Ik date alleen getrouwde mannen

30 september 2011

Steeds vaker vallen vrouwen, al dan niet tijdelijk, voor een bestaan als minnares. Geef hen maar de lusten van een getrouwde minnaar, van wie ze met een gerust hart weten dat hij nooit met zijn koffers bij hen op de stoep zal staan. Reporter Isa Van Dorsselaer vraagt ook de mening van Rika Ponnet.

 

Suzan (40) had het gehad met de liefde toen ze op zoek ging naar een minnaar. Ze had een relatie achter de rug die vijf jaar had geduurd - haar eerste na haar echtscheiding - en die op een "nare manier" was geëindigd. "Ik wilde geen nieuwe relatie. Ik was erg gekwetst en ik wilde geen man meer toelaten. Ik zocht gewoon iemand om lol mee te tappen. Zonder verbindingen, zonder verplichtingen. Vrijheid blijheid."

"Er zijn een heleboel sites waar je iemand kan vinden. Je schrijft dan in je profiel dat je niet op zoek bent naar een echte relatie." Ze zette zichzelf op AdultMatch.nl, waar ook getrouwde mannen solliciteren naar een minnares. "Er zaten echt véél getrouwde mannen op die site. Ik kreeg zowat 100 mailtjes per dag, allemaal van mannen die alleen seks wilden. Stiekem, mijn vrouw mag niets weten: dat is mijn stijl niet."
Want ze wilde niet alleen rampetampen.
 
"Ik zocht een man om leuke dingen mee te doen. Naar het theater gaan, samen naar een concert gaan of dansles volgen, een wandeling maken langs het strand. En daarnaast inderdaad ook vrijblijvend lichamelijk contact. Geen huisje-boompje-beestje, maar een plus-maatje."

"Mijn minnaar zat ook op AdultMatch. Hij had me een berichtje gestuurd op het moment dat ik mijn account al afgesloten had, omdat ik de site maar niets vond. Ik had zijn profiel niet echt bekeken, maar ik dacht: ach, waarom niet? Hij was getrouwd, zei hij, maar zijn vrouw wist wat hij deed, ze had zelf een vriend. Ze hebben samen een zaak en kleine kinderen, dus pakken ze het zo aan. Seks met zijn vrouw heeft hij niet meer, zei hij, hij zoekt bij mij seks en warmte."

"Hij bracht me van bij het begin aan het lachen. Dat stiekeme blijft wel wringen. Misschien vinden sommige minnaressen dat spannend, maar dat is niet zo voor mij. Ik wil mezelf kunnen zijn en ik ben spontaan. Als ik iemand wil verrassen, moet dat kunnen. Dat we onze relatie moeten verbergen voor buitenstaanders belemmert dat. Ik vergezel hem geregeld op professionele beurzen en dan word ik voorgesteld als een ‘goede vriendin' of gezien als het ‘hulpje'. Dat steekt."

"Maar we hebben veel plezier samen. En de seks is geweldig. Het is fijn om een of twee keer per week iemand naast je in bed te hebben die je streelt en over je voeten wrijft en je rugpijn weg masseert. Ik moet niet zijn onderbroeken wassen en hem elke dag zien, maar ik heb wel zijn warmte in mijn leven. Ik wil dat niet elke dag, maar af en toe wil ik die aandacht wel krijgen. Die ingebouwde afstand is de reden dat je in zo'n relatie blijft."

Suzan mag dan in een relatie zitten die niet verloopt volgens de klassieke spelregels - en zo wil ze het ook - toch vindt ze het moeilijk om die regels helemaal los te laten. "Het standaardidee dat je elke dag bij iemand wilt zijn als je verliefd bent en dat je er iets mee wil opbouwen geldt niet. Ik voel geen enkele behoefte om mijn huis te delen. We mogen dan ondertussen verliefd zijn, ik verlang niets van hem en hij verlangt niets van mij."
Hij mag dus niet te dichtbij komen. Maar tezelfdertijd wil Suzan toch de exclusiviteit en openheid van een klassieke relatie. En daar nijpt het schoentje. "Hij liegt veel en ik begrijp dat niet. Als we toch geen verplichtingen hebben tegenover elkaar, waarom kan hij dan niet gewoon eerlijk zijn? Hij is heel lang blijven volhouden dat ik de enige ben en dat hij dol op me is. Maar ondertussen bleek hij op sites op zoek te zijn naar andere vrouwen, omdat hij nood had aan bevestiging, vertrouwde hij me later toe."

"Hoewel we geen relatie hebben, zat me dat erg dwars. Ik houd het liever schoon en netjes en als hij het doet met andere vrouwen, doe ik het ook een beetje met hen. Als hij zegt dat hij van me houdt, kan het toch niet de bedoeling zijn dat hij ook nog eens van tientallen andere vrouwen houdt? Er moet toch een minimum aan vertrouwen zijn? De leugens in mijn vorige relatie hebben me zuur opgebroken en het lijkt wel alsof ik nu zo'n man opzoek, alsof ik de strijd wil aanbinden met dit monster en het temmen."

"We zijn niet verbonden en we hebben nog altijd veel lol, maar het is anderzijds ook niet meer zo vrijblijvend als in het begin. Ik kan dus blijkbaar niet zomaar met iedereen in bed kan duiken, er moet gevoel bij zijn, maar dat is meteen ook de valkuil. Ik wil niet samen zijn, maar ik wil wel dingen met hem delen. In een klassieke relatie kan je jezelf zijn, maar dat wil ik dan weer niet met hem. We delen niet al onze geheimen. Wat ik denk en voel vertel ik hem niet altijd en vice versa."

"Het is heel dubbel. Het is vertrouwd. Hij komt elke week, hij belt elke dag. Ik ben heel intiem met hem, want seks is een heel intiem iets. Maar als ik eraan denk dat hij op een dag zijn vrouw zou verlaten en bij mij op de stoep zou staan, dan krijg ik het Spaans benauwd. Hij is mijn prins niet. Als je op zoek gaat naar een partner voor een vrijblijvende relatie als deze, dan kijk je anders naar zo'n man dan wanneer je een vaste partner zoekt. Je let op andere eigenschappen. Hij is leuk, hij is goed in bed, hij gaat met mij naar het theater. Klaar. Nee, dat weet hij niet, dat ik zo over hem denk (lacht)."

"Ik betaal sociaal een hoge prijs voor mijn minnaressenbestaan, een te hoge prijs begin ik te denken. Ik hou niet van poppenkast spelen, dus ik verberg niet dat deze man in mijn leven is en dat onze relatie deze vorm aanneemt. Mijn vrienden begrijpen niet waar ik mee bezig ben en sommigen kijken me met de nek aan. Mijn familie staat wel achter me, maar ze vindt dit ik beter verdien. Ik krijg hun niet uitgelegd dat ik niet klaar ben voor echte overgave aan iemand."

"Maar de macht van zo'n man zit me niet lekker. Hij heeft je lief wanneer hij er is, maar hij bepaalt wanneer hij komt en gaat. Dat past niet in het beeld van vrijheid blijheid dat ik van tevoren had. Ik heb gekozen voor deze vrijheid, maar mijn vrijheid blijkt gedefinieerd door de zijne."

"Ik slaap soms bij hem thuis als zijn vrouw weg is. Niet in het echtelijk bed, maar op een matras op de grond in de logeerkamer. Dit past niet in mijn idee van hoe je met mensen omgaat. Je wilt toch met respect behandeld worden. Je wilt niet samen zijn met een man die zijn vriendin ziet als iemand bij wie hij zijn kwakje komt deponeren."

"Laatst zat mijn minnaar in zak en as omdat hij niet meer wist wanneer ik jarig ben. Ik heb me daar niet druk over gemaakt. Tja, denk ik dan, ik heb de keuze gemaakt voor zo'n soort relatie, daar horen deze dingen ook bij. Ik voel me veilig binnen de onveiligheid van een dergelijke relatie. Ik wil momenteel mijn leven zo inrichten. Hij wil met ons graag, in deze vorm, voortgaan. Maar ik zie mezelf zo niet eeuwig doorgaan. Ik wil gezien worden."

Rika Ponnet, relatiebemiddelaar

Er is een hele markt gegroeid van websites op het internet die zeggen te bemiddelen tussen getrouwde vrouwen en mannen die een tweede relatie zoeken. Voor België en Nederland zijn er vooral Second Love en SecretFlirt. ‘Heb je dat ook wel eens?' vraagt Second Love aan de bezoeker. ‘Dat je weliswaar nog steeds gelukkig bent met je relatie, maar af en toe vindt dat monogaam zijn ook wel erg monotoon is?' Een "tweede liefde" biedt volgens deze sites het perfecte antwoord.

"Ze promoten zichzelf als de oplossing voor relatieproblemen, maar het zijn eigenlijk seksdatingdiensten voor buitenechtelijke, losse seksuele contacten, niet voor volwaardige tweede relaties," zegt seksuologe en relatiebemiddelaar Rika Ponnet. "Ze spreken vooral mannen aan die losse sekscontacten willen, maar die gewone seks-chatsites te plat vinden en zich aangesproken voelen door de verpakking van deze websites."
Op dergelijke sites zijn vrouwen - of het nu de minnaressen in spe zijn dan wel gehuwde vrouwen die op zoek zijn naar een minnaar - vaak in de minderheid. Toch lijkt het of steeds meer vrouwen een exclusieve relatie willen ruilen voor een bestaan als minnares. Dat sluit ook Ponnet niet uit. "Voor wel meer van deze vrouwen is het een fase in hun leven. Na een echtscheiding of een relatie die lelijk geëindigd is, zijn er vrouwen die zich maar beperkt willen engageren in een nieuwe relatie."
"Ze hebben geen zin om extra zorg te geven en een man volledig toe te laten in hun leven. Ze willen geen nieuwe partner die zich mengt in de opvoeding van hun kind of die er altijd is. Minnares zijn komt hen goed uit." Aangezien er meer echtscheidingen zijn, is het niet verwonderlijk dat meer vrouwen op die manier nog tegemoet komen aan hun seksuele behoefte en aan hun behoefte aan nabijheid, zonder dat ze zich te diep moeten engageren. De lusten van een relatie, zonder de lasten.
"Je hebt ook vrouwen bij wie het minnaressenbestaan een patroon is. Ze worden alleen verliefd op mannen die niet vrij zijn. Dan is het geen toeval meer. Als ik doorpraat met zulke vrouwen geven ze toe dat zo een relatie een niveau van emotionele betrokkenheid vergt dat ze aankunnen en toelaten. Ze kunnen niet om met het exclusieve en de intimiteit van een echte relatie."
Verliefd worden op een man die niet vrij is, het kan iedereen overkomen en wie er niet voor kiest, wordt er vaak doodongelukkig van. Maar zelfs vrouwen die bewust in een relatie stappen met een man die niet vrij is, omdat ze het zo willen, hebben soms ambivalente gevoelens. "Niet in de beginfase, dan is er het gevoel van vrijheid blijheid. Maar langzaamaan steken ook bij hen onaangename aspecten de kop op: dat je op mooie momenten toch vaak alleen bent, dat hij je alleen laat opdraven als het hem goed uitkomt. Het kan vreten aan je zelfwaardegevoel, ook als je er voor gekozen hebt."