Menu
example

Ik heb je nodig14/07/2015

Ze zitten pas neer voor onze 13de sessie, en op mijn vraag naar hun week, antwoordt zij schokschouderend. 'Ach, aan de deur dacht ik nog, wat nu.' Een rustig gesprek denk ik, maar exact een minuut later barst een relationele wereldoorlog uit. Ze beukt op hem in. Een storm van emoties. Hoe ontgoocheld ze is, door zijn reactie gisteren. Hij vond haar bijdrage in de kunstacademie wel goed, maar de tentoonstelling 'minder'. Kon hij nu nooit eens gewoon fier zijn op haar en dat tonen, zoals andere mannen doen. Het gevoel dat wat je ook doet hij het helemaal fantastisch vindt. 'Jij hebt geen emoties', huilt ze hysterisch, 'en met zo iemand wil ik niet leven.' Waarop hij zich verdedigt, een diepe, bulderende donderstem. Dat hij toch eerlijk mag zijn, ze zoals altijd overdrijft, hij het beu is, al haar kritiek, al haar controleerdrift. Van zijn vel moet ze, want ruimte wil hij, ademen.. Ik laat hen razen, omdat me duidelijk is dat zoveel frustratie niet te sussen valt. Een half uur later gaat de storm liggen, maar de wrok aan haar kant zit diep en bij elke poging tot ontmijnen en verdiepen van mijn kant, haalt zij onverbiddelijk uit. Toch blijf ik proberen. Om hen te laten voelen dat haar bombardement van klachten een vraag om verbinding is, en zijn harde, kasteelmuurdikke verdediging, een verlangen naar zichzelf mogen zijn. En opnieuw wagen we een poging om die diepe gerechtvaardigde verlangens op een andere manier te uiten. Een breekbare vraag van haar kant 'ik had zo graag gevoeld dat je mijn kleiwerk leuk vond, omdat ik het leuk vond'. Een even breekbare belofte van zijn kant om het een volgende keer anders te proberen. Maar vandaag is dit niet genoeg. Voor haar. Ze blijft huilen. Hoe klein ze zich voelt, in vergelijking met hem. Want zij heeft hem nodig. Ik zie hem terugdeinzen. Niet wetende wat hij daarmee moet, angst om de storm van de start opnieuw over zich af te roepen met een verkeerd antwoord. Ik zeg haar zacht dat we allemaal iemand nodig hebben. 'Hij niet', zegt ze in tranen. En plots voel ik hoe zij verbondenheid wil ervaren. Via aandacht van zijn kant, al vult dat nooit echt het gat van haar behoefte. Want wat ze vooral nodig heeft, is het gevoel dat hij haar nodig heeft. Dat als ze er niet zou zijn, hij het emotioneel niet redt. Hij snapt het, maar is ook opgelucht dat de tijd om is en het verkennen en uiten van zijn nood voor een volgende keer. I want you to want me, I need you to need me, I'd love you to love me. De Cheap Tricksong van 1979 verliest die avond voor mij al zijn bombast. Want is wederzijdse kwetsbaarheid als basis van verbinding niet de echte betekenis van die drie door massa's meegebrulde zinnen?



→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu