Menu
example

'De ex van mijn vriend moeit zich met ons leven' 10/12/2011

Ik heb sinds een jaar een relatie met een gescheiden man met twee kinderen die in een co-ouderschapregeling worden opgevoed. Het zit tussen ons echt goed en twee maanden geleden zijn we gaan samenwonen in zijn huis. Met de kinderen verloopt het contact prima. Met de ex van mijn vriend heb ik het evenwel moeilijk. Ze zijn nog goede vrienden en dat vind ik prima, maar er is meer dan dat. Ze heeft een sleutel van ons huis, voor de kinderen, maar ze gebruikt die ook op momenten dat ik er ben. Ze voelt zich hier ook nog altijd erg op haar gemak, opent zonder vragen de koelkast, loopt onze slaapkamer in, spreekt mijn vriend op een erg persoonlijke manier aan. Toch was zij het die indertijd de relatie verbrak. Mijn vriend zegt dat ik overdreven jaloers ben, dat ik blij zou moeten zijn met de goede verstandhouding, maar het feit blijft dat ik mij hierbij slecht voel. Ze negeert me bovendien ook bewust. Hoe pak ik dit het beste aan?
 
Rika Ponnet:
 
Ik hoor jouw verhaal in heel veel variaties in mijn praktijk. Het komt er op neer dat wie een relatie begint met iemand met kinderen er ook altijd, ongewild, de relatie met de ex bovenop krijgt. In veel gevallen loopt dat gewoon goed en heeft de relatie met de ex een evenwicht bereikt: er is voldoende afstand, maar ook respect voor de ander als ouder van de kinderen. Wat ik hier lees, is evenwel iets helemaal anders.

Ogenschijnlijk lijkt de verstandhouding tussen je vriend en zijn ex heel goed, té goed eigenlijk. Het is duidelijk dat de ex van je vriend hem niet heeft losgelaten. Je ziet dat wel vaker: een vrouw neemt het initiatief om te vertrekken, heeft soms zelfs al een andere relatie, maar op het moment dat haar ex zelf een andere partner heeft, wordt ze jaloers en zoekt ze opnieuw toenadering. Ze wil hem niet meer, maar wil wel dat hij aan haar gebonden blijft. Ze heeft haar oude plaats als echtgenote verlaten, maar kan het nog niet hebben dat die door een ander wordt ingevuld. Ze ziet zichzelf als de eerste vrouw en maakt dit op veel manieren duidelijk: door nog heel vertrouwelijk met hem om te gaan en jou te negeren, door jullie huis als het hare te beschouwen. Het doet een beetje denken aan een dier dat zijn territorium afbakent.

De kinderen zijn een handig argument om haar gedrag te verantwoorden. Eigenlijk zit je vriend met zijn ex en kinderen nog in een wij-verhaal waar er geen plaats is voor jou. Hij speelt een sleutelrol: hij geeft haar het gevoel dat dit kan. Het feit dat zij hem in de steek liet, zal hier niet vreemd aan zijn. Ze komt nu op een bepaalde manier 'terug', laat voelen dat zijn handel en wandel haar nog altijd raakt. Dat zal zijn eigenwaardegevoel een boost geven, maar ook het afscheid nemen van zijn vorig leven vertragen. Uiteraard miskent hij daardoor jou en de plaats die jou toekomt.

Hierover constant ruzie maken lijkt me een slechte aanpak. Je zou hem op een rustig moment kunnen zeggen waarmee jij het moeilijk hebt. Probeer hierover te onderhandelen, duidelijke afspraken te maken. Het feit dat jij de stap hebt gezet om bij hem in te trekken, maakt ook dat hij er mag voor zorgen dat je je rechtmatige plaats in dat huis krijgt en dat jij bijgevolg mee bepaalt wat er wel en niet kan. Het beste zou zijn mochten jullie allemaal samen aan tafel gaan zitten en de situatie bespreken, waarbij het mij cruciaal lijkt dat je partner aan je zijde staat, zonder daarom de moeder van zijn kinderen af te vallen. Zijn zogenaamde vriendschap met haar zal hierdoor natuurlijk bekoelen, maar dat is ook de enige manier om jullie relatie een eerlijke kans te geven. Loyaal zijn aan twee vrouwen, dat lukt niemand. Kiezen voor een partner, is, zoals ik al vaker aanhaalde, verzaken aan anderen.
 
 

Bekijk dit artikel
→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu