Menu
example

'De kinderen van mijn partner aanvaarden me niet' 25/02/2012

Rika Ponnet:
 
Uit je verhaal spreekt veel begrip voor de situatie van je partner en ook de wil om je in te zetten voor jullie relatie, wat uiteraard vooral een teken is dat het tussen jullie goed zit. Maar zoals je duidelijk aanvoelt, een relatie heb je niet alleen. De manier waarop de omgeving naar een relatie kijkt, die bevestigt of afkeurt, bepaalt mee het relatiegeluk en op dat domein zit het duidelijk niet zo goed. Jouw ervaringen zijn, denk ik, erg herkenbaar voor veel vrouwen die een relatie beginnen met een weduwnaar. Zo hoor ik het wel vaker dat kinderen, ook al zijn ze volwassen, het erg moeilijk hebben met de nieuwe partner van hun vader. Het herinnert hen in eerste instantie aan de afwezigheid van hun moeder, aan het gezin waaruit ze komen dat er nooit meer zal zijn. Zolang de plaats naast de vader niet is ingevuld, blijft de moeder echter een aanwezige afwezigheid, iemand die er niet fysiek is, maar er wel gedacht wordt.Een andere vrouw, jij in dit geval, zorgt er voor dat ook het beeld van de moeder plaats moet ruimen. Ze staat niet langer naast de vader, maar is er nu enkel nog als herinnering, een foto aan de muur. Ook dat is opnieuw een rouwproces voor kinderen, wat toch soms onderschat wordt.
Die loyaliteit naar hun overleden moeder merk je ook duidelijk aan het gevoel van strijd dat jij hebt. Zij willen graag hun oorspronkelijke verbinding met hun ouders intact houden en zien jou bijgevolg als een soort van indringer. Ze testen ook hun vader, niet zozeer in zijn loyaliteit naar hen toe, wel in zijn loyaliteit naar het gezin van oorsprong. Kiest hij voor ons als gezin of kiest hij voor deze nieuwe partner? Tot op vandaag lijkt het mij dat hij nog altijd die eerste keuze maakt, door afspraken met jou ondergeschikt te maken aan zijn beschikbaarheid naar de kinderen.
Deze situatie in positieve zin ombuigen vergt twee dingen: een duidelijk standpunt bij je partner en een tactvolle, maar toch gedecideerde aanpak als koppel.
Uiteraard is het geen wij-zij-verhaal en jullie moeten ook ten allen prijze voorkomen dat het dit wordt. Het moet een nieuw wij-verhaal worden waarin ook de overleden partner haar plaats krijgt.
Mij lijkt het essentieel dat jullie als koppel, als een duidelijk front, met de kinderen in gesprek gaan. Verduidelijk jullie visie, hoe de dingen financieel geregeld worden, dat ze verder welkom zijn, dat jullie openstaan voor hun op- en aanmerkingen, maar dat deze relatie bestendigd wordt. Laat je partner in jouw en hun bijzijn dit verhaal doen. Jij van jouw kant zal de dingen tijd moeten geven. Het lijkt me prima je best te doen om alles zo goed mogelijk te laten verlopen, maar ga je niet overmatig inzetten om door iedereen graag gezien te worden.
Wie start in een relatie met kinderen aan weerszijden koestert vaak te hoge verwachtingen: het beeld van een grote, gedekte gezinstafel met daaraan één grote, gezellige familie, waarbij iedereen het goed met elkaar kan stellen. Noem het gerust de romantische mythe van het nieuw samengesteld gezin. Pin je er niet op vast. Het gaat immers vaker niet zo dan wel. Focus je op het geluk van jullie beiden, verwelkom de kinderen en kleinkinderen aan beide zijden, maar aanvaard ook dat je nooit iedereen gelukkig zal maken.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu