Menu
example

'Ik heb een schuldgevoel tegenover mijn ouders'14/12/2013

Wij zijn een koppel van 28 met twee jonge kindjes. We stellen het prima, maar worstelen met de relatie met onze ouders en schoonouders. Niet dat er problemen zijn, integendeel, de band is uitstekend. Zowel ik als mijn vrouw vinden het belangrijk om onze ouders regelmatig te zien. Mijn ouders werken nog in hun zaak en hebben daardoor weinig tijd. Mijn schoonouders zijn leerkrachten met pensioen en hen zien we dan ook vaak, o.a. voor de kinderen. Mijn moeder zegt mij regelmatig, ons te missen omdat ze ons veel minder ziet. Ik voel me daar schuldig over, ga dan eens extra langs, maar dan verzandt het opnieuw snel wegens gebrek aan tijd. Ik wil niet tegen mijn moeder zeggen dat ze teveel verwacht, dat lijkt me niet fair, maar we kunnen ook moeilijk afstand nemen van mijn schoonouders, alleen om de kerk in het midden te houden. Hoe gaan we hier beter mee om?

Rika Ponnet:
 
Een evenwicht vinden tussen de verticale verbondenheden in ons leven (met onze ouders en kinderen) en de horizontale (met onze partner), is geen evidentie. Omwille van een aantal aspecten is dat vandaag moeilijker dan ooit. Zo leven jonge koppels met kinderen meestal onder een immense tijdsdruk. We gaan met twee uit werken, vaak doen onze ouders dat ook nog, we wonen verder weg van hen...Daardoor zijn niet geplande, spontane bezoekjes meestal niet aan de orde. Ook de manier waarop jonge generaties zich verhouden tegenover hun ouders kleurt dit verhaal. Vorige generaties werden vaak hiërarchischer opgevoed, waarbij het verschil tussen ouder en kind sterk werd aangevoeld, beiden een fundamenteel ander soort van leven leidden. Dat is nu anders. Door op te groeien in kleine gezinnen, vaak in een sfeer van gelijkheid, vriendschap ook, staan we tijdens de opvoeding dichter bij onze ouders, waardoor het vaak ook moeilijker is om nadien de gepaste afstand te vinden, zowel voor de ouders als voor de volwassen kinderen. Conflicterende loyaliteiten zou je het kunnen noemen. Aan deze context kan je al bij al weinig veranderen. Belangrijker is te kijken naar de emoties die hier spelen. Uiteraard zal er door tijdsgebrek een gemis zijn, maar vooral schuldgevoelens lijken hier een hoofdrol te spelen. Ik vermoed dat jouw moeder dat in eerste instantie zelf ervaart. Ze werkt nog hard, in tegenstelling met je schoonouders, waardoor ze zeker het gevoel heeft er minder te kunnen zijn voor haar kinderen en kleinkinderen. Dat schuldgevoel rond ‘tijd' wordt doorgegeven aan jullie, waardoor ook jullie het gevoel hebben niet te voldoen. Schuldgevoel ontstaat vanuit een ideaalbeeld dat we hebben van onszelf, een beeld waarvan we graag willen dat het intact blijft bij de ander. De goede zoon/schoonzoon willen zijn, is er zeker zo eentje. Omdat we nood hebben aan dat intacte beeld van onszelf bij de ander, koesteren we onrealistische verwachtingen. We leggen de lat te hoog en lopen daardoor erg vaak met een ontevredenheidsgevoel rond. Jouw verhaal illustreert perfect dat leven kiezen is en kiezen ook altijd verliezen betekent. Door te kiezen voor onszelf, een leven met een partner en eigen kinderen, komt de band met onze ouders wat meer op de achtergrond. Papa en echtgenoot zijn komt bij jou nu voor ‘de zoon van' zijn, het heden en de toekomst komen voor het verleden. Ouders ervaren dat uiteraard vaak als een gemis, niet meer centraal te staan in het leven van hun kinderen. Maar ook kinderen missen de vroegere ouderlijke geborgenheid. Beiden incasseren dit verlies waardoor nieuw leven, winst, bij de volgende generatie mogelijk wordt. Beseffen dat je niet de perfecte zoon, partner én ouder kan zijn, is essentieel. Bevestig je ouders in alles wat ze voor jou betekenen, maar durf ook aan te geven dat je eigen leven de intense band van vroeger niet meer toelaat. Als zij zich niet schuldig hoeven te voelen over de rol die zij nu spelen in jouw leven, hoef jij dat ook niet te doen naar hen toe. Op die manier kunnen al de fijne dingen die er duidelijk tussen jullie zijn op het voorplan staan en blijven.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu