Menu
example

'We kunnen geen kinderen krijgen' 16/11/2013

Ik ben een gelukkig gehuwde vrouw van 32, maar ons geluk wordt overschaduwd door een niet ingevulde kinderwens. We proberen al drie jaar zwanger te worden. Twee jaar geleden was het zover, maar ik had een miskraam en nadien lukte het opnieuw lang niet meer. We besloten een paar maanden geleden om ons te laten onderzoeken en kregen daar bijzonder slecht nieuws. Dat ik al eens zwanger was geweest, vond de dokter een klein wonder, want mijn man is volgens hem onvruchtbaar. Dat was een erg zware klap waarmee vooral mijn man het bijzonder moeilijk heeft. Hij wil er niet meer over praten en maakt ook regelmatig opmerkingen dat ik een andere man moet zoeken, dat hij mij niet waard is. Via donorzaad zouden wij wel een kind kunnen krijgen, maar dat kan ik nu hoegenaamd niet aanbrengen. Ik voel me vaak radeloos, wil mijn man niet kwijt, maar weet ook niet wat ik met mijn kinderwens aanmoet. Ik wenste al vaak dat het probleem bij mij lag, maar daar komen we natuurlijk nergens mee. Hoe pak ik dit het beste aan?
 
Rika Ponnet:
Te horen krijgen dat je onvruchtbaar bent, is voor vrouwen én mannen een bijzonder zwaar verdict dat hoe dan ook je zelfbeeld aantast. Vruchtbaarheid hangt nu eenmaal samen met onze natuur, onze sekse ook, met jeugd en aantrekkelijkheid, met ons aantrekkelijk en sexy voelen tegenover het andere geslacht. Onvruchtbaarheid brengt gevoelens van falen, van onvolkomenheid, van mislukt zijn met zich mee. Je ‘slaagt' niet in iets wat bij zoveel anderen als vanzelf gaat, ook bij mensen die het in jouw ogen ‘niet verdienen.' Bij jouw man spelen nu gegarandeerd al die emoties: ik ben geen echte, volwaardige man, ik kan mijn vrouw niet gelukkig maken, ik ben een loser. Een mix van onmacht, woede om zoveel onrechtvaardigheid, schaamte ook, maken waarschijnlijk dat het onderwerp voor hem te pijnlijk is om te bespreken. Het rouwproces dat jullie nu allebei doormaken, afscheid nemen van jullie verlangen naar een eigen kind, spoort bij hem samen met een tweede rouwproces, afscheid nemen van zijn zelfbeeld als een jonge, gezonde en vruchtbare man.
Dat laatste is voor een man zo mogelijk nog moeilijker dan voor een vrouw. Vruchtbaarheid en potentie, mannelijkheid, zijn erg sterk met elkaar verweven en falen op dat domein ervaren velen als falen over de hele lijn. Zijn ‘hints' dat je beter een andere partner zoekt, wijzen daar op. Aanvaarden dat je onvruchtbaar bent, is bovendien één ding, beseffen dat je daardoor je vrouw ontzegt om moeder te worden, is een ander. Alleen al de aanblik van jou als ook rouwende partner, roept bij hem naar alle waarschijnlijkheid een enorm schuldgevoel op waarmee hij het liefst niet geconfronteerd wordt.
Zoals met alle ernstige crisissituaties in relaties wijst de praktijk uit dat onvruchtbaarheid bij een stel voor verwijdering kan zorgen en ook kan leiden tot een relatiebreuk of dat juist het omgekeerde gebeurt, man en vrouw dichter naar elkaar toegroeien en samen, versterkt, uit zo'n moeilijke periode komen. Communicatie is daarin het sleutelwoord. Je verdriet, schuldgevoelens en schaamte mogen uiten en ventileren, is een goede manier om ze mettertijd een plaats te geven. Jouw man is nu duidelijk nog niet in staat om zijn pijn met jou te delen. Door je ontvankelijk op te stellen voor al zijn en jouw emoties, ook de woede en afwijzing, lukt dat misschien wel. Troosten, gevoelens toedekken, hebben meestal een averechts effect. Getroost worden door diegene die je naar jouw mening onrecht aandoet, bezorgt je immers een extra klein en falend gevoel. Lukt het niet om de communicatie op gang te krijgen, zet dan zeker een stap naar een psycholoog. Naast elkaar gaan leven is in deze immers dodelijk voor een relatie. Kunstmatige inseminatie met donorzaad lijkt me nu inderdaad nog niet aan de orde. Te snel overgaan naar zo'n procedure, breekt je dan later, als er een kind is, zuur op. De rouw waar jullie nu doorgaan tijd geven, is cruciaal voor het verdere verloop en het voortbestaan van jullie relatie. Hopelijk slagen jullie erin om niet te vechten ‘tegen', maar om deze moeilijke tijd te aanvaarden en jullie verlies te omarmen als deel van wie jullie zijn.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu