Menu
example

Niet met jou08/10/2015

Dat hij niet begrijpt waarom hij afwijzen zo moeilijk vindt. En hoe je zoiets nu het best aanpakt. Want een ander kwetsen wil hij niet. Ik heb het met hem over de talrijke 'autoscènes' in Vind je lief, het datingprogramma waaraan ik afgelopen zomer meewerkte. Kandidaten zeiden ja door in de auto stappen of lichtten aan de deur toe dat trouwen niet tot de toekomstmogelijkheden behoorde. Pijnlijk, hoorde ik zeggen. Leerrijk dacht ik. Want voor een aantal daters leek het een onmogelijke opdracht. In duizend bochten wrongen ze zich, om de neenpil te vergulden, wat het alleen maar pijnlijker maakte. Of ze barstten, plaatsvervangend, in tranen uit. Het deed mij alvast heel erg nadenken over het waarom van al die heftige emoties. Google leverde povere resultaten op, stijl 'het zegt niets over jou, maar alles over de ander'. Zoals je tegen een kind dat valt, zegt dat de stoepsteen stout is om toch maar zijn zelfbeeld intact te houden. Terwijl vallen inderdaad pijn doet, het deel is van het leven, maar uitkijken wel helpt. Ik las ook dat een grote gevoeligheid en een teveel aan empathie de reden kan zijn. Het 'ik wil niet kwetsen-syndroom' zeg maar, wat alweer valt onder de straatsteenverklaring, maar niet klopt. Want ja, empathie speelde een rol, maar meer dan de pijn te kwetsen leek het mij toch telkens te gaan over een spiegel waarin ze keken. Niet de angst om te kwetsen staat daarbij centraal, wel de eigen verlatingsangst. Moeilijk neen kunnen zeggen is dan niet moeilijk kwetsen, maar wel, schrik hebben om zelf niet langer als lief gezien te worden. De ander niet willen, maar wel door de ander gewild blijven. Want voor de verlatingsangstige is afwijzen even pijnlijk als afgewezen worden. Ik bespreek met hem hoe diepgeworteld dit bij elk van ons is. Dat onze grootste en diepste angst is: er niet bij horen, niet graag gezien worden. En hoe evolutionair dit gekleurd is, deel als het uitmaakt van ons overlevingsprogramma. Want alleen, zonder de ander, zijn we immers niets. We kunnen er dus maar beter voor zorgen dat er een ander is die wij willen en die ons wil. En hoe al die gevoelens in dat ene moment zitten waarop we zeggen dat het nooit wat wordt. We komen tot de conclusie dat afwijzen zonder pijn niet kan, want dan zou het geen afwijzing zijn. Maar dat je het wel goed of slecht kan aanpakken. Niet overladen met eigen emoties die alleen maar duidelijk maken hoe moeilijk we het hebben met een neen, maar klaar en duidelijk. Beseffend ook dat een vergulde pil niet makkelijker te slikken is, kwetsen en gekwetst worden 'mens-zijn' is en een uiting van ons diepste verlangen om erbij te horen. Later die dag passeert er een Twitterspreuk van Thomas Paine: He who dares not to offend cannot be honest. Ik zie het antwoord op de initiële vraag: omdat moedig zijn moeilijk is.





→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu