Menu
example

'Hoe breek ik voorgoed met mijn minnaar?' 06/04/2013

Rika Ponnet:
 
Jouw verhaal is een 'oud' verhaal, in die zin dat het van alle tijden is en voor veel vrouwen dus erg herkenbaar. Het stuit vaak op ongeloof. Hoe kan je daar nu immers in lopen? Maar zoals je aangeeft, geloof je het rotsvast als het je overkomt en doet die andere er ook alles aan om dat geloof te voeden. Zijn jullie een tijdje samen, dan doet net die tijd wel zijn werk: je gaat je hechten, begint van iemand te houden, waardoor eruit stappen heel wat minder gemakkelijk wordt. Vijf jaar, en vaak ook meer, zijn zo voorbij. Je beseft goed dat dit een doodlopend spoor in je leven is, maar krijgt het maar niet afgesloten. Een bekende weg, hoe onaangenaam ook, bewandel je nu eenmaal gemakkelijk. En ook: al is er weinig, het is nog altijd meer dan niets. Andere factoren kunnen eveneens je beslissingsproces bemoeilijken. Niet in staat zijn om uit een onbevredigende relatie te stappen, hangt nogal eens samen met een laag zelfbeeld. Wie diep vanbinnen de mening toegedaan is dat hij/zij blij mag zijn met wat er is, dat beter waarschijnlijk niet mogelijk is en ook dat hij/zij het zonder de ander niet kan.

Bovendien werkt de ongelijkwaardigheid die in jullie relatie op veel niveaus is ingebouwd dat gevoel in de hand. Je spreekt van een aanzienlijk oudere zakenman, ik denk daar dan een zorgrelatie bij, materieel, maar ook emotioneel. Een verschil in levenservaring, in maturiteit, kan aantrekkelijk zijn, maar betekent van zijn kant ook een natuurlijke vorm van dominantie. Die wordt vooral in de hand gewerkt door de aard van jullie relatie: jij kiest voor hem, als een vrije vrouw, hij is voor minstens de helft 'bezet', want getrouwd. Ook dat maakt opnieuw dat hij de situatie veel sterker controleert, dat jij alleen maar kan volgen. Een onevenwicht in macht in een relatie maakt dat je je als zwakkere na verloop van tijd almaar zwakker en ook slechter gaat voelen. Het maakt ook dat de intimiteit die je opbouwt altijd zijn beperkingen zal hebben, niet kan groeien. Waarschijnlijk vonden jullie die beperking bij aanvang, onbewust, net aantrekkelijk: jij had iemand, maar was voor de rest vrij, hij had iemand die hem bevrijdde van een niet zo bevredigend huwelijk, maar moest zijn leven niet op het spel zetten. Een onderbouwing van deze these is trouwens zijn nu beter lopend huwelijk: jullie relatie maakt overduidelijk deel uit van zijn huwelijk. Doordat niet al zijn verwachtingen daar ingevuld moeten worden, hij niet exclusief met een vrouw verbonden is en dus minder kwetsbaar is, functioneert hij net beter, kan hij emotioneel ook zijn huwelijk veel beter aan.
 
Slotsom is evenwel dat jij het meest verliest: je zelfwaardegevoel, de kans op een volwaardige relatie waarbinnen ook je kinderwens gerealiseerd kan worden, een relationele toekomst. Inzien dat je al bij al maar een radertje bent in het leven van de ander kan je hopelijk de kracht geven om voor jezelf te kiezen. Zoek ook hulp en steun in je omgeving, zodat je op een zwak moment niet naar hem, maar naar hen toekan. Lukt het daar niet, dan kan de ondersteuning van een therapeut je misschien wel helpen. Nogal wat mensen slagen er in om na therapie voor zichzelf te kiezen, voor datgene wat hen gelukkig kan maken, waardoor ze niet blijven hangen in oude patronen van afhankelijkheid.
 
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu