek ook naar hem op. Zo heb ik zelf niet lang gestudeerd, hoewel iedereen bij ons thuis academisch geschoold is. Dat is altijd een gevoelig punt geweest. Op de een of andere manier wil ik ook in het plaatje passen, en via Daan heb ik toch een beetje dat gevoel. Hij is ook rustiger dan ik, rationeel, terwijl ik nogal emotioneel en chaotisch ben. Dat zo iemand in mij geïnteresseerd was, gaf me sowieso al een geweldig gevoel. Toen ik Daan een maand kende, stelde hij me voor aan zijn ouders. Zijn moeder was bijzonder enthousiast, maar op een manier die me toen al benauwde. Nogal opdringerig, vond ik. Ze gaf me ook de hele tijd tips over wat Daan wel en niet graag had. Zelfs over zijn favoriete broodbeleg had ze het. Zijn vader is een erg lieve man die me direct in zijn hart heeft gesloten. Ook nadien verdedigde hij me altijd, iets wat Daan niet deed. Hij liet de dingen een beetje in het midden, spaarde de kool en de geit. Ik kan je verzekeren, de sfeer op zondagmiddag was vaak allesbehalve fijn. Ik kon het ook niet goed hebben dat Daan zich op die dag als een prins gedroeg. We hadden gegeten en hij ging wat sport kijken. Ik ruimde mee af, maar snap echt niet waarom hij daar niet bij hielp. Nu, zijn moeder zou het niet gewild hebben, want ‘Daan werkt toch wel bijzonder hard en heeft oh zo veel verantwoordelijkheden'. Dat ik ook voltijds werk, deed er blijkbaar niet erg toe. Toen Daan en ik beslisten om te gaan samenwonen, zijn de problemen echt begonnen. Zijn moeder bemoeide zich met alles, zogezegd allemaal goed bedoeld, maar ondertussen wel erg bepalend. Ik heb me daar uiteindelijk bij neer gelegd en ben met alles gaan instemmen. De aankoop van het appartement, de ligging, op een km van zijn thuis... De druppel die de emmer deed overlopen viel een maand geleden. Ik kwam op vrijdag vroeger thuis en hoorde hoe iemand de sleutel in ons voordeurslot stak. Plots stond mijn schoonmoeder met de gestreken was voor me. Daan had haar een sleutel gegeven, zonder mijn medeweten. Met Daan had ik die avond een rel van een ruzie die eindigde met zijn vertrek terug naar zijn thuis. Sinds vorige week spreken we weer met elkaar. Ik heb alles op een rijtje gezet en ervaar dat mijn gevoelens voor Daan er zeker nog zijn. Ik zou het dan ook een kans willen geven, maar alleen als het schoonmoederprobleem opgelost wordt.
 
Wat er volgde
Mannen met een sterke moederbinding, het is herkenbaar voor veel vrouwen. Gelukkig blijft het meestal beperkt tot milde vormen ‘van'. Bij Daan is deze binding bijzonder sterk, op het ongezonde af. Dat komt deels omdat hij als enig kind altijd alle aandacht heeft gekregen en die aandacht ook niet moest delen met zijn vader. Zijn moeder eist hem duidelijk op, ook nu nog, als dertigjarige man met een eigen relatie. Loskomen van je familiale achtergrond, is een proces dat jaren in beslag neemt, startende met de puberteit en vaak doorlopend tot we ruim in de dertig zijn. Bij sommige mannen en vrouwen lukt dit nooit echt. Een gezonde distantie is nochtans belangrijk. Uiteindelijk gaat het over kiezen: in loyaliteit voor de relatie met je ouders, kiezen voor je toekomst, je partner en daarmee prioritair een goed uitleven uitbouwen. Daan en Ellen zitten als het ware gevangen in een driehoeksrelatie met zijn moeder, waarbij vooral de positie van Daan onhoudbaar lijkt. Ze hebben ook een communicatieprobleem. Ellen reageert zeer impulsief en emotioneel, Daan daarentegen is afstandelijk en trekt zich bij een conflict terug. Het eerste waaraan gewerkt wordt in de therapie is het communicatieprobleem. Ellen en Daan krijgen de taak elk voor zichzelf na te denken over hun ouders en het huwelijk van hun ouders. Ze doen elk hun verhaal, waarbij de ander de opdracht krijgt onbevooroordeeld te luisteren. Dit brengt bij beiden duidelijk begrip met zich mee. In de volgende sessies wordt er verder volgens dit stramien gewerkt. Zo hebben we het ook over hun relatieverwachtingen. Er wordt hen gevraagd elk vijf dingen aan te halen die ze in hun relatie gerealiseerd willen zien. Bovendien mogen ze enkel vanuit de ‘ik-vorm' spreken, de ander niet beschuldigen. Ellen voelt zich vaak onzeker, heeft het gevoel niet gesteund te worden door Daan, vooral in het bijzijn van anderen. Daan begrijpt nu dat Ellen zich sterk afzet tegen zijn moeder omdat ze het gevoel heeft dat hij door niet te kiezen ook nooit voor haar kiest. Daan vindt het dan weer belangrijk dat als hij thuis komt, hij wat ruimte krijgt. Als er een probleem is, wil hij er ook eerst even over nadenken. Ellen begrijpt nu dat zijn houding geen afwijzing inhoudt, maar gewoon zijn manier is om moeilijke dingen aan te pakken. Het meest heikele onderwerp in de therapie blijft de toekomstige relatie met de ouders. Daan vindt het belangrijk er te mogen zijn voor zijn moeder, Ellen wil daarin meer afstand. Er volgt een tijd van onderhandelen en ondertussen ontmoeten ze elkaar ook opnieuw buiten de therapie. Twee maand later beslissen ze om de therapie te stoppen. Ze gaan opnieuw samenwonen en vertellen dit samen aan Daan's ouders. Ze hebben duidelijke afspraken gemaakt: Daan gaat op zaterdag winkelen met zijn moeder, op zondag gaan ze eens in de drie weken eten bij zijn ouders. Ze willen het nu zo even verder proberen.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu