Menu
example

Kan ik nog geluk vinden in de vriendschapsrelatie naast mijn destructieve huwelijk?25/02/2017

Ik ben 72, mijn huwelijk op mijn 24ste was alleen gebaseerd op seksuele aantrekkingskracht. We kregen twee kinderen, maar mijn man kwam vaak dronken thuis, was agressief, we kregen financiële problemen tot ik hem uit het huis liet zetten. Een nieuwe relatie duurde niet lang omdat mijn ex me wel obsessief bleef aantrekken.
Ik nam hem weer in huis, de grootste stommiteit van mijn leven. We zijn nu twintig jaar doffe ellende en vernedering verder. Scheiden is financieel geen optie, al wonen we ondertussen apart onder één dak. Ik heb wel weer contact met die vriend van tussendoor, die mijn situatie kent en weer single is. Seksueel voel ik niets, maar ik voel me wel goed bij hem. Hoe kan ik hem subtiel mijn gevoelens te kennen geven? Kan ik open kaart spelen? Ik vind dat ik voor de jaren die ons nog resten recht heb op nog wat geluk en vriendschap.


Rika Ponnet:

Uit je verhaal maak ik op dat je een relationeel moeilijk en intens leven achter de rug hebt en eigenlijk nooit rust hebt gevonden bij iemand. Jullie huwelijksgeschiedenis is er een van aantrekken en afstoten, intense conflicten en nieuwe beloftes, vallen en opstaan, alcohol en geweld. Er spreekt uit je verhaal op een destructieve manier ook veel verbinding: zo is het duidelijk dat hij jou niet kon en kan loslaten, maar jij hem evenmin, hoe erg je jezelf dit ook beklaagt.

Het contact met je vriend lijkt me in vergelijking met je huwelijk een rustige haven waarin vriendschap centraal staat. Dat zorgt ervoor dat je niet helemaal weet wat je met deze relatie en je gevoelens aan moet. Om dat uitgeklaard te krijgen, lijken mij twee dingen belangrijk. Durf je eigen verleden te accepteren voor wat het geweest is. Jezelf of je man zien als ‘falend' brengt vooral bitterheid met zich mee die ook vergiftigend kan werken in je vriendschapsrelatie. Maar vooral: door met mildheid naar hem en jezelf te proberen kijken, is het veel makkelijker om vandaag je situatie te accepteren zoals ze is. Dat lijkt me ook de beste manier om je relatie met je vriend een kans te geven. Mij lijkt het vooral waardevol om te leven in het nu, hem verder in alle openheid te leren kennen, zonder je daarbij allerlei zinsvragen te gaan stellen. Probeer deze relatie niet te forceren, te ‘maken' door ze af te toetsen aan allerlei verwachtingen (seksuele gevoelens, wat kan dit concreet nog worden, ...) of met de toekomst bezig te zijn.

Ik snap je drijfveer: zekerheid verwerven over nog een aantal gelukkige relatiejaren, maar die zekerheid kan niemand je geven. Daarmee bezig zijn installeert vooral veel onrust en angst én vergalt vandaag ook je beleving. Probeer van deze relatie te genieten zoals ze is, zonder meer te verwachten. Het perspectief van het nu zal rust brengen én ervoor zorgen dat je je gevoelsmatig veel vrijer zult kunnen op- en openstellen. In zo'n klimaat zullen jouw en zijn gevoelens optimaal kunnen evolueren én duidelijker worden. Dan zal je vriendschapsrelatie (en misschien op termijn ook meer) effectief die bron van rust en geluk in deze fase van je leven zijn.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu