Cupido zit in de computer

06 februari 2011

Cupido mag dan zelden naast doel schieten, wel verruilt hij pijl en boog steeds vaker voor muisklik en internetprofiel. De populariteit van datingwebsites en relatiekantoren zit dan ook in de lift. Via Duet, de nummer één onder de relatiebemiddelingsbureaus, leerde Pieter zijn grote liefde Elize kennen. Hij doet zijn verhaal aan Katrien Bonne van Steps.

 

Ik had een relatie van 11 jaar achter de rug. Mijn vriendin en ik waren er nooit echt uitgeraakt of we kinderen wilden, en op mijn ‘neen’ zijn we uiteindelijk gestrand. Na een verwerkingsproces van een jaar begaf ik me weer op de vrijgezellenmarkt. Via Rendez-Vous, een datingwebsite, werden enkele afspraakjes geregeld, maar met de meisjes die ik ontmoette voelde ik slechts zelden affiniteit.
Op gegeven moment wees een vriendin me op het bestaan van Duet. Geïntrigeerd nam ik thuis de hele website door, om te ontdekken dat de manier waarop zaakvoerster Rika Ponnet over relaties dacht een gevoelige snaar raakte. Deze vrouw wist waarover ze sprak, zoveel was duidelijk. Op een dag ben ik in de auto gesprongen en heb ik een afspraak gemaakt. Heel rustig, heel gestructureerd kreeg ik toelichting bij de aanpak en opvolging. Daarna ging het vooral over mezelf: over mijn dromen, visie, verlangens. Het vertrouwen groeide. Op basis van het gesprek werd een profiel opgemaakt en toen dat ter goedkeuring werd doorgemaild, stond ik perplex: na een babbel van nog geen 2 uur had Rika me perfect weten te doorgronden.


Duet stuurt twee à drie profielen per maand door, en vervolgens ben jij aan zet: contacteer je die meisjes, of niet? Door mijn vertrouwen in Rika’s oordeel heb ik altijd, zonder uitzondering, iedereen opgebeld. Immers, als zij erin slaagde op 2 uur te detecteren wie ik ben, dan wilde ik op zijn minst een gesprek met ieder waarvan zij dacht dat het een goede partij kon zijn. Wat niet wil zeggen dat ik die eerste dates fluitend tegemoet liep… Maar eenmaal die drempel over raakte ik het verrassend snel gewend: leuke babbels op zaterdagavond, knusse wandelingen in het park op zondag. Zelfs afscheid nemen lukte na verloop van tijd vrij aardig, want evident is het niet: vaarwel moeten zeggen tegen iemand met wie het dan toch niet klikt. Na een maand of negen heb ik een meisje ontmoet: we zijn een jaar samen geweest. Ik voelde me goed bij haar, we verlangden dezelfde dingen in het leven - op één ding na: ze wou kinderen… Daarop zijn we in vriendschap uit elkaar gegaan. Achteraf bekeken waren de signalen van bij het begin duidelijk genoeg, maar goed, tijdens die verkennende gesprekken zit je nu ook niet aldoor met alle voelsprieten uit - het moet nog een beetje leuk blijven.
Een halfjaar later heb ik met Duet opnieuw een contract afgesloten. En ditmaal was het raak.


Het toeval wil dat ik net te kennen had gegeven dat de Kempen omwille van de afstand mocht worden geschrapt, en wie trof ik in mijn mailbox aan? Elize - uit de Kempen. Stel je voor dat ik door mijn eigen kortzichtigheid de liefde van mijn leven was mislopen!


Gelukkig bleek Duet beslagen genoeg om terechte feedback naar waarde te schatten, en andere volkomen naast zich neer te leggen.
Elize en ik zijn nu al twee jaar gelukkig samen, maar mijn wederhelft is ze niet: ze is méér dan dat, ze is mijn soulmate. Nog elk jaar sturen we op 1 mei, de dag van onze eerste kus, een kaartje naar het kantoor. Uit erkentelijkheid. En omdat het, al bij al, ook een bijzonder spannende en boeiende periode uit ons leven was!