Menu
example

Alles komt altijd van mijn kant 16/05/2015

Ik ben een 33-jarige single vrouw en had al een aantal relaties die ik telkens zelf verbroken heb. Ik ben bij aanvang altijd erg verliefd en ga er dan volledig voor. Ik verwen mijn partner graag, zorg graag voor anderen, op alle vlakken. Aanvankelijk vinden ze dat leuk, maar na verloop van tijd gaan ze dat gewoon vinden en heb ik altijd het gevoel dat alles van mijn kant komt. Hoe kan ik voorkomen dat het in die richting afglijdt?

Rika Ponnet:

Ik zie veel koppels die al jaren samen zijn en vaak ruzie maken over wie wat doet in de relatie. De een vraagt dan meer dan de ander wil geven of vraagt andere dingen dan diegene die gegeven worden. Onder die specifieke vragen (hulp in het huishouden, de opvoeding van de kinderen, vrije tijd,...) zit altijd een vraag om meer verbinding en betrokkenheid of aan de andere kant een verlangen naar meer autonomie, meer zichzelf mogen zijn. Vaak denken mensen dat die verschillende verlangens maar mettertijd in een relatie aan de oppervlakte komen, doordat men samenleeft, dingen opbouwt. Niets is minder waar.
Wanneer ik samen met paren naar de start van hun relatie kijk - de eerste zin, hoe ze elkaar verleid hebben, de eerste afspraakjes, ruzies, keuzes - trekken ze zo goed als altijd zelf de conclusie dat veel van wat nu moeilijk of ergerlijk is, er toen al was. Vaak in de kiem, maar onmiskenbaar. Zij die van bij aanvang kookte en het helemaal niet erg vond om zijn hemden te strijken, in de plaats van zijn moeder, maar het nu verschrikkelijk vindt dat ze voor alles opdraait in het huishouden en hij dat de normaalste zaak van de wereld vindt. Hij die een sterk gevoel had, omdat zij bij alles zijn raad vroeg, maar haar nu ervaart als een zeur die niet op eigen benen kan staan. Het zogenaamde contract van onze relatie tekenen we voor een groot stuk van bij aanvang en de regels nadien aanpassen, lukt soms met veel moeite, maar meestal niet. Het is ook wat jij ervaart. Van bij aanvang zet je jezelf in een verwennende rol. Dat is erg verbindend en wordt door de andere kant initieel gewaardeerd. Maar, zoals je eveneens ervaart, is het ook een valkuil. Wat je ongevraagd en onbegrensd doet, wordt al snel als een evidentie gezien en bijgevolg na verloop van tijd niet meer gewaardeerd.
Je geeft zelf aan dat je graag in de rol van gever gaat staan. Belangrijk is om te durven kijken naar het waarom. Heb je angst dat de ander je minder leuk zal vinden als je minder gevend bent, dat de relatie dan wordt bedreigd? Of zorgt geven er net voor dat je een gevoel van zekerheid krijgt, omdat de ander je nodig heeft en je zo ook meer controle verwerft in de relatie? Punt is dat alle geven een persoonlijk doel dient, ook bij jou, al stel je je dat anders voor. Dit voelen je partners zeker aan, waardoor ze net datgene gaan doen wat jij niet wilt: zich onttrekken aan jouw verlangen naar verbinding, relationele zekerheid. De uitdaging voor jou in een volgende relatie lijkt me niet ‘minder geven', maar vooral je verlangens vaker uiten en leren ontvangen. Een beter evenwicht tussen geven en krijgen zal niet alleen jouw tevredenheid, maar ook de leefbaarheid van een toekomstige relatie ten goede komen.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu