Menu
example

Gebroken cirkel04/04/2014

Een uitbundige lentedag ergens in februari met een zon die overuren maakt en de hemel roze kleurt. Intens onderwegmoment naar een lezing. Het is de week voor de Oscaruitreiking en op de radio gaat het nogmaals over onze kanshebber. Ik denk aan de indrukwekkende theatervoorstelling, een paar jaar ervoor, aan mijn tranen en het gevoel van wanhoop dat ik weet aan mijn toen nog prille moederschap. In Brugge zit de zaal afgeladen vol. Ze komen voor 'Blijf bij mij', een verhaal over hechting. Voor John Bowlby's 'Attachment, Separation en Loss'. Hoe we als mens allemaal geprogrammeerd zijn om ons te verbinden met anderen en wat het bedreigen of verbreken van die banden met ons doet. Over de liefde die vaak strijd is en hoe we daar anders naar kunnen kijken. Zoals altijd trekt ook nu in de zaal een gezicht mijn aandacht. Alsof je bij het aankijken van een groep altijd een ankerpunt zoekt. Ik schat haar een jaar of 40. Ze is duidelijk geëmotioneerd, want haar bril gaat tijdens mijn verhaal een paar keer op en af. Later die avond loop ik door de hal naar buiten. Er staat een vrouw te wachten, de blik op buiten, ze weent. Het is zij. Op mijn vraag of het gaat, antwoordt ze eerlijk neen. Kristien heet ze. Het waarom komt er uit in een golf. Na 22 jaar is hij vandaag zijn kleren komen ophalen. Dat ze hem nog altijd graag ziet, haar jeugdliefde, haar steun en toeverlaat, de man waarmee ze zich een leven had gedroomd, een huis en tuin vol spelende kinderen. Maar ze kwamen er niet, ook niet nadat ze er jaren alles voor gedaan hadden. Verschillende inseminaties, 8 IVF-pogingen en twee miskramen verder probeerden ze adoptie, maar ze werden afgewezen. Haar verdriet om wat niet was, zat volgens de psychologe te veel in de weg. 'Hoe konden ze. Ik voelde me afgeschreven, totaal mislukt, geen echte vrouw.' Het leven dat verder ging, behalve bij hen. Hoe ze elkaar in al dat verdriet verloren. 'Ik heb hem weg geduwd, was boos op zijn woede, ook al wist ik dat het zijn manier was om ermee om te gaan. We vreeën niet meer, praatten niet meer en plots wou hij niet meer.' Scènes, of er iemand anders was, maar neen. Hij kon het niet meer aan, de aanblik van haar lijden, het totaal gebrek aan een perspectief. 'Hij liet me alles na, het huis, de wagen, wou alleen een paar cd's en boeken, zijn kleren en een echo van hun twee zwangerschappen.' Ze weent, ontroostbaar weet ik. En dan toch naar deze lezing komen. Dat zoiets troost biedt, zegt ze, het hoe en waarom kunnen vatten, te voelen dat ook anderen worstelen en lijden. Op dat moment draait een wagen de parking op, een oudere vrouw aan het stuur. 'Mama', zegt ze. 'Gelukkig zijn mijn ouders er, alleen lukt het me nu niet.' Weg is ze. Ik loop naar mijn wagen, haal diep adem, een lucht vol van beloftevolle lentegeluiden. Op de radio een special over bluegrass. 'If I needed you, would you come to me for to ease my pain' zingen Baetens en Heldenbergh. The broken circle breakdown, featering Kristien.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu