Menu
example

'Mijn vrouw mishandelt mij'09/02/2013

Rika Ponnet:
Partnergeweld treft veel meer relaties dan vermoed wordt. Het gebeurt achter eender welke deur en niet alleen vrouwen zijn slachtoffer. Het taboe is groot. Slaan, is dat immers niet iets voor marginalen? En geweldenaars, dat zijn toch altijd mannen? Een geslagen vrouw krijgt medeleven, een geslagen man een blik van ongeloof. Als man kan je toch jezelf verdedigen? Die hardnekkige clichés zorgen ervoor dat hulp zoeken onmogelijk lijkt waardoor je je erg alleen voelt.

Besef vooreerst dat mishandeld worden niets te maken heeft met een gebrek aan persoonlijkheid. Het is wat de meeste slachtoffers mettertijd gaan geloven: dat zij het probleem zijn, dat hun gedrag het geweld uitlokt. Vaak is er ook, zoals bij jou, sprake van fysiek én psychisch geweld. Je afdreigen en manipuleren, intimideren en vernederen is minstens zo ondermijnend als de klappen. Als jij niet de oorzaak bent van het geweld, waarom gedraagt je vrouw zich dan zo? De oorsprong van aanhoudend gewelddadig gedrag tegenover mensen met wie je een intieme relatie hebt, ligt zo goed als altijd in het emotionele verleden. Je vrouw had een moeilijke jeugd. Naar alle waarschijnlijkheid kampt zij met een ernstige hechtings- en/of persoonlijkheidsstoornis. Woede is voor haar een uitlaatklep voor gevoelens van angst, onrust en schaamte. Ze heeft met de jaren geleerd dat woede controle brengt. De psycholoog Erich Fromm drukte het ooit als volgt uit: woede zet onmacht om in almacht. Alles en iedereen wijkt, angst en onzekerheid veranderen in zelfvertrouwen en ongenaakbaarheid. Geweld zorgt ook voor ontlading, waardoor al de opgebouwde onlustgevoelens van pijn en afwijzing even als sneeuw voor de zon verdwijnen. Daarna komt een periode van verzoening, waarna de cyclus van frustratieopbouw en ontlading opnieuw op gang komt. Naar alle waarschijnlijkheid is je vrouw hieraan intussen 'verslaafd' en lukt het niet meer om zonder therapie de spiraal te doorbreken.

Ik geef je niet het advies om weg te gaan, want dat kreeg je ongetwijfeld al vaak. En je bent toch gebleven. Of je weggaat of blijft, zal de tijd uitwijzen. Zorg in eerste instantie voor je veiligheid en die van je kinderen en probeer mensen te hebben bij wie je terechtkunt. Zeg tegen je vrouw dat je bang bent voor haar. Probeer niet om haar therapeut te zijn, dat maakt het alleen maar erger. Het zorgt ervoor dat ze zich klein en kwetsbaar voelt, wat de woede die erop volgt extra voedt. Probeer wel haar zover te krijgen om samen hulp te zoeken. Heeft ze voor die dingen totaal geen oren, dan zijn er twee mogelijkheden. Je kunt voortleven in deze situatie die erger zal worden. Het feit dat jij haar almaar intensere aanvallen incasseert, geeft haar het gevoel dat je sterk bent. Dat word je ook, meer en meer: sterk in het verdragen. Ook dit doet haar onmacht en woede groeien. Overweeg je te vertrekken, plan dit dan goed en kondig het maar aan als alles geregeld is. Weggaan van je partner is en zal een bijzonder moeilijke beslissing zijn. Je omgeving ziet dat misschien niet. Weet dat het niets met zwakte te maken heeft, maar alles met de aard van je relatie. Herhaaldelijk geweld, woede en verzoening wijzen op grote verbondenheid en kwetsbaarheid en net die sterke banden houden je nu vast. Ik wens je veel moed en steun bij het zetten van de juiste stappen.
 


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu