Menu
example

'Thuisblijfmama' worden of toch maar niet?' 13/04/2014

Ik ben een gehuwde vrouw van 28. We hebben een dochter van 3 jaar en een tweede kindje op komst. We werken allebei voltijds, ik als boekhouder en mijn man als arts, maar met een tweede kind erbij baart die combinatie me echt wel zorgen. Ik overweeg om thuisblijfmama te worden, maar mijn omgeving reageert daar negatief op. Mijn man neemt mijn twijfel niet weg, hij laat me vrij. Ik denk soms aan een mogelijk compromis, maar waarom zouden we ons met twee moeten inhouden op het vlak van carrière? Is het dan niet beter dat ik thuis blijf?

Rika  Ponnet:

Jouw dilemma ligt vandaag bij heel veel jonge koppels op tafel. Vrouwen worstelen vaak nog meer met hun opties dan mannen. Voor alle duidelijkheid: met een keuze voor het klassieke rollenpatroon is niets mis. Het werkte en werkt voor een aantal mensen. Voorwaarde is echter dat thuisblijfmama worden als iets positief en bewust beleefd wordt én dat je met twee die keuze maakt.
Dat leid ik niet af uit jouw verhaal, integendeel. Zo'n leven lijkt me voor jou geen wensdroom te zijn, maar meer een optie die gegroeid is vanuit het idee dat alles combineren een onmogelijke opdracht lijkt. Ook de zin ‘je inhouden op vlak van carrière' spreekt boekdelen. De meest gewaardeerde keuze lijkt me dan carrière maken. Thuisblijven voor gezin en kinderen klinkt dan vooral als een opoffering. Een keuze vanuit het negatieve is altijd een ideaal recept voor het opbouwen van frustraties aan jouw kant met de zekerheid dat die op termijn een rol gaan spelen in je relatie. Op momenten van conflict en bij verschillende ervaringen, komen de verwijten dan makkelijk boven. Jij hebt je zin kunnen doen. Ik heb alles opgeofferd.Ik heb me gegeven voor jouw carrière. Jij mag me wel dankbaar zijn.
Voor één rol gaan, betekent meestal ook de ander in één rol duwen. Als jij je vastzet op ‘jouw domein', het gezin en de kinderen, dan wordt ‘zijn domein' werken en carrière. In nogal wat relaties zie je dat dit tot vervreemding leidt. De partner neemt minder makkelijk een volwaardige rol op in het gezinsleven of krijgt daar de ruimte niet meer voor, want de ander heeft haar hele identiteit aan die zorgende rol opgehangen. Dat leidt al eens tot een partner die nog meer gaat werken en nog meer vervreemdt van gezin en relatie.
Kiezen voor die zorgende rol vanuit faalangst is dus geen goed idee. Ik merk dat koppels vaak het meest tevredenheid zijn als ze op beide domeinen, professioneel en privé, verantwoordelijkheden opnemen en zichzelf ontplooien. Hoe moeizaam het soms is. Dat zorgt doorgaans, met vallen en opstaan, voor een beter evenwicht binnen hun relatie en bij zichzelf. Het biedt ook een vorm van flexibiliteit binnen de relatie. Zo kan je elkaar afwisselen en ondersteunen in beide rollen en bij de uitdagingen in de verschillende levensfases.
Het gesprek over dit onderwerp lijkt me een van de belangrijkste relatiegesprekken. Op je eentje een beslissing nemen, is geen goed idee. Wat wil ik, wat wil jij en hoe kan voor ons beiden een werkbaar compromis eruit zien? Die vragen beantwoord krijgen, vergt ongetwijfeld wat tijd en misschien ook een paar stevige discussies, maar het kan de basis leggen voor een gemeenschappelijk onderbouwde toekomst.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu