“Mijn man wil geen hond, maar ik wel”

04 oktober 2021

Relatiedeskundige Rika Ponnet komt elke donderdag langs in 'Nieuwe Feiten' om een dilemma uit de relationele, vriendschappelijke of collegiale sfeer op te lossen. Vandaag: “Mijn man was destijds tegen een hond in huis, maar ik kocht er toch stiekem een. Er kwam een grote ruzie van, en we gingen bijna scheiden. Nu is de hond overleden, en ik wil een nieuwe. Wat doe ik?”

Luisteraar Karin liet een bericht achter. Acht jaar geleden kocht ze een hondje, Boris. Haar man, die honden haat, was erg boos, en ze gingen bijna uit elkaar. Ondertussen is hond Boris overleden, en wil Karin heel graag een nieuwe hond. Maar ze is bang voor de reactie van haar man.

“Vertrouwensbreuk”

Dat Karin acht jaar geleden een hond kocht, alhoewel haar man dat niet zag zitten, vindt Rika alleszins een vertrouwensbreuk. “De reden waarom ze uiteindelijk bijna gingen scheiden, zal zeker niet geweest zijn omwille van het feit dat Boris er was, maar omdat de man het gevoel had helemaal op de onderste plaats te komen in de orde der dingen.”

Rika spreekt van een “oorlogsverklaring”: “Dit is zo goed als zeggen: ‘wat jij denkt, voelt of wilt, doet er voor mij niet toe’.” Ze begrijpt ook niet goed waarom Karin schrik heeft van de reactie van haar man: “Ze weet wat die reactie 8 jaar geleden was, en wat die reactie vandaag zal zijn. Misschien is die vandaag zelfs twee keer zo erg, als ze hem opnieuw hetzelfde lapt.”

Respecteer de ‘nee’

Elkaar respecteren in deze kwestie is enorm belangrijk. Als je partner dat respect voelt, is het niet onmogelijk dat die alsnog van mening verandert, geeft Rika aan. Ook bij de keuze ‘wel of geen kinderen’ is dat bijvoorbeeld zo. “Dat vind ik het mooiste in een relatie: dat er van een ‘nee’ toch nog een ‘ja’ kan komen. Dat je de ‘nee’ respecteert, maakt dat die andere zich gehoord voelt.” Mogelijk draait die andere - hier dus de man die geen hond wil - dan toch nog bij, omdat hij zijn partner gelukkig wil zien en haar dat wil gunnen.

Moet er dan gezocht worden naar een compromis? “Woorden zoals ‘onderhandelen’ en ‘compromis’ hoor ik liever niet. Een compromis lijkt altijd alsof er een soort verlieservaring bij een van beiden is, en dat hoeft niet. Onderhandelen verzandt ook snel in een welles-nietesspelletje, en een situatie waarin niemand gelukkig is. Terwijl het veel meer gaat om de andere te erkennen, en toe te laten dat er iets op de tafel ligt wat verschillend is.”

Rika raadt Karin dus aan om te verdragen dat haar partner liever geen hond wil. (En mogelijk komt die hond er dan toch)

Rika Ponnet · Vraag Het Aan Rika_Ik wil een hond en mijn partner niet