Menu
example

Kinderen van de ander20/04/2009

Kinderen van de ander

‘Mijn vriend en ik hebben een dochtertje van 4 maanden, we wonen twee jaar samen en zijn verloofd. Hij heeft drie kinderen uit een vorig huwelijk, die om de week naar ons komen. Mijn zoon (14) heeft zich tegen mij gekeerd, wat me fel dwars zit. Als zijn kinderen niet hier zijn, ben ik soms kwaad op hem omdat hij contact heeft met hen. Ik werk het dus uit op hem, wat hij niet verdient. Ben ik onredelijk?'


Jouw verhaal toont aan hoe moeilijk het is om in een nieuw samengesteld gezin alle partijen gelukkig te maken. Dat je het af en toe moeilijk hebt met de hele situatie en dat al eens ventileert naar de persoon die het dichtst bij jou staat, in dit geval je vriend, lijkt me heel normaal.
Je zit nu in een erg vermoeiende en emotionele periode, zo net na de geboorte van je dochter, en dan kunnen dingen gewoon eens te veel zijn.
Dat hij hiervoor een tijdje begrip opbrengt, vind ik niet te veel gevraagd.
 
Toch is het ook belangrijk te durven kijken naar de diepere oorzaak van je frustraties: het slechte contact met je zoon van 14. De goede contacten die je vriend heeft met zijn kinderen, versterken die frustratie en het kan er op termijn voor zorgen dat je jaloers bent voor de aandacht die hij voor zijn kinderen heeft.
Hier is maar 1 weg en dat is proberen het contact met je zoon herstellen. Ook al geeft hij te kennen je niet meer te willen zien, probeer toch het contact gaande te houden via kaartjes, sms, een brief of mail.
Misschien antwoordt hij niet, maar laat je daardoor niet uit je lood slaan. Volhouden toont aan dat het je menens is.
 
Waarschijnlijk is hij gekwetst, voelt hij zich in de steek gelaten. Je kan in je berichten aangeven dat je hem mist. Je kan je spijt betuigen dat je hem pijn gedaan hebt. Sorry zeggen is iets wat volwassenen erg moeilijk doen tegenover kinderen, maar het kan veel in beweging zetten.
Probeer misschien eerst alleen met hem opnieuw een contact uit te bouwen. Betrek er niet direct al de rest bij.
 
Als de situatie jou al eens te veel wordt, dan kan je je wel voorstellen wat het doet met je zoon, een kind van 14 dat hier niet voor gekozen heeft. Dat erkennen, kan een stap in de goede richting zijn.
 
We gaan er vandaag de dag soms te veel vanuit dat kinderen zich wel aanpassen. We vergeten dat ‘aanpassen' draagkracht vergt, iets wat verwarde, opgroeiende jongeren niet altijd op overschot hebben. Slaag je erin om het contact te herstellen, dan zal jij ook opnieuw beter in je vel zitten, in staat zijn om de complexiteit van je leven te dragen.
De energie die nu naar schuldgevoelens en frustraties gaat, kan je dan positief investeren, in een beter contact met al de kinderen in je leven én je partner.
Slaag je er niet in, blijf dan zeker hoopvol. Hou de deur open voor hem en zorg dat hij dit ook weet. Oefen geen druk uit, maar blijf aanwezig.
Gun hem de tijd die hij nodig heeft om met deze nieuwe situatie om te gaan.
Vroeg of laat komt hij zeker terug.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu