Menu
example

Iedereen verwacht ons met de feestdagen28/11/2015

Ik ben een gescheiden vrouw van 45 en heb drie kinderen. Ik woon samen met een man die twee kinderen heeft. Mijn kinderen zijn bijna altijd bij mij, de zijne wonen een week bij ons en een week bij de mama. Ik zie dit jaar opnieuw enorm op tegen de feestdagen. We hebben beiden nog onze ouders, en die verwachten dat we er zijn, wat vorig jaar resulteerde in bijzonder hectische feestdagen vol verplichtingen. Als ik tegen de ene partij ja zeg, verwacht de andere dat ook. Soms wenste ik dat we er gewoon niet waren, om aan al die verwachtingen te ontkomen. Maar ik hou van Kerstmis en Nieuwjaar en ik vind het belangrijk om dat te kunnen vieren met de mensen die ik graag zie. Mijn partner neemt hierin geen standpunt in, voor hem is alles goed, wat ik zo mogelijk nog moeilijker vind. Hoe pak ik dit het best aan?
 
Rika Ponnet:
 
Een van de moeilijkste dingen in een nieuw samengesteld gezin is het kluwen van loyaliteiten. Die staan vaak haaks op elkaar en veroorzaken op hun best kopzorgen en gepuzzel, op hun slechtst liggen ze aan de basis van vastlopende en verzurende conflicten. De hele situatie heeft alleszins veel weg van een machtsstrijd: wiens belangen en verlangens primeren? Wie staat bijgevolg waar in de hiërarchie der dingen? Krijg ik de erkenning waarop ik recht denk te hebben?
Twee dingen staan voor jou rustige feestdagen in de weg. In positieve zin is dat je empathie ("Mocht ik in oma's plaats zijn, ik zou het niet fijn vinden als mijn kleinkinderen er met kerst niet zijn"). In negatieve zin is dat je verlangen om anderen te pleasen, de dingen te doen waarin zij je bevestigen, maar die ten koste gaan van je eigen verlangens en gemoedsrust. Dat tweede verlangen is ook de basis van een mix van schuldgevoelens die je zo doen opkijken tegen de komende feesten. Schuldgevoelens gaan maar liggen of worden maar minder als we inzien dat het ons perfectionisme is dat ons de das omdoet, niet de verwachtingen van anderen. Dat keuzes maken een winst is, maar ook altijd een verlies. Dat proberen keuzes uit de weg te gaan door voor iedereen goed te proberen doen, uiteindelijk alleen nog als een verlies aanvoelt.
Probeer in te zien dat je binnen dit kluwen van loyaliteiten nooit iedereen gelukkig kunt maken en je dus het beste start bij jezelf, bij jouw behoeftes en verlangens. Voor sommigen werkt een beurtrol: dit jaar samen met de kinderen bij de ouders aan mijn kant, volgend jaar met onze kroost bij die van jou en het jaar erop zijn de kinderen bij hun grootouders aan papa's kant en vieren we eindejaar alleen. Anderen trekken er in die periode gewoon op uit en gaan zo de keuzestress uit de weg.
Het perfectionistische beeld van een grote, gelukkige familie verzameld rond de kalkoen met kerst, zit je waarschijnlijk nog in de weg. Je leeft in een nieuw samengesteld gezin, maar noch jij, noch je omgeving heeft zijn verwachtingen daaraan aangepast. Jullie leven is een puzzel waarin een paar stukken altijd blijven liggen en een aantal andere op regelmatige tijdstippen van plaats veranderen. Verwachtingen die samenhangen met het leven uit de jaren zestig is dan ook niet realistisch. Communiceer zo goed mogelijk naar alle betrokken partijen wat wel en niet kan en doe dit ruim op voorhand, op een moment dat de eindejaarsemoties het nog niet overgenomen hebben. Erken dat je het hiermee zelf moeilijk hebt, met de druk en het gevoel dat je anderen ongelukkig maakt, maar dat je vermogens de mogelijkheden niet overtreffen. Probeer ten slotte te genieten van de keuzes die je gemaakt hebt en, als dat niet altijd lukt, te beseffen dat 2 januari er zo zal zijn.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu