Menu
example

Hoe kunnen we het foute Valentijn toch vieren?14/02/2015

Ik ben een 30-jarige, nuchtere vrouw. Ik heb al drie jaar een relatie waarin ik me gelukkig voel. We zien elkaar graag, kunnen veel delen, maar van echte romantiek is er weinig sprake. Misschien heeft dat te maken met boodschappen die ik in het begin uitzond: dat ik er allemaal maar niets aan vind, aan wandelingen bij zonsondergang, domme valentijnskaartjes en prullen. Maar ik stel nu bij mezelf vast dat ik daar toch niet geheel ongevoelig voor ben en het mensen eigenlijk wel benijd als ze zo'n feest van de liefde ongegeneerd vieren. Ik ervaar dit niet als een probleem, laat dat duidelijk zijn, maar vroeg me toch af hoe ik mijn eigen gevoel en houding juist kan interpreteren.
 
Rika Ponnet:

Er is over Valentijn al heel veel inkt gevloeid. Elk jaar opnieuw worden zowel de pro's als contra's in heel wat media naast elkaar geplaatst. De boodschap is altijd dubbel: we vinden het allemaal een beetje belachelijk en over the top, de manier waarop dit feest van de liefde gevierd wordt, maar het helemaal afwijzen lukt evenmin. Uiteraard heeft dat te maken met de commerciële benadering van het hele feest. We kunnen er weken op voorhand onmogelijk naast kijken dat 14 februari in aantocht is. Maar er is meer.
Valentijn mag dan erg ‘fout' geworden zijn, het is een beetje zoals met romantische films op de zender Vijf: je weet dat het rommel is en niet echt, maar je blijft toch graag kijken. Een stukje comfortfood voor ons aller liefdesleven zeg maar. Dat erkennen ligt vandaag voor behoorlijk wat mensen moeilijk en waarschijnlijk ben jij ook in dat geval. We willen vooral niet doorgaan voor flauw of beticht worden van slechte smaak, we willen niets te maken hebben met alles wat melig is. Tegelijkertijd slagen we er maar erg beperkt in om onze verlangens naar romantiek op een andere manier tot uiting te brengen. Tussen smachtende zoenen bij zonsondergang en helemaal niets moet er toch wat anders mogelijk zijn. Dat lijkt me ook je twijfel te zijn.
Een goede manier om echte romantiek een kans te geven in je leven, is je partner laten weten dat je daar wel voor openstaat en het zelfs fijn zou vinden. Misschien ervaar je hierrond schroom, een angst om in dit verlangen afgewezen te worden of je belachelijk te voelen. Onder veel nuchterheid, onder veel ‘ik doe daar niet aan mee', schuilt net die angst voor afwijzing. Die overwinnen zal een eerste belangrijke stap zijn. Openlijk uiting geven aan gevoelens van liefde blijft voor velen een erg moeilijke opdracht, misschien ook voor jou. We gaan er dan gemakshalve van uit dat onze partner wel weet dat we haar graag zien, dat ze het toch merkt aan de manier waarop je haar helpt als ze thuiskomt met de boodschappen, dat hij het toch wel doorheeft omdat je ervoor zorgt dat zijn lievelingshemd altijd snel opnieuw gewassen en gestreken in de kast hangt, of gewoon omdat je er dagelijks voor haar of hem bent.
Dat valt vaak wat tegen: onuitgesproken dingen worden nu eenmaal snel als gewoon ervaren. Ze af en toe uitspreken en tonen, vieren, maken ze opnieuw een beetje speciaal. Probeer los van het geijkte valentijnspad samen met je partner, voor jullie als koppel een romantische code tot stand te brengen. Niets zo fijn als samen ontdekken wat voor jullie werkt, wat jullie als romantisch ervaren. Laat de boodschap van Valentijn zijn: niet dat we vandaag per se uitbundig en duur de liefde moeten vieren. Wel: een uitdaging om de liefde die we voelen voor onze partner zonder gêne te durven uiten. Wel: een uitdaging om ons romantisch vermogen aan te scherpen en authentiek ‘ik zie je graag' te verbeelden of zeggen.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu