Menu
example

'Is deze relatie stoppen de juiste beslissing?' 24/05/2014

'Ik ben een vrouw van 22 en heb onlangs de relatie met mijn vriend uitgemaakt, ook al kwamen we nog goed overeen. We waren al sinds ons 15de een stel, zijn als het ware samen opgegroeid. Ik voelde me veilig bij hem, maar tegelijkertijd vond ik mijn leven ook saai en stelde ik me voortdurend de vraag ‘is dit het nu?'. Ik wil in een relatie nog eens het gevoel hebben echt te leven, passioneel verliefd zijn en niet nu een kabbelend leven leiden. Mijn omgeving verklaart me gek, sommigen zeggen dat ik egoïstisch ben. Betekent het feit dat ik een goede relatie opgeef, inderdaad dat ik niet in staat ben om een duurzame relatie te hebben? Dat ik te individualistisch ben? Heeft dit te maken met de YOLO-norm (you only live once, n.v.d.r.) vandaag?'


Rika Ponnet:

We associëren de vraag ‘is dit het nu?' vaak met een midlifecrisis. Men heeft dan een stuk van het leven afgelegd, is in een aantal dingen geslaagd, maar heeft ook het gevoel daarin vast te zitten. De toekomst lijkt alleen nog meer van hetzelfde, wat beangstigt. Steeds vaker zie ik dat ook jonge mensen met die vraag worstelen. Is deze job, woonplaats, partner voor mij de juiste? Wil ik dit leven verder uitbouwen? De evidentie waarmee er vroeger vaak keuzes werden gemaakt bij de start van het leven, lijkt wat weg te zijn. De angst niet alles uit het leven te halen wat er mogelijk inzit, overheerst. Vijftig jaar geleden had je naar alle waarschijnlijkheid deze relatie niet stopgezet. Vandaag doe je dit wel, al roept het bij je omgeving en jezelf duidelijk nog vragen op. Waarom iets dat veilig en deugdelijk is, opgeven voor een onzekere toekomst? Ik zou dit inderdaad maatschappelijk kunnen duiden, dat individualistische tijden ervoor zorgen dat we dit soort van keuzes maken en helemaal onwaar is dat natuurlijk niet. Toch denk ik dat de manier waarop jij dingen ervaart, nog altijd centraal staat in je beslissing. Een definitieve keuze maken, voelt voor jou aan als te vroeg. Nog veel willen ontdekken, hoeft geen teken van bindingsangst te zijn. Het lijkt me eerder logisch op je leeftijd en heeft naar alle waarschijnlijkheid te maken met het feit dat je al zo vroeg zo ernstig in een relatie verbonden was. Samen opgroeien kan voor een aantal koppels een heel fijne en veilige basis zijn die leidt tot een duurzame relatie op volwassen leeftijd. Voor een aantal anderen blijken vaste jeugdrelaties niet bestand tegen de tand des tijd bestand of meer nog, worden zo een vroege keuzes op latere leeftijd betreurd. Dan groeit het gevoel geen echte jeugd gehad te hebben, niet genoeg geprofiteerd te hebben. Men probeert dit dan op latere leeftijd alsnog goed te maken, met alle gevolgen vandien als men intussen gesetteld is of kinderen heeft.
Dat jij hier nu struikelt, kun je best zien als een onderdeel van je relationele ontplooiing. Daarin heeft je vriend een belangrijke rol gespeeld, maar de relatie heeft je ook duidelijk gemaakt dat er andere elementen zijn die belangrijk zijn in je leven: zelfontplooiing, jezelf ontdekken los van een partner. Of dit de juiste keuze is, zal de tijd uitwijzen.
Maar weet je, je bent nog erg jong. Weinig mensen maken op die leeftijd al een definitieve partnerkeuze. Een aantal dingen voor jezelf proberen geeft op termijn vaak meer rust, maakt dat je ook bewuster kiest en met meer overtuiging. Relatiebekwaam zijn betekent niet noodzakelijk: een eerste en enige lief, een leven als een kabbelende beek.Wel: een keuze kunnen maken en die invullen op een manier die jou en de andere gelukkig maakt. Voelt zo een beslissing nu nog niet goed aan, dan kun je daarin ook alleen maar eerlijk handelen, zoals je gedaan hebt.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu